Απαιτείται επείγουσα δράση από την Γερμανία, την πρώην βιομηχανική ατμομηχανή της Ευρώπης, προκειμένου να ξεπεράσει την οικονομική της αναταραχή και να αποτρέψει την αποβιομηχάνιση που έχει ήδη οδηγήσει σε περικοπές χιλιάδων θέσεων εργασίας, προειδοποίησε ο αναπληρωτής επικεφαλής του μεγαλύτερου συνδικάτου της χώρας.
Το IG Metall εκπροσωπεί 2,2 εκατομμύρια εργαζόμενους από τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα μηχανήματα, ο χάλυβας και η ηλεκτρονική βιομηχανία.
Πολλές επιχειρήσεις έχουν ανακοινώσει περικοπές θέσεων εργασίας τους τελευταίους μήνες, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen, της μεγαλύτερης χαλυβουργίας ThyssenKrupp και πολλών προμηθευτών αυτοκινήτων.
Ο Jürgen Kerner, αναπληρωτής επικεφαλής του συνδικάτου, δήλωσε στο Euractiv ότι η ΕΕ και η επερχόμενη κυβέρνηση “μπορούν ακόμη να σταματήσουν τις απώλειες θέσεων εργασίας” με “συντονισμένη δράση”.
EURACTIV: Το συνδικάτο σας έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τον ερχομό της αποβιομηχάνισης.
Αλλά με τις πολλές χιλιάδες περικοπές θέσεων εργασίας που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και μήνες, δεν έχει ήδη φτάσει η αποβιομηχάνιση;
KERNER: Αυτή τη στιγμή έχουμε μια κρίση ζήτησης και μια κρίση όσον αφορά τον βιομηχανικό μετασχηματισμό.
Από τη δική μας οπτική γωνία, ωστόσο, έχουμε ακόμη την ευκαιρία να την αντιμετωπίσουμε.
Μπορούμε ακόμη να σταματήσουμε τις απώλειες θέσεων εργασίας που σημειώνονται στις ενεργοβόρες βιομηχανίες εδώ και τρία χρόνια, για παράδειγμα.
Μπορούμε και πρέπει να εργαστούμε για να αυξήσουμε και πάλι το μερίδιο της βιομηχανίας στο ΑΕΠ της Γερμανίας.
Αλλά αυτό απαιτεί συντονισμένη δράση εκ μέρους των πολιτικών, καθώς και υπεύθυνη συμπεριφορά εκ μέρους των εργοδοτών.
– Είναι η βιομηχανική κρίση στη Γερμανία βαθύτερη από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη;
«Έχουμε κρίση σε όλες τις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης, αλλά η Γερμανία έχει ένα από τα υψηλότερα μερίδια βιομηχανίας.
Οι βιομηχανίες είναι όλες διεθνώς διασυνδεδεμένες, οπότε όταν η γερμανική βιομηχανία αποδυναμώνεται, διατρέχει σαν κορδέλα την Κεντρική Ευρώπη, από την Ανατολή προς τη Δύση.
Αλλά οι προκλήσεις είναι οι ίδιες παντού: οι αγορές δεν είναι πλέον τόσο ανοιχτές όσο ήταν – σκεφτείτε το “Πρώτα η Αμερική” και τη βιομηχανική πολιτική στην Κίνα – και το υψηλό ενεργειακό κόστος δεν επιβαρύνει μόνο τη Γερμανία- το αντιμετωπίζουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες».
– Οι οικονομολόγοι λένε ότι είναι “φυσικό” μέρος της οικονομικής ανάπτυξης η στροφή από τη βιομηχανία στις υπηρεσίες.
«Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η αποβιομηχάνιση, για παράδειγμα στην Αμερική ή την Αγγλία, δεν οδήγησε στο να γίνει η κοινωνία πλουσιότερη, αλλά ότι πολλοί άνθρωποι απασχολούνται σε υπηρεσίες από τις οποίες δεν μπορούν να ζήσουν. Το ποσοστό των υπηρεσιών με υψηλά προσόντα δεν επαρκεί για να αντικαταστήσει τις βιομηχανικές θέσεις εργασίας. Ως συνδικάτο, πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι δεν μπορούμε όλοι να ζούμε από την κοπή μαλλιών».
