Η ανακοίνωση της Τουρκίας για την ανάπτυξη πυραύλων με βεληνεκές 2.000 χλμ. (το πρόγραμμα Cenk) σηματοδοτεί ένα σημαντικό άλμα προς τα εμπρός στις φιλοδοξίες της να γίνει μια περιφερειακή δύναμη με ανεξάρτητη αποτρεπτική ικανότητα. Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος της ευρείας στρατηγικής του Προέδρου Ερντογάν να απελευθερωθεί από την εξάρτηση από τις προμήθειες όπλων από τη Δύση και να την καταστήσει κυρίαρχο παράγοντα στη Μέση Ανατολή, ειδικά στο πλαίσιο του περιφερειακού πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν.
Τι κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη;
Ανεξαρτησία ασφαλείας: Η Τουρκία στοχεύει να δημιουργήσει μια ισχυρή εγχώρια στρατιωτική βιομηχανία (με επικεφαλής εταιρείες όπως η Roketsan και η Aselsan) ικανή να παράγει τα πάντα, από αεροσκάφη και άρματα μάχης μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Στρατηγική Αποτροπή: Ο Ερντογάν δήλωσε ότι ο στόχος είναι να επιτευχθεί «ένα επίπεδο αποτροπής που κανείς δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει». Η εμβέλεια των 2.000 χιλιομέτρων επιτρέπει στην Τουρκία να απειλεί στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, τη Νότια Ευρώπη, ακόμη και να φτάνει μέχρι τη Ρωσία. Μετάβαση στην υπερηχητική τεχνολογία: Το 2025, η Τουρκία παρουσίασε τον πύραυλο Tayfun Block-4, έναν πύραυλο με υπερηχητικές δυνατότητες (ταχύτητες άνω των 5 Mach), καθιστώντας δύσκολη την αναχαίτισή του από τα υπάρχοντα αμυντικά συστήματα.
Ένα νέο αποτρεπτικό όπλο.. Η Τουρκία αποκαλύπτει τον πρώτο εγχώριο υπερηχητικό πύραυλο
Πώς απειλεί αυτό το Ισραήλ;
Παρόλο που η Τουρκία και το Ισραήλ δεν βρίσκονται σε άμεσο πόλεμο, η εξέλιξη αυτή προκαλεί βαθιά ανησυχία στο κατεστημένο ασφαλείας:
Πλήρης κάλυψη του ισραηλινού εδάφους: Η απόσταση μεταξύ Τουρκίας και Τελ Αβίβ είναι μόνο περίπου 450-475 χλμ. Ένας πύραυλος με βεληνεκές 2.000 χλμ. επιτρέπει στην Τουρκία να εκτοξεύει πυραύλους από οποιοδήποτε σημείο του εδάφους της και να χτυπά οποιοδήποτε σημείο στο Ισραήλ, δημιουργώντας μια τουρκική «βαλλιστική ομπρέλα» πάνω από τη χώρα.
Μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων: Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η απόκτηση πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς από την Τουρκία αλλάζει την περιφερειακή εξίσωση. Το Ισραήλ θα πρέπει να προσαρμόσει τα αμυντικά του συστήματα (όπως το «Arrow» και τη «Σφεντόνα του Δαυίδ») σε μια νέα απειλή από τα βορειοδυτικά, η οποία θα μπορούσε να επεκτείνει τις επιχειρησιακές του δυνατότητες.
Εχθρική ρητορική: Στο πλαίσιο των πολιτικών εντάσεων και των σκληρών δηλώσεων του Ερντογάν κατά του Ισραήλ, η ύπαρξη ενός τέτοιου πυραυλικού οπλοστασίου θεωρείται ως μια απτή απειλή που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς πολιτικής ή στρατιωτικής πίεσης στο μέλλον.
Περιφερειακή κούρσα εξοπλισμών: Αυτή η εξέλιξη ωθεί και άλλες χώρες στην περιοχή να επενδύσουν σε όπλα μεγάλου βεληνεκούς, γεγονός που υπονομεύει τη σταθερότητα ασφαλείας στην οποία δραστηριοποιείται το Ισραήλ.
Το 2026, η Τουρκία αναμένεται να προχωρήσει στη φάση μαζικής παραγωγής προηγμένων μοντέλων πυραύλων, γεγονός που θα μετατρέψει τη θεωρητική απειλή σε επιχειρησιακή πραγματικότητα επί τόπου.