Η αναφορά του Νίκου Δένδια στη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ της Κυριακής σε στόχο για υπογραφές έως τον Απρίλιο για την απόκτηση 2+2 φρεγατών τύπου FREMM, κλάσης Bergamini, θέτει σε νέα βάση την ενίσχυση και αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού. Τι προσθέτουν οι ιταλικές μονάδες σε έναν στόλο που ήδη ενισχύεται με τις Belharra και πώς μπορεί να στηθεί ένας συνδυασμός που να αυξάνει την ισχύ, χωρίς να υπάρχει επικάλυψη και να προκύψει αυτό που σημείωσε στην ίδια συνέντευξη ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ότι θα είναι «το ισχυρότερο Ναυτικό στην ιστορία της νέας Ελλάδας».
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, οι Bergamini δίνουν όγκο, αντοχή, ανθυποβρυχιακές δυνατότητες και μεγαλύτερη ευχέρεια σε αποστολές διαρκείας, ενώ οι Belharra έχουν σχεδιαστεί πιο καθαρά ως πλοία αεράμυνας περιοχής, ένα κέντρο επιχειρήσεων που δίνει ορατότητα σε ένα μεγάλο εύρος και δικτυοκεντρικής μάχης.
Οι ιταλικές FREMM κλάσης Bergamini είναι μεγάλες φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, μήκους 144 μέτρων και εκτοπίσματος περίπου 6.500 τόνων. Αναπτύσσουν ταχύτητα άνω των 27 κόμβων, έχουν αυτονομία 6.000 ναυτικών μιλίων και αντοχή αποστολής 45 ημερών. Η πρόωση CODLAG τους δίνει χαμηλότερο ακουστικό ίχνος στην ηλεκτρική πλεύση, κάτι κρίσιμο για ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις.
Η ιταλική σχεδίαση έχει δύο βασικές εκδοχές. Η General Purpose, δίνει μεγαλύτερο βάρος στην επιφανειακή κρούση και στη ναυτική υποστήριξη, με πυροβόλο 127/64 και δυνατότητα χρήσης του συστήματος Vulcano. Η Anti-Submarine Warfare, είναι πιο προσανατολισμένη στον ανθυποβρυχιακό ρόλο, με ρυμουλκούμενα σόναρ μεταβλητού βάθους και διαφορετική διάταξη οπλισμού. Σε επίπεδο ηλεκτρονικών, η κλάση Bergamini συνδέεται με το ραντάρ Kronos Grand Naval και το σύστημα μάχης ATHENA, το οποίο υποστηρίζει σύγχρονες τακτικές ζεύξεις δεδομένων, όπως Link 16 και Link 22. Αυτό δίνει στις ιταλικές φρεγάτες ισχυρή διαλειτουργικότητα σε κοινές ναυτικές επιχειρήσεις.
“
“
Στην άλλη πλευρά, οι φρεγάτες FDI που εντάσσονται σταδιακά στο Πολεμικό Ναυτικό, είναι μικρότερες σε μέγεθος αλλά πιο «πυκνές» σε τεχνολογία μάχης. Το επίσημο πακέτο της ελληνικής διαμόρφωσης προβλέπει εκτόπισμα 4.500 τόνων, μήκος περίπου 122 μέτρων, μέγιστη ταχύτητα 27 κόμβων, 32 βλήματα Aster, 8 Exocet MM40 Block 3C, RAM, MU90, πυροβόλο 76 χιλιοστών, καθώς και δυνατότητα για ελικόπτερο 10 τόνων και VTOL UAV. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι το ραντάρ Sea Fire με σταθερά πάνελ AESA, που δίνει μόνιμη κάλυψη 360 μοιρών, σε συνδυασμό με το πλήρες ψηφιακό περιβάλλον μάχης και την ισχυρή ανθυποβρυχιακή σουίτα Kingklip Mk2 και CAPTAS-4 Compact.
Η Belharra είναι το πλοίο που μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος αεράμυνας και τακτικής εικόνας για μια ναυτική δύναμη. Έχει βαρύτερο φορτίο αντιαεροπορικών βλημάτων, πιο σύγχρονη αρχιτεκτονική αισθητήρων και υψηλή ικανότητα να διαχειρίζεται σύνθετες απειλές στον αέρα. Η Bergamini, από την άλλη, είναι πλατφόρμα με μεγαλύτερο όγκο, μεγαλύτερη αντοχή, μεγαλύτερο αεροπορικό αποτύπωμα λόγω διπλού υπόστεγου και ισχυρή βάση για ανθυποβρυχιακό αγώνα. Με απλά λόγια, η Belharra «βλέπει» και οργανώνει, ενώ η Bergamini «απλώνει» την παρουσία του στόλου σε βάθος και χρόνο.
Στο πεδίο της αεράμυνας, ο συνδυασμός έχει λογική επειδή και οι δύο οικογένειες κινούνται γύρω από την οικογένεια βλημάτων Aster. Αυτό διευκολύνει τη σύγκλιση σε δόγμα, τακτική και, ως έναν βαθμό, σε εφοδιαστική υποστήριξη.
Επί της ουσίας, αυτό στο οποίο συντείνουν οι αναλυτές είναι ότι οι γαλλικές Belharra είναι αντιαεροπορική λύση πρώτης γραμμής και κέντρο επιχειρησιακού ελέγχου, ενώ οι ιταλικές Bergamini, ανάλογα με την έκδοση και τη διαμόρφωση, μπαίνουν περισσότερο ως συνοδευτικές φρεγάτες πολλαπλού ρόλου που στηρίζουν την ομπρέλα του σχηματισμού, έχοντας σημαντικότερο ρόλο στην ανθυποβρυχιακή ασπίδα. (Naval Group) Οι γαλλικές φρεγάτες είναι η αιχμή της νέας αντιαεροπορικής και δικτυοκεντρικής αρχιτεκτονικής του Στόλου και οι ιταλικές FREMM, εφόσον αποκτηθούν, μπορούν να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστής μάζας και παρουσίας.