Ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάπτυξης Άμυνας (DRDO) της Ινδίας πέτυχε ένα τεράστιο ορόσημο στις 31 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιώντας με επιτυχία την εκτόξευση ομοβροντίας δύο οιονεί βαλλιστικών πυραύλων Pralay.
Οι δοκιμές, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο δοκιμών αξιολόγησης χρηστών, πραγματοποιήθηκαν γύρω στις 10:30 π.μ. από το Ολοκληρωμένο Πεδίο Δοκιμών στο Chandipur, χρησιμοποιώντας έναν κινητό εκτοξευτή εδάφους.
Σε μια επίδειξη της αξιοπιστίας ταχείας βολής του συστήματος, και οι δύο πύραυλοι εκτοξεύτηκαν σε γρήγορη διαδοχή από τον ίδιο εκτοξευτή.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του DRDO και τις ενημερώσεις του υπουργείου Άμυνας, οι πύραυλοι ακολούθησαν τις προβλεπόμενες οιονεί βαλλιστικές τροχιές τους, πέτυχαν όλους τους προκαθορισμένους στόχους πτήσης και απέδωσαν όπως αναμενόταν κατά την τελική φάση.
Τα δεδομένα τηλεμετρίας από αισθητήρες παρακολούθησης, ραντάρ, ηλεκτροοπτικά συστήματα και ένα πλοίο τοποθετημένο κοντά στην περιοχή πρόσκρουσης επιβεβαίωσαν την υψηλή ακρίβεια, την ορθότητα και την επιτυχή επαλήθευση των συστημάτων καθοδήγησης, πλοήγησης και ελέγχου.
Ο Υπουργός Άμυνας Rajnath Singh συνεχάρη το DRDO, τον Ινδικό Στρατό, την Ινδική Πολεμική Αεροπορία, τις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα της άμυνας (DPSU) και τους εταίρους της βιομηχανίας, δηλώνοντας ότι η επιτυχημένη εκτόξευση ομοβροντίας «έχει εδραιώσει την αξιοπιστία του συστήματος πυραύλων Pralay».
Ο Δρ. Samir V. Kamat, Γραμματέας του Υπουργείου Άμυνας Έρευνας και Ανάπτυξης και Πρόεδρος του DRDO, επαίνεσε επίσης τις συνεργατικές ομάδες, σημειώνοντας ότι το επίτευγμα σηματοδοτεί την άμεση ετοιμότητα του συστήματος για ένταξη στις ένοπλες δυνάμεις.
Ο «Θανατηφόρος» Πύραυλος Pralay της Ινδίας
Ονομάστηκε από τη σανσκριτική λέξη για «αποκάλυψη» ή «ευρεία καταστροφή», αυτός ο πύραυλος αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του «Project Pralay», το οποίο εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2015, και έκτοτε έχει εξελιχθεί γρήγορα σε ένα από τα πιο τρομερά τακτικά όπλα της Ινδίας.
Ο Pralay είναι ένας τακτικός, βραχείας εμβέλειας βαλλιστικός πύραυλος επιφάνειας-επιφάνειας σε κάνιστρο, που αναπτύχθηκε από το DRDO για τις Ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Είναι σχεδιασμένος για ακριβείς επιθέσεις σε συμβατικό πόλεμο, καθώς η Ινδία ενισχύει περαιτέρω την μαχητική της ικανότητα εν μέσω διπλής απειλής για την ασφάλεια από το Πακιστάν και την Κίνα.
Αυτός ο πύραυλος συνδυάζει την θνησιμότητα και την ακρίβεια με την κινητικότητα.
Σχεδιασμένος ως πύραυλος ταχείας αντίδρασης, μπορεί να εκτοξευθεί εντός 10 λεπτών από ένα κάνιστρο σε έναν κινητό εκτοξευτή εδάφους. Ο πύραυλος διαθέτει δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης και μπορεί να μεταβεί από την εντολή στην εκτόξευση σε 60 δευτερόλεπτα. Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα όχημα 12×12 μπορεί να μεταφέρει δύο πυραύλους Pralay, ο καθένας ικανός να στοχεύσει διαφορετικές τοποθεσίες ή να χτυπήσει έναν μόνο στόχο από δύο διαφορετικές τροχιές, ενισχύοντας την πιθανότητα εξόντωσης.
