Η πρόσφατη ανακοίνωση μιας νέας συμφωνίας για την ασφάλεια μεταξύ της Κίνας και των Νήσων Σολομώντα έστειλε κυματισμούς καχυποψίας και ανησυχιών στην Ουάσιγκτον, την Καμπέρα και άλλες πρωτεύουσες του Ινδο-Ειρηνικού σχετικά με την πρόθεση, καθώς και τα προμηνύματα της συμφωνίας. Η κύρια ανησυχία είναι ότι ανοίγει την πόρτα σε μια κινεζική στρατιωτική παρουσία στον Νότιο Ειρηνικό. Μερικοί αναλυτές αναρωτιούνται εάν αυτή η συμφωνία προαναγγέλλει την άνοδο μιας πιο ακτιβιστικής Κίνας που είναι τώρα πρόθυμη να επεκτείνει τη στρατιωτική υποστήριξη σε άλλα κράτη στη συντονισμένη αναζήτησή της για συμμάχους.
Σύμφωνα με το προσχέδιο της συμφωνίας ασφαλείας που διέρρευσε μεταξύ Κίνας και Νήσων Σολομώντος, το Πεκίνο συμφώνησε να στείλει ένοπλη αστυνομία, στρατιωτικό προσωπικό και άλλες δυνάμεις επιβολής του νόμου για να βοηθήσουν τον Honiara στη «διατήρηση της κοινωνικής τάξης, την προστασία της ζωής και της περιουσίας των ανθρώπων και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. βοήθεια”. Το σχέδιο κειμένου αναφέρει επίσης ότι η Κίνα, με τη συγκατάθεση του Honiara, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της για να προστατεύσει το κινεζικό προσωπικό και τα κινεζικά έργα, και για τα πλοία της να κάνουν στάση και να πραγματοποιήσουν «υλικοτεχνική αναπλήρωση» στα Νησιά Σολομώντα. Αυτή η συμφωνία σηματοδοτεί μια απόκλιση από την υπάρχουσα πολιτική προσέγγισης της Κίνας που βασίζεται στην οικονομική και διπλωματική υποστήριξη προς τους συμμάχους της και πολλά think-tanks προτείνουν ότι αυτή η αλλαγή θα είχε σαρωτικές γεωστρατηγικές συνέπειες.
Μολονότι, ο πρωθυπουργός των Νήσων Σολομώντος Manasseh Sogavare περιέγραψε τη συμφωνία ως «κανονική διμερή αναπτυξιακή πρωτοβουλία», που δεν έχει ακόμη επισημοποιηθεί, πολλοί παρατηρητές υποψιάζονται ότι προορίζεται να κρατήσει στρατιωτικά την Κίνα στην περιοχή. Η συμφωνία φέρεται επίσης να περιλαμβάνει ένα μνημόνιο συμφωνίας για τις θαλάσσιες επενδύσεις, τις οποίες η Κίνα ενδέχεται να χρησιμοποιήσει για να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στον Νότιο Ειρηνικό.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Αυστραλός πρωθυπουργός Σκοτ Μόρισον είχε εκφράσει ανησυχία σχετικά με το Μνημόνιο Συνεννόησης, το οποίο καλύπτει τα υποθαλάσσια καλώδια, τις προβλήτες λιμένων και τη ναυπήγηση.
Αν και αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι η συμφωνία επιτρέπει μια ναυτική βάση, ο πρωθυπουργός των Νήσων Σολομώντα, Sogavare, περιέγραψε το νέο σύμφωνο ασφαλείας με το Πεκίνο ως απαραίτητο για την αντιμετώπιση των «σκληρών εσωτερικών απειλών» που αντιμετωπίζει η χώρα. Υποστήριξε επίσης ότι η συμφωνία με το Πεκίνο ήταν πολύ απαραίτητη, επειδή η συνθήκη ασφαλείας του με την Αυστραλία αποδείχθηκε «ανεπαρκής» κατά τις περσινές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα.
