Τι αναφέρει ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal
Η Βόρεια Κορέα εκτόξευσε έναν υπερηχητικό πύραυλο για να ενισχύσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο, με τον Κιμ Γιονγκ Ουν να επιβλέπει την εκτόξευση του «υπερσύγχρονου» όπλου.
Το Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων της Κορέας ανέφερε ότι ο Κιμ δήλωσε ότι η δοκιμή έδειξε «την ετοιμότητα των πυρηνικών δυνάμεων της ΛΔΚ». «Πρόσφατα έχουν σημειωθεί σημαντικά επιτεύγματα στην πρακτική εφαρμογή των πυρηνικών μας δυνάμεων και στην προετοιμασία τους για έναν πραγματικό πόλεμο», δήλωσε ο Κιμ.
Πώς διαχειρίζεται η Βόρεια Κορέα αυτές τις δοκιμές υψηλής τεχνολογίας παρά τις αυστηρότερες κυρώσεις;
Η Βόρεια Κορέα δεν επιβιώνει από τις κυρώσεις λόγω της ανυπακοής της, αλλά ενσωματώνοντάς την σε συστήματα όπου υπάρχουν κανόνες και δυνατότητες, και η επιβολή τους παρακρατείται επιλεκτικά.
Η Τουρκία είναι ένα από αυτά τα συστήματα.
Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι οι δεσμοί της με την Πιονγιάνγκ είναι περιορισμένοι και συμμορφώνονται με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ωστόσο αυτή η στάση είναι απομόνωση, όχι περιορισμός, επιτρέποντας τη φιλοξενία, τη δρομολόγηση, την αδειοδότηση και την παραβίαση δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη ΛΔΚ χωρίς πολιτικές αποφάσεις ή συμφωνίες. Στην επιβολή κυρώσεων, η τριβή είναι πολιτική.
Το δημόσιο αρχείο είναι σαφές. Στις 4 Οκτωβρίου 2018, το Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών επέβαλε κυρώσεις σε μια εταιρεία με έδρα την Τουρκία για απόπειρα εμπορίας όπλων και ειδών πολυτελείας με τη Βόρεια Κορέα, μαζί με Τούρκους διευθυντές και έναν διπλωμάτη της ΛΔΚ που φιλοξενήθηκε στην Τουρκία για να διαπραγματευτεί τις συμφωνίες.
Τα όπλα και τα είδη πολυτελείας βρίσκονται στον πυρήνα του καθεστώτος κυρώσεων. Σε ένα κράτος με κεντρικό σύστημα ελέγχου εξαγωγών και έναν μηχανισμό που καλύπτει όλα τα ζητήματα, τέτοιες διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Στην επιβολή των κυρώσεων, οι τριβές είναι πολιτική.
Αυτό δεν ήταν μεμονωμένο. Το 2013, οι τουρκικές αρχές αναχαίτισαν μια αποστολή όπλων και μασκών αερίων καταγωγής ΛΔΚ που διέσχιζε τα Δαρδανέλια, ενεργώντας με βάση τις αμερικανικές πληροφορίες.
Μια δεκαετία αργότερα, η κατάθεση ενώπιον δικαστηρίου της Άγκυρας έδειξε πώς ένας υποστράτηγος της ΛΔΚ, υπεύθυνος για την ανάπτυξη πυραύλων, εισήλθε στην Τουρκία με ειδική άδεια για συναντήσεις σχετικά με την απόκτηση όπλων και τη μεταφορά τεχνολογίας. Αυτά τα επεισόδια δείχνουν συνέχεια.
Αυτή η συνέχεια περιλαμβάνει την εμπλοκή ανώτερων στρατιωτικών. Σε ένορκη κατάθεση ενώπιον δικαστηρίου της Άγκυρας το 2023, ένας Τούρκος μεσίτης όπλων περιέγραψε τη διευκόλυνση της εισόδου ενός υποστράτηγου της Βόρειας Κορέας, υπεύθυνου για το πυραυλικό πρόγραμμα της ΛΔΚ.
Σύμφωνα με την κατάθεση, η επίσκεψη εγκρίθηκε σε ανώτερα επίπεδα, κατέστη δυνατή με ειδική άδεια και ειδική βίζα που εκδόθηκε μέσω της πρεσβείας της Τουρκίας στο Πεκίνο, και περιελάμβανε συναντήσεις για την απόκτηση όπλων και τη μεταφορά τεχνολογίας. Δεν επρόκειτο για εμπορική ή διπλωματική ρουτίνα. Επρόκειτο για ελεγχόμενη πρόσβαση σε ένα στρατιωτικό πρόγραμμα που υπόκειται σε κυρώσεις στο επίπεδο που οι κυρώσεις έχουν σχεδιαστεί για να εμποδίσουν.