Κάθε εκτοξευτής συμπληρώνεται από ένα όχημα Κέντρου Διοίκησης Πυροβολικού (BCC), το οποίο λειτουργεί ως κόμβος επικοινωνίας και υποστηρίζει πυραυλικές επιχειρήσεις.
Ο Pralay είναι ο πρώτος εγχώριος συμβατικός τακτικός οιονεί βαλλιστικός πύραυλος της Ινδίας. Αυτό σημαίνει ότι, σε αντίθεση με τους καθαρά βαλλιστικούς πυραύλους, ο Pralay ακολουθεί μια οιονεί βαλλιστική τροχιά, επιτρέποντάς του να ελίσσεται κατά την πτήση, να αποφεύγει τις εχθρικές αεράμυνες και να επιτυγχάνει υψηλή ακρίβεια.
Σε σύγκριση με τους βαλλιστικούς πυραύλους, οι οιονεί βαλλιστικοί πύραυλοι είναι πολύ πιο δύσκολο να αναχαιτιστούν. Η τροχιά πτήσης ενός βαλλιστικού πυραύλου μπορεί να προβλεφθεί από την τροχιά του όταν ο κινητήρας του πυραύλου καεί.
Εν τω μεταξύ, ένας οιονεί βαλλιστικός πύραυλος μεταβαίνει από βαλλιστική σε επίπεδη τροχιά μετά την εκτόξευσή του. Η αλλαγή αυτή καθιστά την διαδρομή πτήσης απρόβλεπτη και καθυστερεί την ανίχνευση διευκολύνοντας τους ελιγμούς και χαμηλώνοντας τον ορίζοντα του ραντάρ για τα εχθρικά ραντάρ.
«Σε μεγάλη απόσταση, αν δεν μπορείτε να προβλέψετε την τροχιά πτήσης ενός πυραύλου, δεν μπορείτε να τον αντιμετωπίσετε με έναν πύραυλο αεράμυνας», όπως σημειώνει ο βετεράνος της IAF και αναλυτής, Αρχηγός Μοίρας Vijainder K. Thakur σε άρθρο του για τους EurAsian Times.
Κινούμενος από έναν πυραυλοκινητήρα στερεού προωθητικού, ο Pralay διατηρεί μια επίπεδη τροχιά και δεν εγκαταλείπει ποτέ την ατμόσφαιρα. Ο πύραυλος μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο βάρους 350-1.000 κιλών. Ο πύραυλος μπορεί να μεταφέρει μια ποικιλία κεφαλών, όπως υποπυρομαχικά PCB, μονολιθικά PCB (διείσδυση με έκρηξη) και PF (προ-θραυσματωμένα).
Ο πύραυλος Pralay διαθέτει δύο σετ μικρών πτερυγίων για τη μείωση της υπογραφής του στο ραντάρ. Ένα από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του Pralay είναι η ικανότητά του να βελτιστοποιεί την τροχιά πτήσης του για την αποφυγή συστημάτων αεράμυνας.
Στην τελική του φάση, χρησιμοποιεί έναν ανιχνευτή χιλιοστομετρικού κύματος (MMW) για ακριβή στόχευση, με την ταχύτητά του να ποικίλλει ανάλογα με την τροχιά. Ο πύραυλος χρησιμοποιεί αδρανειακή πλοήγηση για καθοδήγηση κατά τη διάρκεια της πτήσης και απεικόνιση ραντάρ για τερματικό εντοπισμό, εξασφαλίζοντας ακριβείς επιθέσεις με Πιθανότητα Κυκλικού Σφάλματος (CEP) περίπου 10 μέτρων.
Επιπλέον, το σύστημα πτερυγίων τζετ του πυραύλου για τον έλεγχο του διανύσματος ώσης του επιτρέπει να εκτελεί ελιγμούς αποφυγής στην τελική του φάση.
Μόλις τεθεί σε λειτουργία, ο πύραυλος Pralay θα είναι σχεδόν αδύνατο να αναχαιτιστεί λόγω της υψηλής ταχύτητάς του, της σχεδόν βαλλιστικής τροχιάς του και της τελικής του ευελιξίας. Επιπλέον, θα καλύψει ένα κρίσιμο επιχειρησιακό κενό μεταξύ βαλλιστικών πυραύλων μεγαλύτερης εμβέλειας όπως ο Prithvi, με εμβέλεια περίπου 350 χιλιομέτρων, και πυραυλικών συστημάτων πολλαπλών κάννων όπως ο Pinaka, με εμβέλεια 90 χιλιομέτρων.