Πέρυσι, τον Νοέμβριο, οι Νήσοι Σολομώντα είδαν μαζικές δημόσιες διαμαρτυρίες που πυροδοτήθηκαν από την έλλειψη κυβερνητικών υπηρεσιών και λογοδοσίας, τη διαφθορά και τους ξένους εργάτες να αναλαμβάνουν τοπικές θέσεις εργασίας. Η πρωτεύουσα είδε χάος, λεία και εμπρησμό. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός Sogavare κατηγόρησε την ξένη παρέμβαση για τη δημόσια διαμαρτυρία στην πρωτεύουσα Honiara για την απόφαση της κυβέρνησής του να αλλάξει συμμαχία από την Ταϊβάν στο Πεκίνο.
Αλλά οι επικριτές του πρωθυπουργού Sogvare διέψευσαν τον ισχυρισμό κατηγορώντας την αποτυχία της κυβέρνησής του σε όλα τα μέτωπα για τη δημόσια δυσαρέσκεια και όχι για ξένο χέρι. Ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να αλλάξει τη συμμαχία από την Ταϊβάν στην Κίνα χωρίς να λάβει άλλους ηγέτες στο βρόχο. Η απόφαση που ελήφθη το 2019 εξόργισε πολλούς στα Νησιά του Σολομώντα, ιδιαίτερα τους ηγέτες της πολυπληθέστερης επαρχίας των Νήσων Σολομώντα, της Μαλαΐτα. Η δέσμευση του Πεκίνου να βοηθήσει τη Χονιάρα «να διατηρήσει την κοινωνική τάξη» μέσω μιας διμερούς συμφωνίας έχει επικίνδυνα σημάδια. Προσφέροντας στους νέους συμμάχους στρατιωτική βοήθεια για τη διατήρηση του εσωτερικού δικαίου και της τάξης, σύμφωνα με μια εμπειρογνώμονα Εξωτερικής Πολιτικής του Brookings, Patricia M.Kim, θα παροτρύνει τους αδίστακτους παράγοντες και καθεστώτα να «παίξουν την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο για την επιδίωξη του ενοριακού τους συμφέροντος, τη διάβρωση του δημοκρατική διακυβέρνηση και κανόνες και οδηγούν σε μεγαλύτερη αστάθεια στον παγκόσμιο στίβο». Η γεωπολιτική σταθερότητα θα αντιμετώπιζε προβλήματα λόγω της δυνατότητας της συμφωνίας να οδηγήσει σε μια κινεζική στρατιωτική βάση στο Νησιωτικό Έθνος που θα ενίσχυε τις δυνατότητες προβολής ισχύος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού στην περιοχή.
Το σχέδιο συμφωνίας που διέρρευσε δηλώνει επίσης ρητά ότι η Κίνα μπορεί να στείλει τη Λαϊκή Ένοπλες Αστυνομία (PAP) στις Νήσους του Σολομώντα για να συμμετάσχει σε δραστηριότητες επιβολής του νόμου. Τα καθήκοντα του PAP περιλαμβάνουν σχετικά καλοήθεις αναθέσεις, όπως ανακούφιση από καταστροφές και προστασία κυβερνητικών συγκροτημάτων, καθώς και πιο διαβόητες, όπως η καταστολή «μαζικών επεισοδίων» σε όλη τη χώρα και η «διατήρηση της τάξης» σε περιοχές όπως το Σιντζιάνγκ και το Θιβέτ. Η Patricia M.Kim υποστηρίζει: «Αν και υπάρχουν περιπτώσεις δυνάμεων του PAP που αποστέλλονται πέρα από τα σύνορα της Κίνας για κοινές αντιτρομοκρατικές πρωτοβουλίες με γειτονικά κράτη όπως το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν και τον ΟΗΕ, η ανάπτυξή τους στο εξωτερικό για να διατηρήσει ένα συγκεκριμένο καθεστώς στην εξουσία θα ήταν άνευ προηγουμένου».