Τα γεγονότα της 10ης Μαΐου 2025 σηματοδότησαν ένα αποφασιστικό και πρωτοφανές κεφάλαιο στις στρατιωτικές εμπλοκές της Ινδίας με το Πακιστάν, με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Sindoor. Η επιχείρηση αυτή ξεκίνησε ως απάντηση στις αυξανόμενες εντάσεις μετά από μια τρομοκρατική επίθεση στο Pahalgam στις 22 Απριλίου και κλιμακώθηκε ραγδαία καθώς και οι δύο πλευρές αντάλλαξαν χτυπήματα κατά μήκος της Γραμμής Ελέγχου και βαθιά στο έδαφος της άλλης. Τα αντίποινα της Ινδίας ήταν αξιοσημείωτα όχι μόνο για την κλίμακα και την ακρίβειά τους, αλλά και για το στρατηγικό τους βάθος και την ποικιλία των προηγμένων όπλων που αναπτύχθηκαν.
Στις 10 Μαΐου, η Ινδική Πολεμική Αεροπορία (IAF) εκτέλεσε μια σειρά από συντονισμένες αποστολές βαθέων επιθέσεων χρησιμοποιώντας αεροσκάφη Rafale και Su-30MKI οπλισμένα με πυραύλους κρουζ SCALP (Storm Shadow) και πυραύλους κρουζ αεροπορικής εκτόξευσης BrahMos-A.
Το πρώτο κύμα στόχευσε το βόρειο δίκτυο αεροπορικής διοίκησης-ελέγχου στην αεροπορική βάση Nur Khan στην Chaklala, ουσιαστικά παραλύοντας την ικανότητα του Πακιστάν να συντονίζεται και να ανταποκρίνεται σε επόμενες επιθέσεις. Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF) ακολούθησε με επιθέσεις στις αεροπορικές βάσεις Jacobabad και Bholari, υποβαθμίζοντας περαιτέρω την επιχειρησιακή ικανότητα του Πακιστάν. Αυτές οι επιθέσεις ακριβείας συμπληρώθηκαν από εκτοξεύσεις πυραύλων BrahMos από ξηράς, δημιουργώντας μια πολύπλευρη επίθεση που κατέκλυσε την πακιστανική αεράμυνα.
Ο αντίκτυπος της επίθεσης της IAF ήταν καταστροφικός για το Πακιστάν. Ινδικές πηγές επιβεβαίωσαν ότι ένα πακιστανικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης SAAB-2000 καταστράφηκε βαθιά μέσα στο Πακιστάν, περίπου 315 χιλιόμετρα από τα σύνορα, από το σύστημα αεράμυνας S-400 που αναπτύχθηκε στο Adampur – ένα σύστημα που ενεργοποιήθηκε τουλάχιστον 11 φορές κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.
Επιπλέον, πύραυλοι της IAF κατέρριψαν ένα μεταγωγικό αεροσκάφος μεσαίας μεταφορικής ικανότητας C-130J, ένα μαχητικό JF-17 Thunder και δύο μαχητικά F-16, με ορισμένα από αυτά τα αεροσκάφη να καταστράφηκαν τόσο στον αέρα όσο και στο έδαφος. Η καταστροφή αυτών των υψηλής αξίας περιουσιακών στοιχείων, ιδίως των αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και πολλαπλών μαχητικών αεροσκαφών, άφησε την πολεμική αεροπορία του Πακιστάν σε μεγάλο βαθμό καθηλωμένη και ανίκανη να ανταποκριθεί αποτελεσματικά.
Η επιχείρηση αντιποίνων του Πακιστάν, η Επιχείρηση Bunyan al-Marsoos, ξεκίνησε στις 1:00 π.μ. στις 10 Μαΐου με τη δηλωμένη πρόθεση καταστροφής των ινδικών αεροπορικών βάσεων εντός 48 ωρών. Ωστόσο, η επιχείρηση εξουδετερώθηκε ουσιαστικά μέσα σε μόλις οκτώ ώρες, καθώς οι γρήγορες και αμείλικτες αντεπιθέσεις της Ινδίας ανάγκασαν την Ισλαμαμπάντ να επιδιώξει κατάπαυση του πυρός, απευθυνόμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες για διπλωματική παρέμβαση.
Μέχρι τις 9:30 π.μ., η στρατιωτική ηγεσία του Πακιστάν έκανε ήδη έκκληση για παύση των εχθροπραξιών και μέχρι το απόγευμα, ο Γενικός Διευθυντής Στρατιωτικών Επιχειρήσεων (DGMO) του Πακιστάν ζήτησε συμφωνία μη επίθεσης.
Το Ινδικό Ναυτικό, τοποθετημένο 260 μίλια από την ακτή Makran, ήταν έτοιμο να χτυπήσει το Ναυτικό Λιμάνι του Καράτσι, αλλά διστάζει μετά την έκκληση του πακιστανικού DGMO για συμφωνία μη πυρός. Αυτό καταδεικνύει την προθυμία της Ινδίας να κλιμακώσει, αλλά και την ετοιμότητά της να αποκλιμακώσει όταν επιτευχθούν οι στρατιωτικοί στόχοι.
Πέρα από την καταστροφή αεροσκαφών και αεροπορικών βάσεων, οι επιθέσεις της Ινδίας εξουδετέρωσαν επίσης βασικά πακιστανικά και κινεζικά συστήματα αεράμυνας. Ένα drone HARPY Kamikaze χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή ενός κινεζικής κατασκευής συστήματος αεράμυνας LY-80 στη Λαχόρη, ενώ μια άλλη επιδρομή στόχευσε το σύστημα πυραύλων εδάφους-αέρος HQ-9 στο Malir του Καράτσι – ένα κινεζικό αντίγραφο των S-300. Αυτές οι ενέργειες παρακώλυσαν περαιτέρω την ικανότητα του Πακιστάν να προστατεύει τον εναέριο χώρο και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του.
Πριν από την επιχείρηση της 10ης Μαΐου, οι ινδικές δυνάμεις είχαν ήδη στοχεύσει εννέα στρατόπεδα τρομοκρατών στις 7 Μαΐου, με επτά από αυτά να χτυπώνται χρησιμοποιώντας πυρομαχικά που περιπλανιόνταν. Στόχοι υψηλής αξίας στο Muridke και το Bahawalpur χτυπήθηκαν με πυραύλους SCALP και BrahMos με ακριβή καθοδήγηση, υπογραμμίζοντας τη δέσμευση της Ινδίας να υποβαθμίσει την επιχειρησιακή ικανότητα των τρομοκρατικών ομάδων που δρουν εντός του Πακιστάν.
Το σωρευτικό αποτέλεσμα της επιχείρησης Sindoor ήταν μια ταχεία και αποφασιστική υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Πακιστάν, ιδίως στον αεροπορικό τομέα. Η ικανότητα της IAF να προβάλλει ισχύ, να επιτυγχάνει αεροπορική κυριαρχία και να πραγματοποιεί χτυπήματα ακριβείας αποδείχθηκε ο ακρογωνιαίος λίθος της αντίδρασης της Ινδίας, επιβάλλοντας μια ταχεία παύση των εχθροπραξιών με όρους ευνοϊκούς για την Ινδία. Η επιχείρηση θα μελετηθεί ως ένα τυπικό παράδειγμα του πώς η στρατηγική αεροπορική ισχύς μπορεί να διαμορφώσει την έκβαση μιας σύγκρουσης με απαράμιλλη ταχύτητα και αποφασιστικότητα.