Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας, ενώ διακινούνται πληροφορίες για απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter καθώς και για επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35.
Ωστόσο η ιστοσελίδα Nordic Monitor επισημαίνει κάποια υπαρκτά προβλήματα για τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρά ζητήματα τόσο σε ποιοτικά όσο και σε ποσοτικά χαρακτηριστικά των πιλότων της.
Τι θα γίνει με τα F-35
Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος για τη Συρία, Τομ Μπάρακ, εξέφρασε την αισιοδοξία του για την επίλυση των εντάσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας σε θέματα άμυνας, συμπεριλαμβανομένων των ζητημάτων που σχετίζονται με το πρόγραμμα F-35 και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στο πλαίσιο του νόμου CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act).
Σε δηλώσεις του στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu της Τουρκίας στις 29 Ιουνίου, ο Αμερικανός πρεσβευτής Τομ Μπάρακ είπε: «Κατά τη γνώμη μου, ο πρόεδρος Τραμπ και ο πρόεδρος Ερντογάν θα πουν στον υπουργό Μάρκο Ρούμπιο και στον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να το κάνουν, να βρουν έναν τρόπο. Το Κογκρέσο θα υποστηρίξει ένα λογικό αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι υπάρχει πραγματική πιθανότητα να επιτευχθεί λύση μέχρι το τέλος του έτους».
Τι ισχύει με τα Eurofighter Typhoon
Εν τω μεταξύ, η Τουρκία έχει ξεκινήσει συνομιλίες με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και την Ιταλία για την ενδεχόμενη απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon. Η Γερμανία, ο άλλος εταίρος στην παραγωγή, παραμένει διστακτική, επικαλούμενη πολιτικές εντάσεις λόγω της εσωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και προηγούμενες κριτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η Γερμανία έχει αρχίσει να μεταβάλλει τη στάση της, αφού το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα —μέλος της κυβερνητικής συμμαχίας— αλλάζει τακτική συγκριτικά με την προηγούμενη αντίθεσή του, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες έγκρισης της πώλησης.
ΚΑΑΝ: Το εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς της Τουρκίας
Επιπλέον, το εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς της Τουρκίας, το KAAN (πρώην TF-X), πραγματοποίησε τις πρώτες δοκιμές τροχοδρόμησης νωρίτερα φέτος. Ωστόσο, το πρόγραμμα αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια, με κύριο μεταξύ αυτών τον κινητήρα.
Advertisement
Το πρωτότυπο χρησιμοποιεί επί του παρόντος τον κινητήρα F110 της General Electric, αλλά οι εγχώριες αντικαταστάσεις που αναπτύσσονται από την Turkish Engine Industries (TEI) δεν είναι ακόμη έτοιμες για πτήση. Έχουν επίσης εξεταστεί κινητήρες της Rolls-Royce, αν και οι διαπραγματεύσεις παραμένουν ατελέσφορες.
Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία: Ενδεχόμενο συμφωνίας για τα F-35 έως το τέλος του έτους
Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία: Ενδεχόμενο συμφωνίας για τα F-35 έως το τέλος του έτους
Το KAAN δεν αναμένεται να ενταχθεί στον εξοπλισμό της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας πριν από το 2035 το νωρίτερο, και το χρονοδιάγραμμα αυτό παραμένει εξαρτώμενο από την πρόοδο του προγράμματος χωρίς σημαντικές καθυστερήσεις. Δεδομένου ότι η πλατφόρμα δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τις δοκιμές πιστοποίησης, η ικανότητά της να πληροί τις επιχειρησιακές απαιτήσεις παραμένει αβέβαιη. Ενώ η δομική ανάπτυξη συνεχίζεται, το αεροσκάφος εξακολουθεί να βασίζεται σε ξένους κινητήρες, γεγονός που υποδηλώνει συνεχιζόμενους περιορισμούς στις εγχώριες δυνατότητες πρόωσης.
Έλλειψη καταρτισμένων πιλότων
Ένα άλλο πρόβλημα είναι η έλλειψη καταρτισμένων πιλότων. Μετά την αμφιλεγόμενη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, η κυβέρνηση Ερντογάν απέλυσε ή συνέλαβε χιλιάδες μέλη του προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας με κατασκευασμένες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 600 έμπειροι πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών.
Το κενό που δημιουργήθηκε δεν έχει ακόμη καλυφθεί πλήρως. Η Τουρκία λειτουργεί πιθανώς με ελάχιστους πιλότους, ίσως λιγότερους από 1,2 πιλότους ανά αεροσκάφος, ενώ η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει περίπου 295 αεροσκάφη.
Ιδανικά, η αναλογία αυτή θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 1,5 έως 2 πιλότοι ανά αεροσκάφος, ώστε να είναι δυνατή η επαρκής ανάπαυση, εκπαίδευση και εναλλαγή χωρίς υπερβολική επιβάρυνση των πιλότων. Η λειτουργία κάτω από αυτό το όριο ενέχει τον κίνδυνο μείωσης της αποτελεσματικότητας και αύξησης της πίεσης στο προσωπικό.
Παρόλο που έχουν εφαρμοστεί νέα προγράμματα εκπαίδευσης πιλότων, το επίπεδο εμπειρίας στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία παραμένει εξαιρετικά χαμηλό, με στρατιωτικές πηγές να σημειώνουν ότι η εκπαίδευση ενός έμπειρου πιλότου F-16 διαρκεί συνήθως περισσότερο από μια δεκαετία, ένα αποτέλεσμα που δεν μπορεί να επιταχυνθεί με πολιτικά μέτρα.