Μπορεί να καθυστέρησε κάποια χρόνια, όμως ένα πολύ σημαντικό βήμα στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ της Κύπρου και του Λιβάνου φαίνεται να φέρνει σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, και χαρακτηρίζεται ως μία μεγάλη διπλωματική επιτυχία.
Η κυβέρνηση του Λιβάνου, μετά την ήττα της Χεζμπολάχ, προχωρά στην επικύρωση της παλαιότερης συμφωνίας με την Κύπρο για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), η οποία αναμένεται να εγκριθεί σύντομα από το Κοινοβούλιο της χώρας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της ΕΡΤ, η εξέλιξη αυτή θεωρείται ουσιαστικά μια νέα συμφωνία, καθώς ακολουθεί τη διευθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου.
Αν ολοκληρωθεί και αυτό, θα απομένει μόνο η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Συρίας, κάτι που είναι πολύ πιο δύσκολο να πραγματοποιηθεί, αφενός γιατί αναμένεται να δημιουργήσει προβλήματα η Τουρκία, αφετέρου γιατί η Συρία, έχει τις πλέον καλές σχέσεις με την Άγκυρα.
Η συνεργασία Αιγύπτου, Ισραήλ, Λιβάνου και Κύπρου δημιουργεί ένα πλέγμα συμφερόντων που έχει ήδη προσελκύσει και αναμένεται να προσελκύσει ακόμη περισσότερους επενδυτές, δεδομένου ότι η περιοχή μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου είναι εξαιρετικά πλούσια σε υδρογονάνθρακες, αναφέρει ακόμη το δημοσίευμα.
Αντιδράσεις από την Τουρκία
Μπορεί η Τουρκία να αντιδρά ηχηρά σε μια συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου, όμως αυτό δεν σταμάτησε την διαδικασία οριοθέτησης. Το γεγονός αυτό, διαμορφώνει ένα πιοο ευνοϊκό περιβάλλον για τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, ενώ απομακρύνει ολοένα και περισσότερο το όνειρο της Άγκυρας για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Οι πιο εθνικιστικοί κύκλοι στην Τουρκία, αντέδρασαν άμεσα μετά την επανέναρξη της διαδικασίας που είχε παγώσει για 8 περίπου χρόνια, καθώς βλέπουν ότι η Τουρκία θα χάσει και άλλο την στρατηγική επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η οριοθέτηση βάσει της «μέσης γραμμής» βάζει φρένο στα τουρκικά επιχειρήματα περί υφαλοκρηπίδας, όπως ανέφερε ο απόστρατος αντιναύαρχος, Τζιχάτ Γιαϊτζί, στην εφημερίδα της αντιπολίτευσης, Αϊντινλίκ.
Ενέργειες σαν και αυτή με την οριοθέτηση της ΑΟΖ Κύπρου και Λιβάνου, ενισχύουν το διεθνές δίκαιο και φρενάρουν “πειρατικές” πρακτικές κρατών στην Ανατολική Μεσόγειο.