Μια πρόταση που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο κατέθεσε επίσημα η Τουρκία στην Αίγυπτο, προτείνοντας συμφωνία για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα Αϊντινλίκ, το Κάιρο θα μπορούσε να κερδίσει επιπλέον 40.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα υφαλοκρηπίδας, εάν αποδεχθεί την τουρκική πρόταση.
Η Άγκυρα δεν κρύβει την ενόχλησή της για τις προηγούμενες συμφωνίες της Αιγύπτου με Ελλάδα και Κύπρο. Όπως υποστηρίζει, η συμφωνία του 2020 με την Αθήνα κόστισε στο Κάιρο περίπου 15.000 km² θαλάσσιας περιοχής, ενώ η αντίστοιχη συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία οδήγησε σε απώλειες 11.500 km², συμπεριλαμβανομένου του κοιτάσματος “Γλαύκος”, το οποίο εκτιμάται ότι περιέχει 141 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.
Η Αϊντινλίκ παρουσιάζει την πρόταση ως μια στρατηγική κίνηση που “ανατρέπει τα δυτικά σχέδια εγκλωβισμού της Τουρκίας στον Κόλπο της Αττάλειας”. Αν η Αίγυπτος ανταποκριθεί θετικά, αυτό θα μπορούσε να σημάνει σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ Άγκυρας και Καΐρου, ενισχύοντας τη θέση τους απέναντι σε ΗΠΑ, Ελλάδα και Κύπρο.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι δύο χώρες ετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν την πρώτη κοινή ναυτική άσκηση μετά από 13 χρόνια, με την ονομασία “Bahr El Sadaka” (Θάλασσα της Φιλίας). Η άσκηση, που θα διεξαχθεί από 22 έως 26 Σεπτεμβρίου, έχει στόχο τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας των ναυτικών τους δυνάμεων, και αποτελεί σαφές σημάδι προσέγγισης.
Η Αϊντινλίκ δεν παραλείπει να αναφερθεί και στο Κυπριακό. Εκτιμά ότι μια αλλαγή στάσης από την Αίγυπτο θα μπορούσε να μειώσει την επιρροή της Λευκωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που μακροπρόθεσμα θα ωφελούσε την Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ). Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενίσχυση της παρουσίας της ΤΔΒΚ στο ενεργειακό πεδίο, ίσως ακόμη και σε έμμεση αναγνώριση.
Η εφημερίδα προχωρά ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι μια συμφωνία Τουρκίας–Αιγύπτου θα ενίσχυε τη θέση της Τουρκίας μετά τη συμφωνία με τη Λιβύη και θα μπορούσε να επεκταθεί σε Συρία, Λίβανο και Παλαιστίνη. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη απομόνωση της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στον καθορισμό θαλάσσιων ζωνών, δημιουργώντας νέα δεδομένα για την ασφάλεια και τις ενεργειακές ισορροπίες στην περιοχή.