Όταν η Τουρκία εισήλθε στη βόρεια Συρία, επικαλούμενη την ανάγκη καταπολέμησης κουρδικών πολιτοφυλακών, πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παρέμειναν σιωπηλές. Καμία έντονη κριτική, καμία επιβολή κυρώσεων, καμία απαίτηση για αποχώρηση.
Όμως, όταν το Ισραήλ αναλαμβάνει στρατιωτική δράση στη Γάζα, δηλώνοντας ότι στοχεύει τη Χαμάς, οι ίδιες χώρες σπεύδουν να καταδικάσουν με σφοδρότητα.
Πού οφείλεται αυτή η διαφορά;
Είναι όλα θέμα γεωπολιτικής;
Είναι κάποιοι σύμμαχοι «πολύ σημαντικοί» για να δεχθούν κριτική;
Ή μήπως τα Μέσα Ενημέρωσης και η κοινή γνώμη διαμορφώνουν τις πολιτικές αποφάσεις;
Ανεξάρτητα από τη θέση που μπορεί να έχει κανείς σε αυτά τα ζητήματα, είναι δύσκολο να παραβλεφθεί ότι παρόμοιες ενέργειες κρίνονται διαφορετικά ανάλογα με το ποιος τις πραγματοποιεί.
Αυτό εγείρει ερωτήματα για τη συνέπεια, την αξιοπιστία και τη δικαιοσύνη στην διεθνή πολιτική.
Πρόκειται για διπλά μέτρα και σταθμά, ή υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για τη διαφορετική αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων;
tribune.gr