Προσκεκλημένη που “κουβαλά” βαριά κληρονομιά είχε ο Στέφανος Δαμιανίδης κατά την διάρκεια της εκπομπής του σήμερα (2/2/2023) αφού συνέντευξη του παραχώρησε η Ελιζαμπέτε Μπότσαρη, απόγονος του Μάρκου Μπότσαρη, ενός εκ των σπουδαιότερων ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης. Η προσκεκλημένη μίλησε για αρκετούς τομείς της ζωής της, ενώ στάθηκε, μεταξύ άλλων, στις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στον …αγώνα που δίνει να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια.
ΠΗΓΗ FOCUS
«Για να είμαι ειλικρινής, το να έχω αυτό το επίθετο αποτελεί για μένα μεγάλη τιμή, δεν έχει σημασία αν είσαι κοντά ή μακριά (σ.σ αν μένεις στην Ελλάδα). Το επίθετο αυτό έχει μεγάλη σημαντικότητα, διότι ο Μάρκος Μπότσαρης ήταν σημαντικό πρόσωπο στην ελληνική ιστορία. Χωρίς αυτά τα ονόματα, όπως ο Μπότσαρης, ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης, η χώρα δε θα μας ανήκε ως Έλληνες (…) Αυτά τα σημαντικά πρόσωπα αποτέλεσαν παράδειγμα προς μίμηση από όλους μας, ώστε να μάθουμε να αγαπούμε το έθνος μας, να προστατεύουμε τις οικογένειές μας αλλά και τα κεκτημένα μας», ήταν τα πρώτα λόγια της Ιζαμπέλε Μπότσαρη.
«Γεννήθηκα στη Βραζιλία, όπου βρεθήκαμε με την οικογένειά μου μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την κρίση που επέφερε στην Ελλάδα(…) Όπως πολλοί Έλληνες, στην προσπάθεια αναζήτησης ενός καλύτερου μέλλοντος, έτσι και ο πατέρας μου κατέφυγε στο εξωτερικό το 1956(…) Μιλάω Ελληνικά, αλλά όχι τόσο άρτια, αν και πήγαινα σε ελληνικό σχολείο στο Σάο Πάολο. Δε μου δόθηκε η ευκαρία να τα εξασκήσω, επειδή εώ δεν ομιλούνται τα ελληνικά(…) Επί του παρόντος βρίσκομαι στην Αθήνα και περιμένω τι θα γίνει με τα έγγραφά μου, τα χαρτιά μου, να δω αν μπορώ να μείνω περισσότερο. Περιμένω», τόνισε, πριν εισέλθει στο… κυρίως πιάτο της συζήτησης που ήταν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην προσπάθεια λήψης ελληνικής υπηκοότητας.
«Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται εδώ και πολύ καιρό. Έχει περίπου εννιά χρόνια, προσπαθώ να το παλέψω και να το “κυνηγήσω” επισήμως. Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Όποιος θέλει να πάρει την ελληνική ιθαγένεια, χρειάζεται να συλλέξει μια τεράστια λίστα εγγράφων, τα οποία χρειάζονται επικύρωση, κατάλληλη μετάφραση, την ενδεδειγμένη αποστολή στο αρμόδιο προξενείο και κατόπιν να σταλούν στις αρμόδις ελληνικές αρχές(…) Το 2017 κατάφερα να τα μαζέψω όλα αυτά, μετά από τρία χρόνια που άρχισα αυτή τη διαδικασία. Αλλά, επειδή μένω στο Σάο Πάολο, έπρεπε να τα κάνω μέσω του ελληνικού προξενείου» επισήμανε για την μακρά διαδικασία που προηγήθηκε, αλλά δεν είχε αίσιο τέλος, καθώς:
«Ήταν αρνητική η εισήγησή τους και μάλιστα την παρέλαβα και εγγράφως. Η αιτιολογία ήταν το ότι γεννήθηκα πριν το 1983, δε μπορούσα αυτόματα να λάβω την ελληνική ιθαγένεια, ως φυσική συνέπεια δηλαδή. Είπαν ότι αν ήθελα να συνεχίσω τις διαδικασίες, μου είπαν ότι έπρεπε να ξεκινήσω (σ.σ. τη συλλογή εγγράφων) από το…μηδέν! Και ξαναμάζεψα όλα τα χαρτιά και έκτοτε αναμένω. Δεν έχω λάβει επίσημη απάντηση. Μόνο νέες και συνεχείς απαιτήσεις που ανακύπτουν».
«Δε ζητάω κάτι το περίεργο, παράλογο. Ο πατέρας μου ήταν Έλληνας. Το όνομά μου είναι ελληνικό, το αίμα μου είναι ελληνικό. Αυτή είναι η ταυτότητά μου, δε μπορώ να το αλλάξω (…) Θα συνεχίσω την προσπάθεια, αλλά και εγώ είμαι άνθρωπος, έχω τα όριά μου. Δε γίνεται να “φάω” όλη τη ζωή μου με τους δικηγόρους και με τα “μπρος-πίσω”. Πόσα χρόνια χρειάζονται επιτέλους να πάρω μια απάντηση; Ένα ναι ή όχι. Δεν έχει σημασία η απάντηση. Μοιάζει σαν να με εμπαίζουν», πρόσθεσε.
«Η επιθυμία μου είναι να έρθω και να μείνω εδώ ως Ελληνίδα υπήκοος πλέον. Να μάθω τη γλώσσα (…) Μπορώ να πουλήσω το διαμέρισμά μου στη Βραζιλία και να ξεκινήσω μια καινούργια ζωή στην Ελλάδα, να βρω μια δουλειά. Δεν είμαι πρόσφυγας. Δεν ενεργώ παράνομα. Απλώς ασκώ το δικαίωμά μου (…) Θεωρώ πολύ ενδιαφέρον να ξεκινήσω μια καινούργια ζωή, δίπλα στους δικούς μου ανθρώπους» , ανέφερε για τα πλάνα της, εφόσον ολοκληρωθεί με θετική έκβαση η όλη διαδικασία με την ελληνική ιθαγένεια.
Τέλος, για την αδιαφορία των νέων απέναντι στην ελληνική ιστορία, η κα. Μπότσαρη υπογράμμισε: «Κοιτάξτε, χωρίς την απαραίτητη γνώση του παρελθόντος, της ιστορίας μας, δε μπορούμε να γνωρίζουμε την ταυτότητά μας. Δε μπορούμε να προστατέψουμε ούτε το έθνος, ούτε τη χώρα μας. Πρωταρχικά, και πάνω απ’ όλα θα πρέπει να μάθουμε πως να συντηρήσουμε την αγάπη για την χώρα μας, πως να προασπίσουμε τις οικογένειές μας και το λαό μας, να διατρήσουμε τα κεκτημένα μας, τα οποία δόθηκαν από τους προγόνους μας. Κεκτημένα, για τα οποία κάποιοι έχυσαν το αίμα τους».
*Ελένη Αγγελούδη η μεταφράστρια της συνέντευξης της Ιζαμπέλ Μπότσαρη, η οποία μίλησε στα Αγγλικά.