Όπως είχε επισημάνει προηγουμένως ο Thakur, «Ο πύραυλος Pralay είναι ένα ανάλογο του ρωσικού οιονεί βαλλιστικού πυραύλου Iskander-M, ο οποίος απέκτησε τρομερή φήμη κατά τη διάρκεια της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία».
Υποστήριξε ότι οι Pralay και Iskander-M παρουσιάζουν εντυπωσιακή ακρίβεια, με πιθανότητα κυκλικού σφάλματος (CEP) περίπου 10 μέτρων, ένα χαρακτηριστικό που αποδίδεται σε συστήματα καθοδήγησης τερματικών που χρησιμοποιούν ανιχνευτές.
Ενώ ο Iskander-M χρησιμοποιεί οπτική ή ραδιοσυχνική ψηφιακή χαρτογράφηση και συσχέτιση σκηνής (DSMAC), πιστεύεται ότι ο Pralay βασίζεται επί του παρόντος αποκλειστικά σε ραδιοσυχνοτική DSMAC.
Όπως και ο Iskander-M, ο Pralay μπορεί επίσης να είναι ικανός να αναπτύσσει δολώματα για να παραπλανά και να κατακλύζει τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας, πρόσθεσε.
Με βάση αυτό το επιχείρημα, είναι πιθανό η εντυπωσιακή απόδοση του ρωσικού πυραύλου Iskander-M στην Ουκρανία πιθανότατα ώθησε το Υπουργείο Άμυνας της Ινδίας και το DRDO να επιταχύνουν την ενίσχυση και την απόκτηση του πυραυλικού συστήματος Pralay.
Επιπλέον, τα προηγμένα χαρακτηριστικά του έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον χωρών όπως η Αρμενία και οι Φιλιππίνες. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη υπογραφεί σύμβαση.
Σε περιφερειακό και πιο περιστασιακό πλαίσιο, ο Pralay θα ενισχύσει τις συμβατικές δυνατότητες κρούσης της Ινδίας σε μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση με το Πακιστάν, ιδιαίτερα κατά μήκος των δυτικών συνόρων, όπου εμβέλειες 150-500 χιλιομέτρων καλύπτουν βασικά πακιστανικά στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων αεροπορικών βάσεων, κέντρων διοίκησης και συγκεντρώσεων στρατευμάτων στο Παντζάμπ, το Σιντ και περιοχές του Μπαλουχιστάν.
Ο πύραυλος θα μπορούσε να αποφύγει τα συστήματα αεράμυνας του Πακιστάν πετώντας χαμηλά και κάνοντας απρόβλεπτους ελιγμούς, μειώνοντας τις πιθανότητες αναχαίτισης σε σύγκριση με πυραύλους κρουζ όπως ο BrahMos.
Ο Harshavardhan Dabbiru, αναλυτής άμυνας στην GlobalData, σημείωσε ότι ο Pralay θεωρείται ως απάντηση στον πακιστανικό πύραυλο Nasr (Hatf-9). «Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Nasr, ο οποίος είναι πυρηνικά οπλισμένος, ο Pralay έχει σχεδιαστεί για συμβατικά χτυπήματα υψηλής ακρίβειας.
«Μόλις τοποθετηθεί κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ινδίας, αυτός ο πύραυλος επεκτείνει την ικανότητα της Ινδίας για δυνατότητες βαθέων χτυπημάτων τοποθετώντας κρίσιμες πακιστανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις εντός της εμβέλειάς της», πρόσθεσε ο Dabbiru.
Η ανάπτυξη του Pralay κοντά στη Γραμμή Ελέγχου (LoC) θα επέτρεπε την ταχεία πυροσβεστική ισχύ, διατηρώντας επιχειρήσεις κατά των εχθρικών προελάσεων, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τις παράπλευρες απώλειες μέσω της υψηλής ακρίβειάς του. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι αυτός ο πύραυλος θα μπορούσε να εξουδετερώσει πακιστανικές προωθημένες θέσεις ή πυροβολικό χωρίς να κλιμακωθεί σε πυρηνικά κατώφλια, παρέχοντας στην Ινδία κυριαρχία κλιμάκωσης σε τοπικές συγκρούσεις.