Σε μια κίνηση να αντιμετωπίσει την Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν μαζί με άλλους ηγέτες της G7 παρουσίασαν (26 Ιουνίου) ένα φιλόδοξο σχέδιο. «Σύμπραξη για Παγκόσμια Υποδομή και Επενδύσεις (PGII)». Το PGIIP σχεδιάζει να κινητοποιήσει χρηματοδότηση 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2027 για την υλοποίηση έργων υποδομής «διαφανών» και «που αλλάζουν το παιχνίδι» στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στοχεύει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, στη βελτίωση της παγκόσμιας υγείας, στην επίτευξη της ισότητας των φύλων και στη δημιουργία ψηφιακής υποδομής/ ζωτικής σημασίας υποδομής στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Κατά την έναρξη του σχεδίου, ο Μπάιντεν διευκρίνισε ότι το PGII είναι καθαρά μια επενδυτική πρωτοβουλία για την ανάπτυξη υποδομών στις αναπτυσσόμενες χώρες και όχι ένα πρόγραμμα βοήθειας ή φιλανθρωπίας. Η πρωτοβουλία στοχεύει να αποφέρει συμμετρικά οφέλη σε όλους τους συμμετέχοντες και να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των δημοκρατικών χωρών. Θεωρείται ως συνέχεια του Build Back Better World, κοινώς γνωστό ως B3W, το οποίο αποκαλύφθηκε στη διάσκεψη G7 τον Ιούλιο του 2021.
Ο Λευκός Οίκος, σε ενημερωτικό δελτίο, είπε ότι οι ΗΠΑ θα κινητοποιήσουν 200 δισεκατομμύρια δολάρια για την PGII τα επόμενα 5 χρόνια μέσω επιχορηγήσεων, ομοσπονδιακής χρηματοδότησης και μόχλευσης επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα και θα προσφέρουν ποιοτική βιώσιμη υποδομή που κάνει τη διαφορά στη ζωή των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Θα ενίσχυε επίσης και θα διαφοροποιούσε τις αλυσίδες εφοδιασμού και θα δημιουργούσε νέες ευκαιρίες για τους Αμερικανούς εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Το PGII θα καλυφθεί με 300 δισεκατομμύρια ευρώ (317 δισεκατομμύρια δολάρια) από την ΕΕ.
Ο σκοπός της νέας πρωτοβουλίας στο πλαίσιο της G-7 δεν είναι απλώς να μετριάσει τα χρηματοδοτικά κενά στις αναπτυσσόμενες οικονομίες για την ανάπτυξη υποδομών, αλλά και να παρέχει μια πιο αξιόπιστη, ανθεκτική και διαφανή παγκόσμια εταιρική σχέση για φουτουριστική ανάπτυξη. Ένας από τους βασικούς στόχους του PGII να παράσχει στις αναπτυσσόμενες χώρες μια καλύτερη πηγή χρηματοδότησης υποδομών από το BRI της Κίνας, το οποίο πρόσφατα αντιμετωπίζει πολλές επικρίσεις για κακή εταιρική ηθική και εγγενή παγίδα χρέους.
Οι αναπτυσσόμενες χώρες συχνά δεν διαθέτουν την απαραίτητη υποδομή για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση παγκόσμιων σοκ, όπως μια πανδημία. Έχει αναγνωριστεί διεθνώς ότι ο αναπτυσσόμενος κόσμος έχει απόλυτη ανάγκη από ταμείο ανάπτυξης, όπου οι υποδομές υποχρηματοδοτούνται εδώ και πολύ καιρό. Διάφοροι φορείς όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν εκτιμήσει ότι το χρηματοδοτικό κενό υπερβαίνει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια για τον αναπτυσσόμενο κόσμο για να καλύψει τις μακροπρόθεσμες επενδυτικές του ανάγκες σε υποδομές.