Η Άγκυρα απαντά με μια διαδικασία. Η Τουρκία αναθεώρησε το σχέδιο εφαρμογής κυρώσεων κατά της Βόρειας Κορέας το 2018, αυστηροποιώντας τους περιορισμούς στο εμπόριο, τις επιθεωρήσεις, την τραπεζική παρουσία και την εργασία, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Η συμμόρφωση ενημερώθηκε στα χαρτιά. Οι κυρώσεις αποτυγχάνουν όταν η εφαρμογή είναι συντονισμένη. Όπου υπάρχει ένα γενικό καθεστώς, αλλά δεν εφαρμόζεται αυστηρά σε δίκτυα που συνδέονται με τη ΛΔΚ, το αποτέλεσμα είναι μια δομή κινήτρων που παραμένει άθικτη.
Υπάρχουν γενικά καθεστώτα για παράγοντες όπως η Βόρεια Κορέα. Οι νόμοι περί εξαγωγών που έχουν σχεδιαστεί για την ανίχνευση τελικών χρηστών υψηλού κινδύνου, σε συνδυασμό με επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα που συνδέεται με τη ΛΔΚ σε εθνικό έδαφος και την απουσία συνεχών περιορισμών, υποδηλώνουν πρόσβαση που επιτρέπεται από την πολιτική. Οι προειδοποιήσεις που δεν συνοδεύονται από σήμα σκλήρυνσης της εφαρμογής ενέκριναν την ανοχή. Η σιωπή λειτουργεί ως εξουσιοδότηση.
Η έκθεση χωρίς συνέπειες δεν αποτελεί εποπτεία. Είναι σήμα. Σε όλες τις κατασχέσεις, τους χαρακτηρισμούς κυρώσεων, τις αναφορές του ΟΗΕ και τις μαρτυρίες στο δικαστήριο, το αρχείο δείχνει επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα που συνδέεται με τη ΛΔΚ και διασταυρώνεται με το τουρκικό έδαφος χωρίς ορατές διώξεις, διάλυση δικτύων ή επαναβαθμονόμηση της επιβολής. Όσον αφορά τις κυρώσεις, η μη επιβολή μετά την αποκάλυψη συνιστά εν γνώσει ανοχή.
Ο μηχανισμός είναι ρουτίνας. Η διαμεσολάβηση οργανώνει την τεκμηρίωση, τη χρηματοδότηση και τη δρομολόγηση. Η μεταφόρτωση μέσω τουρκικών λιμένων, στενών, ελεύθερων ζωνών και τελωνειακών αποθηκών αποκρύπτει την προέλευση και τον προορισμό, ενώ επιτρέπει τον καθαρισμό των εγγράφων.
Τα είδη διπλής χρήσης, όπως οι εργαλειομηχανές, τα ηλεκτρονικά και τα χημικά, κινούνται υπό πολιτική κάλυψη και γίνονται στρατιωτικοί παράγοντες κατά την ενσωμάτωσή τους στα συστήματα της ΛΔΚ. Αυτό απαιτεί ένα κράτος που αντιμετωπίζει την έκθεση στη ΛΔΚ ως θέμα διαχείρισης συμμόρφωσης και όχι ως στρατηγική απειλή.
Αυτή η αρχιτεκτονική επιτρέπει την πληρωμή. Το ξέπλυμα χρήματος με βάση το εμπόριο, η χειραγώγηση τιμολογίων και οι πολυεπίπεδοι μεσάζοντες είναι καθιερωμένα χαρακτηριστικά της αποφυγής κυρώσεων και η Τουρκία έχει αναγνωριστεί ως δικαιοδοσία όπου εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιες πρακτικές. Το να επιτρέπεται στο εμπόριο που συνδέεται με τη ΛΔΚ να κινείται χωρίς οικονομική απαγόρευση μετατοπίζει το ζήτημα από την εφοδιαστική στη χρηματοδότηση. Αυτή η μετατόπιση σηματοδοτεί εν γνώσει διευκόλυνση.
Οι κυρώσεις δημιουργούν κίνδυνο. Ο κίνδυνος δημιουργεί ασφάλιστρα. Τα ασφάλιστρα προσελκύουν μεσίτες. Η διακριτική ευχέρεια επιβολής γίνεται μοχλός σε θέματα που δεν σχετίζονται με τη Βόρεια Κορέα, από τη Συρία και τη Λιβύη έως τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες, τη Μόσχα και το Πεκίνο.
Το επείγον είναι επίκαιρο. Στις αρχές Ιανουαρίου 2026, η Βόρεια Κορέα εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους στη θάλασσα μεταξύ της Κορεατικής Χερσονήσου και της Ιαπωνίας, προκαλώντας καταδίκη.
Μέρες νωρίτερα, πρόσθετες εκτοξεύσεις χρονικά συγχρονίστηκαν με διπλωματικές στιγμές. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2025, η Βόρεια Κορέα ανακοίνωσε επιτυχημένες δοκιμές στρατηγικών πυραύλων κρουζ μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίες παρουσιάστηκαν ως επιδείξεις πυρηνικής αποτροπής. Ο χρόνος μετράει.
