Πώς σχεδιάζει η Αθήνα να διατηρήσει ένα πλεονέκτημα στα πυραυλικά συστήματα, εφόσον οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι φθάσουν στην Αγκυρα
Η υπόθεση της απόκτησης των πυραύλων Meteor από την Τουρκία όταν και εάν σε κάποια φάση πάρει στα χέρια της τα μαχητικά Eurofighter αποτελεί πλέον ένα από τα βασικά ζητήματα που απασχολούν το ελληνικό «Πεντάγωνο».
Γεγονός είναι πως ακόμα βρίσκεται σε εκκρεμότητα η απόκτησή τους από την Αγκυρα και για αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη η ελληνική προσπάθεια για αλλαγή σχεδιασμού πρωτίστως από το Παρίσι.
Ναι μεν αλλά…
Το μήνυμα που φέρεται ότι μεταφέρθηκε από τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος επί της ουσίας ανέφερε στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι το Παρίσι θα κάνει ό,τι μπορεί αλλά τα συμφέροντα είναι μεγάλα και δεν εξαρτώνται από τη βούληση της Γαλλίας, δεν επιτρέπει ιδιαίτερη αισιοδοξία στην ελληνική πλευρά.
Σε κάθε περίπτωση, στην Αθήνα, επειδή τα τελευταία χρόνια ειδικά στα εξοπλιστικά ασκείται realpolitik και γνωρίζουν πως το μόνο που μπορούν να κερδίσουν είναι χρόνος πριν η Τουρκία πάρει τελικά κάτι από όλα εκείνα τα οπλικά συστήματα που «κυνηγά» από τις χώρες της Δύσης ή πριν το κατασκευάσει μόνη της, κινούνται ήδη με στόχο οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις να διαθέτουν το ποιοτικό πλεονέκτημα.
Το πλεονέκτημα αυτό ακούει στο όνομα F-35 και πολύ περισσότερο στον πύραυλο AIM-120D Amraam που χρησιμοποιεί το «αόρατο» αμερικανικό μαχητικό 5ης γενιάς.
Πέραν του ορίζοντα
Πρόκειται για πύραυλο κατά εναέριων στόχων για βολές πέραν του ορίζοντα με βεληνεκές που αγγίζει τα 200 χιλιόμετρα.
Είναι δηλαδή ο αντίστοιχος του πυραύλου Meteor, αλλά με αμερικανική τεχνολογία και πιστότητα.
Να σημειωθεί εδώ πως η ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει ήδη τους Meteor στο οπλοστάσιο των Rafale που διαθέτει, σε αντίθεση με άλλες χώρες που διαθέτουν το γαλλικό μαχητικό, όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος.
Και τα μαχητικά F-16 Viper
Το επίσης θετικό, όπως το καταγράφουν αρμόδιες πηγές, είναι πως τον συγκεκριμένο πύραυλο μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν και τα μαχητικά F-16 Viper που αποκτά η ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Στόχος του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας είναι να αποκτήσει τον συγκεκριμένο πύραυλο μαζί με τα F-35 και να συμπεριλαμβάνεται σε ένα πακέτο άλλων βλημάτων που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το μαχητικό στελθ, όπως ο πύραυλος κρουζ AGM-158 JASSM-ER, για τον οποίο «ΤΑ ΝΕΑ» έχουν αναφέρει πως ενδιαφέρεται η Αθήνα, οι αναβαθμισμένοι πύραυλοι κατά πλοίων AGM-84 Harpoon και οι πύραυλοι εξουδετέρωσης ραντάρ AGM-88E AARGM.
Το 2030
Το 2030 η ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα διαθέτει 82 μαχητικά F-16 Viper και 24 μαχητικά Rafale και πολύ πιθανό μέχρι τότε τα δημοσιονομικά της χώρας να έχουν επιτρέψει και την απόκτηση επιπλέον έξι γαλλικών «ριπών του ανέμου», όπως είναι το προσωνύμιο των Rafale, ενώ θα ξεκινά η παραλαβή των 20 πρώτων μαχητικών στελθ F-35.
Στόχος του επιτελείου είναι να αποκτηθεί ένα πρώτο πακέτο τουλάχιστον δύο πυραύλων AIM-120D ανά μαχητικό.
Πρόκειται δηλαδή για μια ποσότητα κοντά στους 250 πυραύλους, ενώ το ιδεατό, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, θα ήταν ένα απόθεμα τουλάχιστον 500 πυραύλων αυτού του τύπου, καθώς η τουρκική πολεμική αεροπορία αναμένεται εκείνο το διάστημα να αποκτά τα πρώτα της Eurofighter και πολύ πιθανόν και τους ευρωπαϊκούς πυραύλους για βολές πέραν του ορίζοντα Meteor.
Ο τουρκικός πύραυλος
Στην παρούσα φάση πάντως η Τουρκία αυτό που έχει απτό στα χέρια της είναι η παραλαβή του εγχώρια κατασκευασμένου πυραύλου για βολές πέραν του ορίζοντα με την επονομασία Gökdoğan και βεληνεκές κάτι παραπάνω από 100 χιλιόμετρα.
Ο συγκεκριμένος πύραυλος άρχισε να παραλαμβάνεται από την τουρκική πολεμική αεροπορία το καλοκαίρι του 2024 και αν ακόμα και εμφανισιακά θυμίζει τις υπάρχουσες εκδόσεις του AIM-120B και C που χρησιμοποιεί ήδη η Τουρκία, όπως και η Ελλάδα, στόχος της Αγκυρας είναι να προχωρήσει σε εκδόσεις με μεγαλύτερη εμβέλεια.
Αυτό, ωστόσο, είναι σχέδιο που θα χρειαστεί αρκετά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα προκειμένου να υλοποιηθεί.
Μαρίνος Γκασιάμης-tanea