Την αντίθεσή του στην δυνατότητα άμεσης ή έμμεσης συμμετοχής της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα εξέφρασε ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ – S&D), ζητώντας από τον εκπρόσωπο της Ευρ. Επιτροπής να διευκρινίσει τις δικλίδες ασφαλείας για αποκλεισμό ευρωπαϊκών εταιρειών τουρκικών συμφερόντων στον Κανονισμό SAFE (ο οποίος αφορά την ευρωπαϊκή άμυνα), σε σχετική συζήτηση στην Επιτροπή Άμυνας και Ασφάλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην παρέμβασή του ο κ. Μαυρίδης σημείωσε ότι Ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες εξέφρασαν την αντίθεσή τους για την συμμετοχή τρίτων χωρών και ειδικά της Τουρκίας στον εν λόγω Κανονισμό της Ευρωάμυνας και στη συνέχεια ανέφερε τα εξής: «Απ’ ότι αντιληφθήκαμε όλοι μας και σήμερα αλλά και από απαντήσεις της Ευρ. Επιτροπής, η Τουρκία είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να συμμετέχει στον Κανονισμό, δηλαδή δεν μπορεί να λάβει χρηματοδότηση υπό την μορφή δανείου (από τα 150 δισεκατομμύρια στο πλαίσιο του εν λόγω Κανονισμού). Το πρώτο ερώτημα μου είναι: θα μπορούσε και υπό ποιες προϋποθέσεις/συνθήκες να είναι μέρος των δημόσιων συμβάσεων (common procurement) για την Ευρωάμυνα;». Στο δεύτερο ερώτημά του ο Κύπριος Ευρωβουλευτής αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο Άρθρο 16, παράγραφος 5 του Κανονισμού SAFE, εξηγώντας ότι το άρθρο αυτό «αναφέρεται σε εταιρείες, οι οποίες είναι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά ελέγχονται από ξένους ή στο μετοχικό τους κεφάλαιο συμμετέχουν τρίτες χώρες. Τέτοιες εταιρείες υπάρχουν και τις γνωρίζετε και συμμετέχουν στο μετοχικό τους κεφάλαιο τουρκικά συμφέροντα. Βεβαίως, καταλαβαίνετε ποιες είναι αυτές. Αυτές οι εταιρείες, υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε πρόγραμμα στον Κανονισμό SAFE;».
Ο εκπρόσωπος της Ευρ. Επιτροπής αφού επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να λάβει χρηματοδότηση υπό μορφή δανείου όπως τα κράτη-μέλη της ΕΕ, στη συνέχεια διευκρίνισε τα εξής: «Η Τουρκία μπορεί να συμμετάσχει στη βάση του καθορισμένου επιπέδου του SAFE, εντός όμως των περιορισμών που υπάρχουν. Αυτό σημαίνει ότι, εάν υπάρχουν τουρκικές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στην ΕΕ, τότε φυσικά τα κράτη-μέλη εγκατάστασης (τέτοιων εταιρειών τουρκικών συμφερόντων) πρέπει να παρέχουν τις εγγυήσεις ότι η συμμετοχή τους δεν αντιβαίνει στα ουσιώδη συμφέροντα για την ασφάλεια της Ένωσης. Και αυτό είναι φυσικά πολύ στενά βασισμένο στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ) της ΕΕ. Και αυτό είναι επίσης εκείνο που είχα εκφράσει νωρίτερα, εντός των ορίων των ποσοστών που ορίζει το SAFE. Εάν η Τουρκία εκφράσει την επιθυμία της να υπερβεί αυτά τα όρια, τότε χρειάζεται να υπάρξει διμερής συμφωνία, για την οποία πρέπει να υπάρξει πρώτα ένα αίτημα – το οποίο υπέβαλαν – και στη συνέχεια μια απόφαση του Συμβουλίου για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις. Αυτή η συμφωνία υπόκειται σε ομοφωνία λόγω του γεγονότος ότι η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα προς ένταξη. Άρα, είναι μια ξεκάθαρη και συγκεκριμένη διαδικασία, και η Επιτροπή θα παρακολουθεί ώστε αυτή η διαδικασία να τηρηθεί».