Τι αναφέρει ο Ισραηλινός Στρατηγός ε.α. Israel Ziv
”Η απόφαση για το ποια θα είναι η σταθεροποιητική δύναμη που θα αναπτυχθεί στη Γάζα είναι πολύ κοντά και αναμένεται να οριστικοποιηθεί σχεδόν σίγουρα κατά την επίσκεψη του Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες στο τέλος αυτού του μήνα. Δεν πρόκειται απλώς για άλλη μια απόφαση, είναι μια πολύ μοιραία απόφαση για το Ισραήλ, για πολλά χρόνια ακόμα.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έχει μια ευρεία περιφερειακή ατζέντα. Βλέπει την Τουρκία, και ιδιαίτερα τον εαυτό του, ως ηγέτη της νέας περιφερειακής τάξης στη Μέση Ανατολή. Βλέπει την Τουρκία ως περιφερειακό υποκατάστατο του Ιράν στην επιρροή του και στον καθορισμό της πολιτικής, ασφαλιστικής και θρησκευτικής τάξης στην περιοχή. Το σχέδιό του περιλαμβάνει την οικοδόμηση μιας νέας Συρίας κυρίως ως πληρεξούσιο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του και αργότερα την επίλυση της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης και την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους ως μέρος του νέου τουρκικού άξονα στη Μέση Ανατολή. Ο δρόμος προς τη Ραμάλα περνάει από τη Γάζα.
Ο Ερντογάν ανήκει στον σουνιτικό κλάδο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και θεωρείται ακόμη πιο ακραίος στις απόψεις του. Ο Ερντογάν κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εδραιωθεί ως ηγέτης της περιοχής. Αρχικά μέσω Αιγύπτου, αλλά απορρίφθηκε, στη συνέχεια έστειλε αρκετούς στολίσκους στη Γάζα και δεν έχασε την ευκαιρία μετά την ισραηλινή επίθεση στη Ντόχα. Εκείνες τις στιγμές, η πίεση που άσκησε στον Τραμπ και η ικανότητά του να φέρει τη Χαμάς σε συμφωνία χρησίμευσε ως βασικός μοχλός για τον τερματισμό του πολέμου και για τη συμφωνία των 20 σημείων.
Ο Ερντογάν επενδύει σημαντικό προϋπολογισμό στην ενίσχυση, την ανανέωση του στρατού και την οικοδόμηση μιας ανεξάρτητης στρατιωτικής βιομηχανίας που ασχολείται με την κατασκευή υπερηχητικών πυραύλων και άλλων όπλων. Αγόρασε τότε το αμυντικό σύστημα “S-400” από τη Ρωσία και κατασκευάζει ένα σύστημα παρόμοιο με τον Σιδερένιο Θόλο. Κλείνει μια συμφωνία για αεροσκάφη F-35 με την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία θα μπορούσε να τον φέρει σε ένα τεχνο-επιχειρησιακό επίπεδο παρόμοιο με το Ισραήλ.
Στη Συρία, ο Ερντογάν προωθεί την κυριαρχία του δημιουργώντας αρκετές πολιτοφυλακές τύπου ISIS, καθεμία με δεκάδες χιλιάδες μαχητές. Ο ρόλος τους θα είναι να αποτρέψουν την επιστροφή των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, να συνεχίσουν να μάχονται και να εξαντλούν τους Κούρδους και, τελικά, να τοποθετήσουν μια απειλητική δύναμη στα σύνορα του Ισραήλ. Ακόμα κι αν δεν είναι απολύτως σαφές εάν ο στόχος του Ερντογάν είναι να καταστρέψει το Ισραήλ, και έχει κάνει τέτοιες δηλώσεις, σίγουρα θέλει να μετατρέψει την απειλή προς το Ισραήλ σε πολιτικό μοχλό για τη δική του περιφερειακή ενίσχυση της ισχύος του.
Ο Ερντογάν καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να εγκαταστήσει τα στρατεύματά του στη Γάζα ως σταθεροποιητική δύναμη. Απειλεί ακόμη και άλλες χώρες στο παρασκήνιο, ώστε να μην αρνηθούν την προσφορά ή να ενταχθούν στη δύναμη που ηγείται. Η ατζέντα του στη Γάζα είναι διαφορετική και πολύ μακριά από τα συμφέροντα του Ισραήλ. Ο Ερντογάν έχει ήδη προτείνει την αναβολή του αφοπλισμού της Χαμάς κατά δύο χρόνια, αλλά στην πραγματικότητα δεν σκοπεύει να αφοπλίσει καθόλου τη Χαμάς, αλλά μάλλον να τη μετατρέψει σε μια πολύ ισχυρότερη ένοπλη πολιτοφυλακή όπως οι πολιτοφυλακές του ISIS στη Συρία. Στην πραγματικότητα, ο Ερντογάν θέλει να αντισταθεί στο Ισραήλ και στα δύο σύνορα, βόρεια και νότια, ως μια ισχυρή και δελεαστική απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ.
Σε μια τέτοια κατάσταση, στην οποία Τούρκοι στρατιώτες αναπτύσσονται στη Γάζα, οποιαδήποτε ισραηλινή επίθεση εναντίον μιας δικαιολογημένης απειλής ασφαλείας στη Γάζα που θα μπορούσε επίσης να βλάψει έναν Τούρκο στρατιώτη θα αποτελούσε εξ ορισμού επίθεση στον τουρκικό στρατό και, από την οπτική του γωνία, λόγο πολέμου.
Η είσοδος του τουρκικού στρατού στη Γάζα είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση από την οπτική γωνία του Ισραήλ και θα μπορούσε να καταλήξει σε πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, κάτι που θα μπορούσε να περιπλέξει περαιτέρω τα πράγματα. Το Ισραήλ προτιμά την επιλογή της εισόδου της Αιγύπτου, με την υποστήριξη των μετριοπαθών χωρών, κάτι που πράγματι θα προωθούσε την πιθανότητα εισόδου της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα, προς λύπη της κυβέρνησης Νετανιάχου, αλλά αναμφίβολα είναι η σωστή λύση.
Η απόφαση θα ληφθεί μέχρι το τέλος του μήνα από τον Πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος εξετάζει λιγότερο τις λεπτότητες του νοήματος και περισσότερο ποιος φίλος είναι πιο κοντά του. Η απόφαση για την απόφαση του Τραμπ μεταξύ Νετανιάχου και Ερντογάν δεν θα καθορίσει μόνο ποιος είναι πιο κοντά του, αλλά και πού οδεύει το μέλλον ασφαλείας του Κράτους του Ισραήλ. Το τίμημα του απόλυτου στοιχήματος του Νετανιάχου στον Τραμπ θα μπορούσε να γίνει σαφές πολύ γρήγορα – είτε προς όφελος του Ισραήλ είτε προς καταστροφή του.