Αυτό είναι ένα πρόβλημα επιβολής Ινδο-Ειρηνικού. Η προοδευτική στάση των ΗΠΑ, ο υπολογισμός AUKUS της Αυστραλίας, η αξιολόγηση της Ταϊβάν για την επιβιωσιμότητα των κυρώσεων και τα συμφέροντα της θαλάσσιας Νοτιοανατολικής Ασίας υποθέτουν ότι το ρολόι προμηθειών της Βόρειας Κορέας επιβραδύνεται, όχι επιταχύνεται. Όταν ένα στρατιωτικό πρόγραμμα που υπόκειται σε κυρώσεις αγοράζει χρόνο μέσω κόμβων χαμηλής τριβής, η μακρινή ανοχή γίνεται τοπικός κίνδυνος.
Η Τουρκία πρέπει να αξιολογηθεί παράλληλα με άλλους κόμβους υψηλού κινδύνου για αποφυγή κυρώσεων, συμπεριλαμβανομένων των διαδρομών διαμετακόμισης της Κεντρικής Ασίας και των δικτύων που συνδέονται με τη Ρωσία. Στο ρωσικό θέατρο, οι τουρκικές εξαγωγές ευαίσθητων και διπλής χρήσης αγαθών προς τα κράτη της Κεντρικής Ασίας αυξήθηκαν καθώς οι άμεσες εξαγωγές προς τη Ρωσία μειώθηκαν, ένα μοτίβο αναδρομολόγησης.
Σε αντίθεση με τη Ρωσία, η Τουρκία εκτελεί αυτόν τον ρόλο εντός του ΝΑΤΟ, παρέχοντας στα δίκτυα της ΛΔΚ πολιτική μόνωση που κανένα κράτος που υπόκειται σε κυρώσεις δεν μπορεί να αναπαράγει. Η συμπεριφορά επιβολής καθορίζει τον κίνδυνο.
Ο χρόνος αυξάνει τον κίνδυνο. Το 2024, η Ρωσία μπλόκαρε την ανανέωση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για τη Βόρεια Κορέα, αφαιρώντας τον κύριο μηχανισμό για την αποκάλυψη της αποφυγής των κυρώσεων. Οι κατακερματισμένες αντικαταστάσεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν.
Καθώς η παρακολούθηση αποδυναμώνεται, τα δίκτυα αποφυγής προσαρμόζονται ταχύτερα. Σε αυτό το περιβάλλον, οι επιτρεπτικοί κόμβοι αποκτούν αξία. Η βιομηχανική ικανότητα, η εφοδιαστική εμβέλεια, το οικονομικό βάθος και η πολιτική μόνωση της Τουρκίας την καθιστούν έναν κόμβο που αναζητούν τα δίκτυα της ΛΔΚ καθώς αυξάνεται η πίεση αλλού. Ένα καθεστώς κυρώσεων που ανέχεται ένα μέλος του ΝΑΤΟ ως κόμβο χαμηλής τριβής έχει αποδεχτεί την αποτυχία στο κέντρο της επιβολής.
Η δυτική απροθυμία να αντιμετωπίσει αυτό είναι πολιτική. Η αποκάλυψη ενός αντιπάλου είναι εύκολη. η αντιμετώπιση της επιτρεπτικής συμπεριφοράς ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ δεν είναι. Μια σημαία του ΝΑΤΟ δεν μετατρέπει έναν διάδρομο αποφυγής κυρώσεων σε σύμμαχο. τον καθιστά ευθύνη. Το διεθνές δίκαιο είναι σαφές.
Οι κυρώσεις του ΟΗΕ στη Βόρεια Κορέα είναι δεσμευτικές και τα όπλα και τα είδη πολυτελείας αποτελούν βασικές απαγορεύσεις. Όταν ένα κράτος του ΝΑΤΟ γίνεται χώρος και διάδρομος για τέτοιο εμπόριο, το ζήτημα είναι η επιχειρησιακή αποτυχία με άμεσες περιφερειακές συνέπειες. Στην επιβολή των κυρώσεων, δεν υπάρχουν «περιορισμένες σχέσεις», μόνο περιβάλλοντα χαμηλής και υψηλής τριβής.
Η Τουρκία έχει επιλέξει το πρώτο. Αυτή η επιλογή απαιτεί δράση: διώξεις, έρευνες μεσολαβητών, πλήρη χρήση των γενικών ελέγχων και συνεργασία με όσους εκτίθενται στην κλιμάκωση της ΛΔΚ.
Για την περιοχή Ινδο-Ειρηνικού, το αποτέλεσμα είναι συγκεκριμένο. Οι πύραυλοι της Βόρειας Κορέας κατασκευάζονται από εγκρίσεις, διαδρομές και άδειες πέρα από τη Χερσόνησο. Όσο η Τουρκία παραμένει ένας κόμβος ανοχής, το ρολόι της Πιονγιάνγκ επιταχύνεται, κάθε φορά που η Βόρεια Κορέα δεν κέρδισε, αλλά χρόνο που άλλοι επέλεξαν να της δώσουν.