Μια ανάλυση της Ισραηλινής αναλύτριας Anat Hochberg-Marom, που δημοσιεύθηκε στην ισραηλινή εφημερίδα Maariv, τόνισε ότι η ραγδαία εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει έναν νέο περιφερειακό άξονα ισχύος που εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή έως την Αφρική και την Ασία.
Σύμφωνα με την Hochberg-Marom, αυτός ο άξονας δεν αποτελεί μόνο διπλωματική απειλή για το Ισραήλ, αλλά και δομική απειλή που περιορίζει τον χώρο ελιγμών του σε θέματα ασφάλειας, ενέργειας και γεωπολιτικής.
Η ανάλυση σημείωσε ότι η ανανεωμένη αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας, και η αναπτυσσόμενη στρατιωτική συνεργασία ασφαλείας μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας, θεωρούνται σοβαρή πηγή ανησυχίας στο Ισραήλ.
«Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ»
Η Ισραηλινή εμπειρογνώμονας δήλωσε: «Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, η ενίσχυση των δεσμών ασφαλείας με το Ιράκ, την Ιορδανία και τον Λίβανο, και η επιδίωξή της να συμπεριληφθεί σε μια συμφωνία ασφαλείας τύπου ΝΑΤΟ που έχει προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο του 2025 μεταξύ του Πακιστάν, με πυρηνικά όπλα, και της Σαουδικής Αραβίας είναι μεταξύ των κύριων παραγόντων που εμβαθύνουν τις ανησυχίες του Τελ Αβίβ».
«ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ»
Η Hochberg-Marom δήλωσε ότι αυτά τα βήματα δεν ήταν τυχαία, αλλά μέρος μιας ρεαλιστικής και ρεαλιστικής στρατηγικής με επικεφαλής τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσθέτοντας: «Η Άγκυρα, μέσω στενού συντονισμού με το Ριάντ, στοχεύει στη δημιουργία ενός κεντρικού περιφερειακού άξονα που θα συνδέει τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ερυθρά Θάλασσα».
«ΕΝΑΣ ΙΣΧΥΡΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ»
Η ανάλυση τονίζει ότι οι πολύπλευρες σχέσεις της Τουρκίας με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Πακιστάν και την Αίγυπτο έχουν εμβαθύνει τη στρατιωτική, οικονομική και ιδεολογική επιρροή της Άγκυρας σε μια ευρεία γεωγραφία, σχολιάζοντας ότι «η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε ισχυρό περιφερειακό παράγοντα ικανό να δρα ταυτόχρονα και ενεργά σε πολυάριθμες περιοχές κρίσης που εκτείνονται από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική έως τα Βαλκάνια, την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο».
«ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ»
Η Hochberg-Marom, σημειώνοντας ότι ο Μουσουλμανικός Άξονας, ο οποίος, όπως ισχυρίζεται, έχει διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, έχει σταδιακά περιορίσει το περιθώριο ελιγμών του Ισραήλ σε βασικά ζητήματα όπως το Ιράν, η Γάζα, η Συρία και οι περιφερειακές ενεργειακές και ασφαλείς ρυθμίσεις, δήλωσε: «Αυτή η νέα προσέγγιση, η οποία δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια και τη σταθερότητα έναντι των δημοκρατικών αξιών, αυξάνει το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας, ενώ παράλληλα φέρνει το Ισραήλ αντιμέτωπο με μια εξαιρετικά περίπλοκη και απαιτητική στρατηγική εικόνα».
«3 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ ΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ»
Σύμφωνα με την Hochberg-Marom, τρεις βασικές εξελίξεις – η μείωση της άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία και τη Μέση Ανατολή γενικότερα, η μεταβίβαση της ευθύνης για την ασφάλεια στη Γάζα σε διεθνείς παράγοντες και η σταδιακή αποδυνάμωση του Ιράν – ενισχύουν την αποτρεπτική ικανότητα της Τουρκίας έναντι του Ισραήλ.
Η Ισραηλινή εμπειρογνώμονας δήλωσε: «Ως μέλος του ΝΑΤΟ, διαθέτοντας τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό της συμμαχίας, με επιχειρησιακή εμπειρία και προηγμένη αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία είναι η φυσική επιλογή για τη νέα στρατηγική συμμαχία που σχηματίζεται με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν».
Η ανάλυση επεσήμανε επίσης ότι η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, η υποψηφιότητά της για ένταξη στις BRICS και οι ταχέως αυξανόμενες οικονομικές της σχέσεις με τη Ρωσία και την Κίνα αντικατοπτρίζουν την προτίμηση της Άγκυρας για μια πολυπολική εξωτερική πολιτική που στοχεύει στη μείωση της εξάρτησής της από τη Δύση.
Η Χόχμπεργκ-Μάρομ τόνισε ότι η τουρκο-σαουδαραβική συνεργασία δεν περιορίζεται μόνο στον τομέα της ασφάλειας, αλλά ενισχύει επίσης έναν νέο γεωοικονομικό διάδρομο, που ορίζεται ως «Τουρκικός Διάδρομος», με τις ενεργειακές και υλικοτεχνικές του διαστάσεις. Δήλωσε ότι αυτός ο διάδρομος, που συνδέει τον Κόλπο με την Ευρώπη, προσφέρει μια συντομότερη, φθηνότερη και πιο άμεση εναλλακτική λύση σε σχέση με τις υπάρχουσες διαδρομές που σχεδιάζονται μέσω Ισραήλ, Ελλάδας και Νότιας Κύπρου, μέσω φυσικού αερίου, ηλεκτρικής ενέργειας και εμπορικών οδών που σχεδιάζονται να περάσουν από τη Συρία. Πρόσθεσε: «Αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να αποδυναμώσει τον ισχυρισμό του Ισραήλ ότι αποτελεί ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο».
