Νέα παρέμβαση του αμερικανού αναλυτή M.Rubin
Η σύλληψη του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ekrem İmamoğlu, θα πρέπει να τερματίσει κάθε προσποίηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι η Τουρκία είναι δημοκρατία ή ότι ο Ερντογάν σχεδιάζει να παραιτηθεί όταν λήξει θεωρητικά η προεδρική του θητεία. Ο Ερντογάν σχεδιάζει να κυβερνήσει ισόβια.
Ο İmamoğlu τώρα προσχωρεί σε άλλους πολιτικούς όπως ο Selahattin Demirtaş και ο Figen Yuksekdağ, το κουρδικό κόμμα των οποίων αρνήθηκε να δεχτεί τις επιταγές του Ερντογάν και είχε το θράσος να επικρίνει τις πιο εξωφρενικές θέσεις του Ερντογάν. Όπως όλοι οι δικτάτορες, ο Ερντογάν θα εκσπλαχνίσει όποιους αμφισβητίες τολμήσουν να του αντιταχθούν ή ακόμη και να επιδείξουν ικανότητα επιτρέποντας την άνοδό τους. Θα κυβερνήσει μέχρι το θάνατό του και αναμένει ότι ένας από τους γιους ή τον γαμπρό του θα πάρει τη θέση του, μετατρέποντας ουσιαστικά την Τουρκία σε σουλτανάτο.
Κάνει λάθος φυσικά. Ο επόμενος Τούρκος πρόεδρος θα αναδειχθεί ανάμεσα στους χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους που κρατούν σήμερα οι τουρκικές φυλακές.
Υπάρχει μια έπαρση στην Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες και το Λονδίνο ότι ακόμα κι αν ο Ερντογάν είναι πρόβλημα, η Τουρκία μπορεί να επιστρέψει στην κανονικότητα μετά τον θάνατο του προέδρου, είτε από φυσικά αίτια, είτε από σφαίρα δολοφόνου, είτε στην αγχόνη μετά από μια λαϊκή εξέγερση. Ωστόσο, μια τέτοια επιστροφή στο status quo ante είναι πιο εύκολο να ειπωθεί παρά να γίνει: Περισσότεροι από 35 εκατομμύρια Τούρκοι έχουν περάσει από το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα υπό τον Ερντογάν.
Έχει μεταρρυθμίσει τον στρατό με τη δική του εικόνα, καθώς και μεγάλο μέρος της κρατικής γραφειοκρατίας. Η άλλοτε επαγγελματική υπηρεσία εξωτερικού της Τουρκίας είναι σήμερα μια ντροπή. Οι τουρκικές τράπεζες είναι συνένοχοι στη διαφθορά, οι επιχειρηματίες τους διοχετεύουν μίζες στον Ερντογάν, την οικογένειά του ή τις εταιρείες κέλυφος τους. Οι μόνοι επαγγελματίες δημοσιογράφοι της Τουρκίας βρίσκονται στη φυλακή, στην εξορία ή στην αθόρυβη σύνταξη.
Ούτε ο Ερντογάν μόνος του θα μπορούσε να μεταμορφώσει τόσο αποφασιστικά την Τουρκία. Για αυτόν τον λόγο και εάν η Τουρκία θέλει να θεραπεύσει, θα είναι απαραίτητο να συσταθεί μια επιτροπή αλήθειας και συμφιλίωσης για να εντοπίσει την απάτη, τη διαφθορά, την ανεντιμότητα και την καταστολή στην καρδιά του Ερντογάν, να τον ξεδιαλύνει και να επιτρέψει την αποκατάσταση όσων κατέστρεψε τη ζωή ο Ερντογάν. Με απλά λόγια, ο Ερντογάν έχει κάνει περισσότερα για να καταχραστεί τη δημοκρατία στην Τουρκία από τον συνταγματάρχη Alparslan Türkeş ή τον στρατηγό Kenan Evren που ηγήθηκαν αντίστοιχα των πραξικοπημάτων του 1960 και του 1980.
Ο Ερντογάν είχε πρόθυμους συνεργάτες σε κάθε κομβική στιγμή της καριέρας του, κάποιοι με κίνητρο την ιδεολογία αλλά πολλοί άλλοι με κίνητρο την απληστία. Ούτε ήταν όλοι Τούρκοι. Στα πρώτα του χρόνια ως πρωθυπουργός, ενώ η Δύση εξακολουθούσε να γιορτάζει τον Τούρκο ηγέτη ως τεχνοκράτη που είχε παραμερίσει την ιδεολογία, ο Ερντογάν επωφελήθηκε από τις εισροές μετρητών από το Κατάρ σύμφωνα με Τούρκους αξιωματούχους εκείνης της εποχής.