– Για την αντιμετώπιση της αποβιομηχάνισης, ζητάτε μια ευρωπαϊκή “στρατηγική τοπικού περιεχομένου”.
Τι σημαίνει αυτό; Βλέπουμε ότι η Αμερική και η Κίνα κλείνουν εντελώς τις πόρτες τους σε διάφορες τεχνολογίες και βιομηχανίες.
«Αυτό σημαίνει ότι οι πλεονάζουσες παραγωγικές δυνατότητες μεταφέρονται στην Ευρώπη και πρέπει να υπάρξει μια ευρωπαϊκή απάντηση σε αυτό.
Θέλουμε απαντήσεις που καταλαβαίνουν οι φυσιολογικοί άνθρωποι. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος καταλαβαίνει αυτό που λέμε: αν θέλετε να πουλάτε προϊόντα εδώ στην Ευρώπη, τότε πρέπει να υπάρχει ένα μερίδιο της ευρωπαϊκής παραγωγής σε αυτά τα προϊόντα. Θέλουμε τα κινεζικά αυτοκίνητα να παράγονται επίσης στην Ευρώπη – και όχι μόνο τελική συναρμολόγηση, αλλά και με ένα ποσοστό τοπικών προμηθευτών. Πολλοί θα έλεγαν ότι αυτό δεν είναι συμβατό με τον ΠΟΕ.
Αλλά η δημιουργία τοπικής αξίας έχει επίσης να κάνει με τη βιωσιμότητα, δηλαδή με τις εκπομπές CO2, και με την ανθεκτικότητα.
Και τα δύο θέματα είναι συμβατά με τον ΠΟΕ. Μπορείτε επίσης να διαφοροποιήσετε την αναλογία μεταξύ των τομέων. Αυτό που απορρίπτω ριζικά είναι να επιτρέψουμε να πωλούνται προϊόντα στην Ευρώπη σε τιμές ντάμπινγκ ή να παράγονται υπό κακές συνθήκες εργασίας και να εξαφανιστεί η ευρωπαϊκή παραγωγή. Πρέπει να βρούμε λύσεις τώρα. Έχω την εντύπωση ότι η Ursula von der Leyen έχει επίσης συνειδητοποιήσει ότι το χρειαζόμαστε αυτό».
– Η Γερμανία επωφελείται εδώ και δεκαετίες από την παραγωγή για άλλα μέρη του κόσμου. Αυτό που προτείνετε δεν θα έθετε σε κίνδυνο το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο;
«Το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο πάντα άντεχε στον ανταγωνισμό, με καλή εργασία, υψηλή τεχνολογία αλλά και καλά κοινωνικά πρότυπα. Αλλά πρέπει απλώς να λάβουμε υπόψη μας τι συμβαίνει στην Αμερική και την Κίνα. Οπότε δεν νομίζω ότι θέτουμε τίποτα σε κίνδυνο».
– Οπότε ο Trump και η Κίνα αποτελούν πρότυπο για εσάς;
«Όχι, καθόλου, γιατί αυτές οι χώρες κλείνονται εντελώς στον εαυτό τους. Κανείς από την IG Metall δεν έχει ζητήσει 100% ευρωπαϊκή παραγωγή. Θέλουμε απλώς να το ξεκαθαρίσουμε: αν θέλετε να δραστηριοποιηθείτε στην ευρωπαϊκή αγορά, πρέπει να φέρετε μαζί σας ένα ορισμένο μερίδιο παραγωγής. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό χωρίς να σταματήσουμε το εμπόριο, από το οποίο έχουμε επωφεληθεί ιδιαίτερα εμείς οι Γερμανοί».