Συνεχίζουν να προκαλούν οι Τούρκοι. Οι αυταπάτες κάποιων στην Αθήνα θα πρέπει να σταματήσουν πριν είναι αργά!
Αναλυτικά:
Ο γνωστός απόστρατος Cihat Yaycı, αναφέρθηκε στο Καστελόριζο, λέγοντας τα εξής παρανοϊκά:
”Με το 15ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923, το Kαστελόριζο μεταφέρθηκαν στην Ιταλία.
Με άλλα λόγια, με το 15ο άρθρο της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης, μόνο το Καστελόριζο μεταφέρθηκε στην Ιταλία, ενώ τα γύρω νησιά, βραχονησίδες και βράχοι δεν μεταφέρθηκαν…
Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης της 4ης Ιανουαρίου 1932 που συντάχθηκε μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, βάσει της διάταξης «…το μέλλον αυτών των νησιών έχει ή θα ρυθμιστεί από τα σχετικά πρόσωπα» στο άρθρο 16 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης, η Ρω και η Στρογγύλη μετρήθηκαν ονομαστικά και μεταφέρθηκαν στην Ιταλία.
Μάλιστα, σύμφωνα με το άρθρο 16 της Συνθήκης της Λωζάνης, η Τουρκία έπρεπε να έχει βρεθεί στο τραπέζι κατά τη μεταφορά των νησιών αυτών (στην περίπτωση της Κύπρου) και να έχει ληφθεί η έγκρισή της. Διότι η μοίρα αυτών των νησιών ήθελε να επανατοποθετηθεί διαφορετικά από τη Λωζάνη, και η Τουρκία, ως διάδοχος του Οθωμανικού Κράτους, είναι το κράτος που συμμετέχει πρωτίστως στον καθορισμό της τύχης αυτών των νησιών.
Εδώ, με αναφορά στη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947 και στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, όπου η Τουρκία δεν ήταν στο τραπέζι και δεν ελήφθη η έγκρισή της, το Καστελόριζο και οι παρακείμενες νησίδες ζητούν να ληφθούν από την Ιταλία και να παραδοθούν στην Ελλάδα.
Ωστόσο, μόνο το νησί Kαστελόριζο μεταφέρθηκε στην Ιταλία με το 15ο άρθρο της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης.
Από την άλλη πλευρά, η Ρω και η Στρογγύλη μεταφέρθηκαν ονομαστικά στην Ιταλία, με τη Συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932 που ετοιμάστηκε μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, εννέα χρόνια μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923.
Η Ελλάδα γνώριζε επίσης αυτό το μειονέκτημα και κατά τις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού το 1947, επέμεινε να παραπεμφθεί το Άρθρο 14 στη Σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932 και στη Σύμβαση της 28ης Δεκεμβρίου 1932, οι οποίες δεν είχαν έγκυρο νομικό χαρακτήρα.
Αλλά η ΕΣΣΔ; Απέρριψε αυτά τα αιτήματα, δηλώνοντας ότι η Τουρκία δεν ήταν στο τραπέζι και ότι η Σύμβαση της 28ης Δεκεμβρίου 1932 δεν απέκτησε νομική ισχύ.
Επομένως, ούτε η Σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932 ούτε το πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου 1932 αναφέρονται στη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947.
Σε μια τέτοια περίπτωση, όπου η Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947 αναφέρεται μόνο στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, είναι προφανές ότι μόνο το νησί Καστελόριζο μπορεί να αφαιρεθεί από την Ιταλία και να μεταφερθεί νόμιμα στην Ελλάδα.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι σαφές ποια από τα 13 νησιά, που ελήφθησαν από την Ιταλία και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του 14ου άρθρου της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947, είναι οι προσαρτημένες/παρακείμενες νησίδες του νησιού Καστελόριζου.
Στην περίπτωση αυτή, δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποιες από τις παρακείμενες νησίδες είναι χωρίς αναφορά στη Σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932, στην οποία η Ρω και η Στρογγύλη υπολογίζονται ονομαστικά, και στην περίπτωση αυτή η έγκυρη συμφωνία θα είναι η Ειρηνευτική Συμφωνία της Λωζάνης και το 15ο άρθρο του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Μπορεί να ειπωθεί ότι είναι πολύ σαφές ότι η Ρω και η Στρογγύλη, εκτός από το νησί Καστελόριζο, δεν παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα, ότι η κυριαρχία σε αυτά τα νησιά είτε ανήκε στην Τουρκία είτε ότι η ιταλική κυριαρχία συνεχίστηκε, αλλά δεν μπορεί ποτέ να ειπωθεί. ότι αυτά τα νησιά ανήκαν στην Ελλάδα.
Ακόμα κι αν γίνει αποδεκτό ότι η κυριαρχία της Ιταλίας στα νησιά αυτά συνεχίζεται και η Ιταλία θέλει να μεταβιβάσει αυτά τα νησιά στην Ελλάδα τώρα, δεν μπορεί να τα μεταβιβάσει χωρίς την έγκριση της Τουρκίας.
Διότι, σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο του 16ου άρθρου της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, ακριβώς όπως κλήθηκε στο τραπέζι η Τουρκία στο Κυπριακό με την ακόλουθη δήλωση: «Η μοίρα αυτού του νησιού πρέπει να επαναπροσδιοριστεί διαφορετικά από την ένα στη Λωζάνη, θα πρέπει να είστε στο τραπέζι ως το σχετικό κράτος». Πρέπει να είναι στο τραπέζι και για τη μεταγραφή των νησιών.
Μάλιστα, με τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947, όπου η Τουρκία δεν ήταν στο τραπέζι και η έγκριση της οποίας δεν ελήφθη, η μεταφορά των Νήσων Μεντεσέ και του νησιού Καστελόριζου από την Ιταλία στην Ελλάδα είναι επίσης νομικά άκυρη.
Η Τουρκία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει επιδέξια διπλωματικά αυτά τα νομικά δεδομένα πριν πάρει τα όπλα.”