Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ, HELLAS JOURNAL-Αθήνα
Η απάντηση της Αθήνας για την ένταξη του υποβρυχίου 214 στον τουρκικό στόλο είναι δεδομένη και πολλά σημεία των κινήσεων που γίνονται δείχνουν, ότι το ναυτικό επιτελείο και το ΓΕΕΘΑ έχουν εξηγήσει με σαφήνεια πως δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Και την στιγμή που στη Διεύθυνση Εξοπλισμών του ναυτικού επιτελείου, εξετάζονται ενδελεχώς οι προτάσεις που φτάνουν από εταιρείες κατασκευής υποβρυχίων, ένα άλλο κλιμάκιο ασχολείται με την αναβάθμιση των υφιστάμενων υποβρυχίων, κλάσης «Παπανικολής».
Κύριο σημείο στο οποίο έχουν εστιάσει ως στιγμής οι ειδικοί του ναυτικού, είναι τα ηλεκτρονικά κάθε υποβρυχίου 214 που διαθέτει η Διοίκηση των υποθαλάσσιων θηρευτών.
Οι οικονομικοί υπολογισμοί που γίνονται δείχνουν ότι για κάθε «φάντασμα» του βυθού θ’ απαιτηθούν περίπου 100 εκατομμύρια, ενώ στόχος είναι το σύνολο της αναβάθμισης να μην ξεπεράσει τα 500.
Οι συνομιλίες με την κατασκευάστρια εταιρεία εξελίσσονται, με τα ελληνικά επιτελεία να επιδιώκουν εντός της νέας χρονιάς που πλησιάζει, να ξεκινήσει όσο είναι εφικτό το πρόγραμμα αναβάθμισης Μέσης Ζωής.
Για ορισμένες στρατιωτικές πηγές που επικοινωνήσαμε θεωρείται αρκετά δύσκολο να επιτευχθεί ο στόχος της έναρξης των εργασιών εντός του 2025. Και αυτό το σημειώνουν διότι ως τώρα οτιδήποτε έχει φτάσει ως εισήγηση των επιτελείων, δεν έχει μετατραπεί με fast track διαδικασίες σε υλοποιήσιμο πρόγραμμα.
Άλλωστε πέραν των συνομιλιών που ήδη γίνονται με τους Γερμανούς, τα επιτελεία έχουν τη «γεύση» των δύσκολων διαπραγματεύσεων για τις φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ, υπάρχουν πολλά κομμάτια στο παζλ που αφορούν τον εκσυγχρονισμό Μέσης Ζωής των υποβρυχίων τύπου 214.
Συνομιλίες, εισαγωγή στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ολομέλεια, ελεγκτικό συνέδριο, ΚΥΣΕΑ, διαπραγμάτευσης της ΓΔΑΕΕ με την κατασκευάστρια εταιρεία, ναυπηγεία.
Ιδίως για το τελευταίο, τα ναυπηγεία δηλαδή, ανώτατες στρατιωτικές πηγές έλεγαν ότι στον Σκαραμαγκά πέραν της τεχνογνωσίας που υπάρχει, εκεί είχαν γίνει επενδύσεις για την κατασκευή των υποβρυχίων και άλλες εργασίες που απαιτήθηκαν.
Άρα ο τομέας της ναυπηγικής είναι ιδιαίτερα κρίσιμος για το επόμενο βήμα που αφορά το ενδεχόμενο αναβάθμισης των υποβρυχίων κλάσης «Παπανικολής».
Ίσως η κατάθεση του εξοπλιστικού σχεδιασμού από τον υπουργό Εθνικής άμυνας στη Βουλή να δώσει επιπλέον απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο τα επιτελεία και η πολιτική ηγεσία δούλεψαν για την αποτρεπτική αυτή ισχύ.
Η Τουρκία με τα έξι συνολικά υποβρύχια τύπου 214, τα οποία τεχνολογικά θεωρούνται η εξέλιξη των ελληνικών κλάσης «Παπανικολής», θα αλλάξει μέσα σε ελάχιστα χρόνια το θετικό υπέρ της Ελλάδας (υποβρύχιο) ισοζύγιο.
Και αυτό γίνεται σαφές τόσο με τους αριθμούς (σ.σ. τέσσερα τα ελληνικά, έξι τα τουρκικά), όσο και τεχνολογικά, διότι τα υποβρύχια κλάσης «REIS» της Τουρκίας, εφόσον θεωρούνται η εξέλιξη των ελληνικών και πέφτουν στο νερό ύστερα από μια δεκαπενταετία, είναι βέβαιο ότι φέρουν νεότερα και πιο σύγχρονα συστήματα.
Αυτός είναι και ο λόγος που σήμανε κάτι σαν συναγερμός και δόθηκαν οι κατευθύνσεις από τους αρμόδιους να τρέξει όλη η έρευνα αγοράς, τόσο για νέες μονάδες, όσο και για τον εκσυγχρονισμό Μέσης Ζωής των υφιστάμενων υποβρυχίων.
Και επειδή ο στόλος διαθέτει γερμανικής κατασκευής υποβρύχια, στην συγκεκριμένη συγκυρία οι ίδιες πηγές τόνιζαν πως δεν είναι θέσφατο ότι το ναυτικό θα προχωρήσει στην ενίσχυσή του με τον ίδιο τύπο που τώρα έχει στα χέρια του και ο στόλος της Τουρκίας.
Γι’ αυτό το ναυτικό έχει ζητήσει τεχνικά χαρακτηριστικά υποβρυχίων από τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εταιρείες ώστε να εξεταστούν από τη Διεύθυνση εξοπλισμών. Πληροφορίες από στρατιωτικές πηγές επισημαίνουν ότι σε καμία περίπτωση οι συνομιλίες δεν έχουν υπεισέλθει σε συζητήσεις κατασκευής, τιμών, διαμόρφωσης, υποκατασκευαστικό έργο κ.ο.κ.