Το BRI παρέχει χρηματοδότηση σε αναδυόμενες χώρες για την κατασκευή υποδομών όπως λιμάνια, δρόμοι και γέφυρες. Το BRI πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων έχει συχνά επικριθεί επειδή πλήττει πολλές αναπτυσσόμενες χώρες με υπερβολικό χρέος. Ενώ έχει αναπτύξει εμπορικούς δεσμούς, έχει επίσης επικριθεί ως μέσο παροχής «ληστρικών δανείων», αναγκάζοντας χώρες με χρέη όπως η Σρι Λάνκα να εκχωρήσουν βασικά περιουσιακά στοιχεία εάν δεν καταφέρουν να ανταποκριθούν στις αποπληρωμές του χρέους τους.
Ενώ οι ηγέτες της G7 επέμειναν στη «διαφάνεια» ως ακρογωνιαίο λίθο των έργων PGII, το BRI έχει αντιμετωπίσει κριτική για την υπογραφή μυστικών διαγωνισμών για δανεισμό μεγάλης κλίμακας, αφήνοντας τις χώρες χρεωμένες στην Κίνα. Για παράδειγμα, μετά τον εμβληματικό οικονομικό διάδρομο Κίνας-Πακιστάν των 62 δισεκατομμυρίων δολαρίων του BRI, το Πακιστάν οφείλει στο Πεκίνο σημαντικό μέρος του εξωτερικού του χρέους.
Το εναλλακτικό σχέδιο θα παρέχει επίσης μια δομή στα έθνη της G7 ώστε να συνδυάσουν τους πόρους τους προσφέροντας μετρητά στις αναδυόμενες οικονομίες για να απενεργοποιήσουν τα εργοστάσιά τους άνθρακα.
Η πρώτη από αυτές τις αποκαλούμενες Συμπράξεις Μετάβασης στη Δίκαιη Ενέργεια αναπτύσσεται στη Νότια Αφρική και άλλες βρίσκονται υπό συζήτηση στην Ινδία, την Ινδονησία, το Βιετνάμ και τη Σενεγάλη. Προτείνεται επίσης μια εγκατάσταση κατασκευής εμβολίων στη Σενεγάλη και ένα υποθαλάσσιο τηλεπικοινωνιακό καλώδιο μήκους 1.609 km που συνδέει τη Σιγκαπούρη με τη Γαλλία μέσω Αιγύπτου και του Κέρατος της Αφρικής.
Σε σύγκριση με το BRI, το G7 περιέγραψε συγκεκριμένα το PGII ως ένα σύστημα που βασίζεται στην αξία για να βοηθήσει τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους σε υποδομές. Το PGII έχει επικεντρωθεί στη δράση για το κλίμα και την καθαρή ενέργεια, ενώ η Κίνα έχει κατασκευάσει έργα ηλιακής, υδροηλεκτρικής και αιολικής ενέργειας, καθώς και μεγάλες μονάδες με καύση άνθρακα στο πλαίσιο του BRI.
Δεδομένου ότι ο δημόσιος τομέας από μόνος του δεν θα μπορέσει να καλύψει το τεράστιο χάσμα στις χρηματοδοτικές ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών. Η αξιοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων για τη συμπλήρωση της δημόσιας χρηματοδότησης για τα απαραίτητα έργα είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.
Το PGII θα συνδύαζε κρατική χρηματοδότηση με ιδιωτικά κεφάλαια από συνταξιοδοτικά ταμεία, ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και ασφαλιστικά ταμεία, μεταξύ άλλων. Θα κινητοποιηθεί πρόσθετο κεφάλαιο από άλλους ομοϊδεάτες εταίρους, πολυμερείς τράπεζες ανάπτυξης, αναπτυξιακά χρηματοδοτικά ιδρύματα, κρατικά επενδυτικά ταμεία κ.λπ.
Το PGII περιγράφεται ως επαρκής απόκριση τόσο σε μέγεθος όσο και σε εύρος. Ωστόσο, οποιοδήποτε παγκόσμιο πρόγραμμα με τόσο φιλόδοξους στόχους θα είχε τις δικές του προκλήσεις, από τον προσδιορισμό των έργων έως την κινητοποίηση των πόρων και την υλοποίηση.