Υπήρχαν και άλλοι συνεργάτες. Πολύ πριν ο Ερντογάν καταδικάσει τον αείμνηστο θεολόγο Φετουλάχ Γκιουλέν, δούλευαν παράλληλα. Ο Ερντογάν αγκάλιασε ακόμη και τον Γκιουλενιστή υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Υπάρχουν και άλλα άγνωστα. Το 2007, ο Ερντογάν φέρεται να είχε μια μυστική συνάντηση κατ’ ιδίαν με τον ανώτατο στρατηγό της Τουρκίας, Yaşar Büyükanıt. Καταγγελίες για εκβιασμό και εκβιασμό περιβάλλουν τη συνάντηση. Τα μέλη της οικογένειας είτε του Ερντογάν είτε του Büyükanıt θα μπορούσαν να ρίξουν φως στις μυστικές συμφωνίες που έγιναν εκείνη την εποχή και να εξηγήσουν γιατί ο Büyükanit έβαλε τον στρατό να παραιτηθεί για να επιτρέψει στον Ερντογάν να αντιμετωπίσει το σύνταγμα.
Υπάρχουν άλλα ερωτήματα που πρέπει να απαντήσει η Αλήθεια και η Συμφιλίωση. Ποιος δωροδόκησε το ανώτατο δικαστήριο για να αποτρέψει τη διάλυση του πολιτικού κόμματος του Ερντογάν; Ποιος ευθύνεται για την πλαστογραφία του πτυχίου και των αρχείων του; Άλλωστε, η μεγαλύτερη ειρωνεία πίσω από την ανάκληση του πτυχίου του İmamoğlu για να ακυρώσει την προεδρία του, το πτυχίο του Erdoğan ανήκει σε ένα τμήμα που δεν υπήρχε τη στιγμή που είπε ότι αποφοίτησε.
Έπειτα, υπάρχει το πραξικόπημα «Reichstag Fire» του 2016: Ποια ήταν η αληθινή ιστορία πίσω από το επεισόδιο που ο Ερντογάν αποκάλεσε «δώρο από τον Θεό» και χρησιμοποίησε για να εδραιώσει την εξουσία και να φυλακίσει εκατοντάδες χιλιάδες αντιπάλους;
Δεν συμπεριφέρθηκε τιμητικά κάθε κρατούμενος. Ποιοι κρατούμενοι επιδίωξαν επιείκεια ενημερώνοντας άλλους, ειλικρινά ή όχι; Ποιες περιουσίες κατάσχεσαν ο Ερντογάν και οι σύντροφοί του με βάση ψευδείς κατηγορίες; Πώς θα καταβληθούν αποζημιώσεις σε αυτά τα θύματα των τακτικών της μαφίας. Ούτε οι Τούρκοι ήταν οι μόνοι που εμπλέκονταν σε τέτοια εμπορική ανεντιμότητα. Πώς η Τουρκία φέρεται να συμβιβάστηκε τους Αμερικανούς πρεσβευτές και τουλάχιστον έναν πρώην αμυντικό ακόλουθο; Ενήργησαν οι Αμερικανοί think tankers ως μη εγγεγραμμένοι ξένοι πράκτορες ανταλλάσσοντας εισαγωγές και πρόσβαση στον Ερντογάν με αντάλλαγμα τις δωρεές επιχειρηματιών; Ποιες παρασκηνιακές συμφωνίες διέφθειραν τη διαδικασία πολιτικής στην Ουάσιγκτον; Πού είναι τα δισεκατομμύρια των υπεξαιρεθέντων δολαρίων; Δεν είναι πια μόνο στο υπόγειο του γιου του Ερντογάν.
Άλλες πτυχές της τυραννίας του Ερντογάν αξίζει να έρθουν στο φως: Ποια ήταν η διαδικασία λήψης αποφάσεων πίσω από την κατεδάφιση κουρδικών πόλεων όπως το Cizre και το Mardin πριν από μια δεκαετία και τις συλλήψεις ανώτερων Κούρδων ηγετών; Ποιος παραποίησε φακέλους για μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και πόσο ο κυνικός ρατσισμός καθοδήγησε την πολιτική της Τουρκίας; Ποιος ήταν πίσω από τις δολοφονίες μελών του PKK στο Παρίσι;
Έπειτα, υπάρχει το ερώτημα του Ισλαμικού Κράτους: Ποιος στις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν πίσω από τον οπλισμό των φατριών της Αλ Κάιντα; Ποιος στον στενό κύκλο του Ερντογάν επωφελήθηκε από το Ισλαμικό Κράτος καθώς η μαχητική ομάδα υποστήριξε την Τουρκία τους καμένους αλυσοδεμένους, ζωντανούς Τούρκους κρατούμενους;
Έρχεται η αλλαγή καθεστώτος στην Τουρκία. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αρχίσουν να κάνουν αυτό που οι Τούρκοι σήμερα δεν μπορούν και αυτό που η σημερινή κυβέρνηση Τραμπ δεν ενδιαφέρεται να επιδιώξει. Πρέπει να βοηθήσουν τους Τούρκους να σχεδιάσουν την επόμενη μέρα του Ερντογάν. Δύο δεκαετίες Ερντογάν έχουν τραυματίσει εκείνους εντός της Τουρκίας τους οποίους δεν έχει διαφθείρει. Απουσία μιας διαδικασίας τύπου Νοτίου Αφρικής ή Μαρόκου, θα υπάρξει κοινωνική αναταραχή καθώς Τούρκοι και Κούρδοι αναζητούν εκδίκηση από τους βασανιστές τους.”