Τα βομβαρδιστικά stealth B-2 Spirit και άλλα αεροσκάφη κρούσης μεγάλης εμβέλειας με έδρα τις ΗΠΑ, ικανά να φτάσουν στόχους στο Ιράν, παραμένουν σε κατάσταση υψηλότερης από τη συνηθισμένη επιφυλακής.
Πριν λίγο έγινε γνωστό ότι ένα ανθυποβρυχιακό περιπολικό αεροσκάφος P-8A Poseidon του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ένα drone σημάτων πληροφοριών MQ-4C Triton πραγματοποίησαν ωριαίες πτήσεις νοτιοανατολικά των ακτών του Ιράν, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων, αναφέρει το AzerNEWS, επικαλούμενο ξένα μέσα ενημέρωσης.
Οι κινήσεις και των δύο αεροσκαφών καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος MQ-4C Triton απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Al Dhafra στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Κατά τη διάρκεια αρκετών ωρών, λειτούργησε στον διεθνή εναέριο χώρο πάνω από τον Κόλπο του Ομάν, πετώντας κοντά στα ιρανικά χωρικά ύδατα.
Στη συνέχεια, ένα αεροσκάφος P-8A Poseidon απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Sheikh Isa στο Μπαχρέιν και πραγματοποίησε πολλαπλές πτήσεις πάνω από το Στενό του Ορμούζ, ένα στρατηγικά ζωτικής σημασίας θαλάσσιο σημείο συμφόρησης για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.
Ένας ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στους NYT ότι το Πεντάγωνο αύξησε αυτό το επίπεδο ετοιμότητα.
Αυτά τα αεροσκάφη, που σταθμεύουν κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες (π.χ., στην αεροπορική βάση Whiteman στο Μιζούρι για τα B-2), και είναι προετοιμασμένα για πιθανές επιθέσεις σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, θέσεις βαλλιστικών πυραύλων ή σχετικές υποδομές, εάν οι διπλωματικές προσπάθειες αποτύχουν εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα και τις πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν.
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έθεσε την μοίρα στρατηγικών βομβαρδιστικών B-2 σε κατάσταση συναγερμού υψηλότερη από τη συνηθισμένη, καθώς η πιθανότητα επιθέσεων σε ιρανικούς στόχους συνεχίζει να εξετάζεται σοβαρά και καθώς οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ συνεχίζουν να οργανώνουν μια μεγάλη στρατιωτική συγκέντρωση μαχητικών μικρής εμβέλειας στη Μέση Ανατολή.
Το B-2 παραμένει το μόνο λειτουργικό στρατηγικό βομβαρδιστικό στον κόσμο που κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιεί μειωμένη διατομή ραντάρ για την εκτόξευση επιθέσεων διείσδυσης σε βαριά προστατευόμενο εναέριο χώρο, αν και η Κίνα διαθέτει μη επανδρωμένα βομβαρδιστικά με πιο σύγχρονα χαρακτηριστικά stealth σχεδιασμένα για επιθέσεις μεσαίας και όχι διηπειρωτικής εμβέλειας.
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διαθέτει περίπου 18 βομβαρδιστικά, με 20 αεροσκάφη μαζικής παραγωγής και ένα μόνο μετασκευασμένο πρωτότυπο να έχουν τεθεί σε λειτουργία από το 1997, εκ των οποίων τα δύο καταστράφηκαν σε ατυχήματα το 2008 και το 2022, ενώ ένα άλλο υπέστη σοβαρές ζημιές και βρίσκεται υπό επισκευή. Ο μικρός αριθμός σε υπηρεσία καθιστά τη διατήρηση υψηλών ποσοστών διαθεσιμότητας ιδιαίτερα κρίσιμη.
Το B-2 δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε μάχη κατά τη διάρκεια της αεροπορικής επίθεσης του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999, συμπεριλαμβανομένης μιας μόνο αποστολής της CIA για βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι στις 7 Μαΐου του ίδιου έτους.
Τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά για να διεισδύσουν σε βαριά προστατευόμενο εναέριο χώρο τα αργά της 21ης Ιουνίου 2025, όταν επτά B-2 στόχευσαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις Fordow και Natanz του Ιράν στο πλαίσιο της Επιχείρησης Midnight Hammer χρησιμοποιώντας διεισδυτικές βόμβες GBU-57.
Το μικρό μέγεθος του στόλου των stealth βομβαρδιστικών αεροσκαφών των ΗΠΑ έχει περιορίσει σοβαρά την ικανότητα της Πολεμικής Αεροπορίας να διεξάγει επιθέσεις διείσδυσης και έχει τροφοδοτήσει τις εκκλήσεις για το βομβαρδιστικό B-21, το οποίο βρίσκεται υπό ανάπτυξη, να διαδεχθεί το B-2 και να δει μια παραγωγή περίπου 300 αεροσκαφών.
Η οικονομική προσιτότητα αυτού του ποσού παραμένει υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Μια έκθεση από το Ινστιτούτο Αεροδιαστημικών Σπουδών Mitchell της Ακαδημίας Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στις αρχές Φεβρουαρίου τόνισε ότι ακόμη και 100-200 βομβαρδιστικά B-21 θα ήταν ανεπαρκή για να διατηρήσουν την πίεση σε μια ευρύτερη σύγκρουση με έναν αντίπαλο ομοτίμου επιπέδου όπως η Κίνα, σχηματίζοντας μόνο «μια δύναμη επιδρομής, όχι μια δύναμη εκστρατείας».
Το ζήτημα του μικρού μεγέθους του στόλου B-2 επιδεινώνεται από τις ακραίες απαιτήσεις συντήρησης του αεροσκάφους, οι οποίες έχουν καταστήσει δύσκολη τη διατήρηση υψηλών ή ακόμη και μεσαίων ποσοστών διαθεσιμότητας. Αυτό έχει περιορίσει τον στόλο στη διεξαγωγή μεμονωμένων επιθέσεων εναντίον ιρανικών στόχων, αντί να παίζει μεγαλύτερο ρόλο σε μια βιώσιμη μακροπρόθεσμη αεροπορική εκστρατεία.