Ένα μονοθέσιο κι ένα διθέσιο F-16 Viper εισήλθαν στο βαφείο της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας για «μερική», όπως γίνεται γνωστό, βαφή και στη συνέχεια ν’αποδοθούν στον χρήστη τους, δηλαδή στα γεράκια της 340 Μοίρας «Αλεπού».
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ
ΠΗΓΗ Hellas Journal
Να διευκρινίσουμε ότι για την ολική βαφή των Viper, υπάρχει ξεχωριστή σύμβαση ανάμεσα στην πολεμική αεροπορία και την ΕΑΒ, η οποία θα ενεργοποιηθεί εν καιρώ, αναλόγως του χρόνου που θα πάρει το πρόγραμμα μετατροπής των 82 F-16 σε Viper. Στα δυο Viper ήδη έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες μετατροπής τους και έχουν γίνει οι τελικές δοκιμές, τόσο στο έδαφος, όσο και στον αέρα. Με την παράδοση εντός Ιουλίου, η Ελληνική Αεροπορική βιομηχανία επιτυγχάνει να δώσει στην πολεμική αεροπορία τρία αεροσκάφη, καθώς στις αρχές του μήνα ακόμη ένα μαχητικό προσγειώθηκε στην αεροπορική βάση της Σούδας.
Την ίδια στιγμή ακόμη τρία βρίσκονται στην γραμμή παραγωγής, σε διαφορετικά στάδια μετατροπής το καθένα. Στόχος αποτελεί τουλάχιστον ένα από αυτά να παραδοθεί εντός του Αυγούστου. Στελέχη της εταιρείας αλλά και της πολεμικής αεροπορίας επισημαίνουν ότι υπάρχει αισιοδοξία για τον Σεπτέμβριο, όταν δηλαδή θα ενισχυθεί με ανθρώπινο δυναμικό το πρόγραμμα των F-16 Viper.
Η κατασκευάστρια εταιρεία που φέρει και την τελική ευθύνη για το πρόγραμμα της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στοχεύει σε προσλήψεις προσωπικού ώστε να ενισχύσει την γραμμή παραγωγής. Και όλες αυτές οι κινήσεις έχουν γίνει αμέσως μετά την πλήρη ενημέρωση της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, οι οποίες χτύπησαν «καμπανάκι» προς την ΕΑΒ αλλά και την κατασκευάστρια εταιρεία.
Ο κύριος στόχος είναι να καλυφθεί όσο γίνεται το χαμένο έδαφος και να κλείσει η ψαλίδα της διολίσθησης ώστε το πρόγραμμα να μην ξεφύγει πέραν του τέλους της δεκαετίας. Στην περίπτωση που καταφέρει η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία να αποδώσει στην αεροπορία ακόμη δύο αεροσκάφη εντός του Αυγούστου ο συνολικός αριθμός των αναβαθμισμένων μαχητικών θα έχει φτάσει τα 24, δηλαδή όσα θα έπρεπε να είχαν ήδη παραδοθεί στις αρχές του χρόνου.
Η μεγάλη «αιμμοραγία» στην ΕΑΒ είναι οι παραιτήσεις προσωπικού, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τις χαμηλές απολαβές που ισχύουν στην Ελλάδα, ιδίως από την στιγμή που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι μηχανικοί αεροσκαφών βρίσκουν θέσεις εργασίας με μισθούς τέσσερις και πέντε φορές πιο υψηλούς.
Τα Viper της Τουρκίας
Την ώρα πάντως της ελληνικής επιχείρησης για το «κλείσιμο ψαλίδας», ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά η προσπάθεια που κάνει η γείτονα για τα δικά της F-16 Viper καθώς ακόμη το πρόγραμμα δεν φαίνεται ότι προχωρά με τους ταχείς ρυθμούς που θα ήθελε η Άγκυρα ώστε να επανέλθει σε ικανοποιητικά επίπεδα ο αεροπορικός της στόλος. Απο την μια πλευρά η διαπραγμάτευση των Τούρκων με τους Αμερικανούς σχετίζεται με την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της τουρκικής αεροπορικής βιομηχανίας και άλλων αμυντικών εταιρειών που έχουν αναπτυχθεί στη γείτονα.
Από την άλλη όμως υπάρχουν κι άλλες προτάσεις όπως πολλά δείχνουν, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, οι οποίες έχουν να κάνουν με την εισαγωγή ενός επιπλέον τύπου αεροσκάφους στον στόλο της TuAF, που δεν είναι άλλο από το Eurofighter Typhoon. Κοινή συνισταμένη των παραπάνω είναι η δημοσιονομική στενωπός που υπάρχει και στην Τουρκία, η οποία δεν επιτρέπει μια τόσο μεγάλη επένδυση δεκάδων δισεκατομμυρίων για την τουρκική πολεμική αεροπορία.
Για την Ελλάδα αυτό μεταφράζεται σε συνέχιση της πλήρους αεροπορικής υπεροχής στον ουρανό του Αιγαίου και της Μεσογείου, ακόμη και με ένα εκτροχιασμένο χρονοδιάγραμμα των F-16 Viper. Και μάλιστα όπως σημειώνουν στρατιωτικές πηγές, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς, ότι στα αναβαθμισμένα αεροσκάφη υπάρχουν κι άλλα δεδομένα που έχουν να κάνουν με το λογισμικό τους, καθώς το πράσινο φως έχει δοθεί τόσο για τους πυραύλους Rampage, όσο και για τις συλλογές Spice.
