Τι αναφέρει ο Μ. Ρούμπιν:
”Καθώς ο Γκίντεον Σάαρ ξεκίνησε τη θητεία του ως υπουργός Εξωτερικών στις 10 Νοεμβρίου 2024, περιέγραψε την ατζέντα του: Να επεκτείνει την ομαλοποίηση στον αραβικό κόσμο, να υποστηρίξει το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα και να αναπτύξει δεσμούς με τις μειονότητες της Μέσης Ανατολής.
Έδωσε στους Κούρδους μια ιδιαίτερη κραυγή. Αποκάλεσε την εθνική ομάδα «φυσικούς συμμάχους» και είπε: «Πρέπει να τους προσεγγίσουμε και να ενισχύσουμε τους δεσμούς μας».
Ενώ η Τουρκία ήταν το πρώτο μουσουλμανικό κράτος που αναγνώρισε το Ισραήλ και συνεργάστηκε στενά με το εβραϊκό κράτος κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εργάστηκε για να ξετυλίξει τους στενούς δεσμούς των δύο κρατών καθώς έριξε την τύχη του με τη Χαμάς. . Τελικά, στις 13 Νοεμβρίου 2024, η Τουρκία διέκοψε τις σχέσεις με το Ισραήλ.
Η συμμαχία του Ισραήλ με τους Κούρδους του Ιράκ τροφοδότησε την κουρδική εξέγερση που αντιμετώπισε μια διαδοχή Ιρακινών ηγετών.
Το Ισραήλ και οι Κούρδοι δεν είναι ξένοι. Αμέσως μετά την ιρακινή επανάσταση αντικατέστησε τη μοναρχία αυτής της χώρας με ένα αραβικό εθνικιστικό καθεστώς, ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (KDP) Mulla Mustafa Barzani, πατέρας του σημερινού ηγέτη του KDP Masoud Barzani, έστειλε έναν απεσταλμένο στη Γενεύη για να συναντήσει την ισραηλινή πρωθυπουργό Golda Meir. Εκείνη την εποχή, το Ισραήλ ασπάστηκε ένα δόγμα της περιφέρειας στο οποίο επιδίωκε συμμαχίες με μη αραβικά κράτη για να αντιμετωπίσει την αραβική εθνικιστική απειλή στα σύνορά του. Αυτό σήμαινε τους ισραηλινούς δεσμούς με το Ιράν, την Αιθιοπία, την Τουρκία και τους Κούρδους, ειδικά αυτούς στο Ιράκ.
Τόσο για το Ισραήλ όσο και για το KDP, ήταν η περίπτωση «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Η συμμαχία του Ισραήλ με τους Κούρδους του Ιράκ βοήθησε να τροφοδοτήσει την κουρδική εξέγερση που αντιμετώπισε μια διαδοχή Ιρακινών ηγετών. Το 1975, ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Χένρι Κίσινγκερ έκοψε μια συμφωνία σύμφωνα με την οποία οι Κούρδοι με έδρα το Ιράν θα έπαυαν να δραστηριοποιούνται στο Ιράκ με αντάλλαγμα μια ευνοϊκή οριοθέτηση των συνόρων για το Ιράν και ένα τέλος στις ιρακινές προσπάθειες να υπονομεύσει τον σάχη.
Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση της κουρδικής εξέγερσης, η φυγή των Μπαρζανί στην Τεχεράνη για προστασία και η διάσπαση του κουρδικού κινήματος με τον πρώην βουλευτή του Μπαρζάνη, Τζαλάλ Ταλαμπανί, να μετακομίζει στη Δαμασκό για να αναπτύξει το δικό του κόμμα, την Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν. Ο διχασμός μεταξύ των δύο κουρδικών κομμάτων συνεχίζεται σήμερα με τα γειτονικά κράτη να τάσσονται με το ένα ή το άλλο σε μια στρατηγική διαίρει και βασίλευε. Το να βγάλεις το χαλί από κάτω από την εξέγερση συνεχίζει να προκαλεί μίσος για τον Κίσινγκερ και δυσπιστία για τις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ των Κούρδων σχεδόν μισό αιώνα αργότερα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν ο Sa’ar προσεγγίζει ρητορικά τους Κούρδους της περιοχής, οι Κούρδοι στο Ιράκ, τη Συρία, την Τουρκία και το Ιράν προσπαθούν να δουν εάν η Ιερουσαλήμ είναι σοβαρή για μια κουρδική στρατηγική. Ειλικρινά, οι Κούρδοι δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια του χρόνου. Μόλις τρεις εβδομάδες μετά τη δήλωση του Sa’ar, η Τουρκία ανανέωσε μια πλήρους κλίμακας στρατιωτική επίθεση στους Κούρδους της Συρίας χρησιμοποιώντας τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, πυροβολικό και ισλαμιστικές πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από την Τουρκία. Οι Κούρδοι της Συρίας, που κυβερνούν με επιτυχία και ειρηνικά την περιοχή τους για μια δεκαετία, δεν έχουν όπλα για να αντιμετωπίσουν τα τουρκικά F-16 και drones.
Ενώ το Ισραήλ προμήθευσε το Αζερμπαϊτζάν με drones και άλλα προηγμένα όπλα για χρήση κατά των Αρμενίων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και στην ίδια την Αρμενία, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προφανώς δεν έχουν παράσχει κανένα αντίμετρο στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, την κυρίως κουρδική πολιτοφυλακή που ελέγχει την περιοχή. το Ισλαμικό Κράτος στο κόλπο, και επιδιώκει να προστατεύσει τους Κούρδους από την Τουρκία.
Δεν υπάρχει κάτι πιο ανήθικο στη διεθνή διπλωματία από το να ενθαρρύνεις έναν λαό να επαναστατήσει και να αντισταθεί χωρίς να έχει καμία πρόθεση να τον βοηθήσει να επιβιώσει.
Αν ο Sa’ar αναφέρει τους Κούρδους μόνο ως πνευματική άσκηση, κάνει κακό τόσο στο Ισραήλ όσο και στους Κούρδους. Οι ηγέτες θα πρέπει να σχεδιάζουν στρατηγική σιωπηλά, να μην χρησιμοποιούν τις κούρνιες τους για να σκέφτονται ιδέες δυνατά ως πνευματική άσκηση. Δεν υπάρχει κάτι πιο ανήθικο στη διεθνή διπλωματία από το να ενθαρρύνεις έναν λαό να επαναστατήσει και να αντισταθεί χωρίς να έχει καμία πρόθεση να τον βοηθήσει να επιβιώσει. Οι Κούρδοι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι σε αυτό το σημείο, όχι μόνο λόγω των ενεργειών του Κίσινγκερ το 1975 αλλά και λόγω του George H.W. Η έκκληση του Μπους τον Φεβρουάριο του 1991 προς τους Ιρακινούς να ξεσηκωθούν εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν, μόνο για να παραιτηθούν όταν ελικόπτερα και τανκς της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς πυροβόλησαν στο πλήθος.
Η κατάσταση σήμερα θα μπορούσε να είναι εξίσου θανατηφόρα. Ο Ερντογάν τρέφει ένα βαθύ, ρατσιστικό μίσος προς τους Κούρδους και επιδιώκει να ωφεληθεί από την απόσπαση της προσοχής της Ουάσιγκτον κατά τη μεταγραφή του προέδρου των ΗΠΑ για να δημιουργήσει μια «ζώνη προστασίας» στη βόρεια Συρία που θα ωθήσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο Κούρδους στην ίδια έρημο όπου ίσος αριθμός Αρμενίων σκοτώθηκε. λίγο περισσότερο από έναν αιώνα πριν.