Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ HELLAS JOURNAL – Αθήνα
Η φρεγάτα ΚΙΜΩΝ έχει ολοκληρώσει πλέον όλες τις θαλάσσιες δοκιμασίες. Διορθώσεις έγιναν σε πρώτο βαθμό κατά τα sea trials του καλοκαιριού. Έγιναν εκ νέου δοκιμές και μάλιστα κάτω από ακραίες συνθήκες και με κάθε είδους καιρό στον Ατλαντικό.
Πλατφόρμα, μηχανές, πλήρωμα, όλο αυτό το διάστημα, δημιούργησαν ένα νέο «κοκτέιλ» που δίνει την γεύση ενός άλλου επιπέδου αποτρεπτικής ισχύος.
Οι Ανώτατοι αξιωματικοί που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι σε αυτό που φέρνει αλλαγή στο ναυτικό αισθάνονται δικαιωμένοι για την επιλογή του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου που μετείχαν και που έκανε την εισήγηση για την απόκτηση του συγκεκριμένου καραβιού.
Ορισμένοι με συγκίνηση θυμούνται ακόμη και όλα εκείνα που είχαν βιώσει στους διαδρόμους των επιτελείων και του υπουργείου. Την άσκηση πίεσης από εξωτερικούς παράγοντες που επιθυμούσαν να ενταχθεί πλοίο του δικό τους κράτους στον πιο ενεργό ίσως στόλο της Μεσογείου ο οποίος σε καθημερινή βάση έχει δεκάδες μονάδες εν πλω.
Καταλυτικό ίσως ρόλο στην απόφαση διαδραμάτισε και ο σύντομος χρόνος απόκτησης της Belh@rra. Από την 24η Μαρτίου του 2022 που υπογράφηκε η συμφωνία πάνω στο Θωρηκτό Αβέρωφ φτάνουμε στην 18η Δεκεμβρίου του 2025. Όλες οι υπόλοιπες προτάσεις σύμφωνα με τους τότε Ανωτάτους Αξιωματικούς έλεγαν ότι η πρόσκτηση νέου πλοίου θα έφτανε το 2029-2030.
Και επιπλέον η σύντομη απόκτηση που είχε υποσχεθεί η κατασκευάστρια εταιρεία από την Γαλλία απομάκρυνε τον κίνδυνο για το ναυτικό, δηλαδή την απόκτηση ακατάλληλων μονάδων ως ενδιάμεση λύση ώστε να μην υπάρξει κενό στον στόλο. Με άλλα λόγια, εξ ανάγκης θα υπήρχε πρόσθεση μονάδων που δεν θα έλυναν αλλά θα έφερναν προβλήματα στον ήδη καταπονημένο στόλο.
26 χρόνια αναμονής δεν είναι λίγα από τότε που η φρεγάτα ΣΑΛΑΜΙΣ κατέπλευσε στο ναύσταθμο Σαλαμίνας ως η νεότερη κύρια μονάδα επιφανείας του πολεμικού ναυτικού.
26 χρόνια μετά η κλάση φρεγατών ΚΙΜΩΝ, όπως λένε οι ίδιοι οι γνώστες του αντικειμένου, δεν θ’ αποτελέσει μόνο έναν ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα που «κλειδώνει» την αεράμυνα σ’ όλο το μήκος του Αιγαίου και μέρους της Αν. Μεσογείου, αλλά θα είναι οι κύριες μονάδες μέσω των οποίων το Αρχηγείο Στόλου θα κάνει παρεμβάσεις στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο.
ΚΙΜΩΝ- ΝΕΑΡΧΟΣ- ΦΟΡΜΙΩΝ- ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ. Τέσσερις φρεγάτες, η μια καλύτερη από την άλλη και ως το τέλος της δεκαετίας όλες σε πλήρως ομοιογενές σχήμα.
Με τα ίδια όπλα, με τα ίδια ηλεκτρονικά, τις ίδιες επικοινωνίες, τις ίδιες δικτυοκεντρικές δυνατότητες που θα τις συνδέει τόσο με άλλες μονάδες του στόλου, όσο και με άλλες πλατφόρμες της αεροπορίας και των χερσαίων δυνάμεων.
Ιστός αράχνης
«Ισχύς εν τη ενώσει», λένε με νόημα στρατιωτικές πηγές και εξηγούν ότι οι Belh@rra μαζί με επανδρωμένα ή μη συστήματα θα είναι το πλέγμα ασφαλείας για τον ελληνικό ουρανό αλλά και για κάθε ελληνικό νησί, νησίδα ή βράχο του Αρχιπελάγους, τον οποίο ακόμη κι αν τον παρακολουθούν από ιδιαίτερα μεγάλη απόσταση, είναι ικανές να τον ασφαλίζουν και να τον φρουρούν από επιβουλείς.
Στόχος άλλωστε του ναυτικού επιτελείου είναι πάνω στις Belh@rra να «κουμπώσουν» εναρμονισμένα κι άλλες ναυτικές μονάδες, όπως οι τέσσερις υπό εκσυγχρονισμό φρεγάτες κλάσης ΥΔΡΑ, αλλά και οι ενδεχομένως δυο ή τέσσερις ιταλικές Bergamini.
Ήδη στους φακέλους των Belh@rra, ΜΕΚΟ, Bergamini, οι εξειδικευμένοι αξιωματικοί του ναυτικού, Μάχιμοι & Μηχανικοί, διερευνούν τα κλειδιά εκείνα που θα δέσουν και θα «παντρέψουν» με πληρότητα, τόσο τα όπλα των φρεγατών αυτών, όσο και τις δικτυοκεντρικές επικοινωνίες μέσω των οποίων μπορεί να επιτευχθεί μια εντελώς νέα μεθοδολογία στο όπλο του ναυτικού.
Άλλωστε οι ίδιοι οι αξιωματικοί που παρακολουθούν στενά τις τεχνολογικές εξελίξεις και καταγράφουν την επιχείρηση γιγάντωσης της εξ ανατολών απειλής, τονίζουν με νόημα ότι στο ναυτικό κι όχι μόνο εκεί, απαιτούνται διαρκείς αναβαθμίσεις. Και η χώρα μας ελέω της γείτονος είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να παρακολουθεί αλλά να προηγείται κάποιες φορές των τεχνολογικών εξελίξεων διότι το casus belli παραμένει ενεργό.
Τα ναυπηγεία και οι ανάγκες
Την ώρα πάντως που σχεδόν όλα δείχνουν έτοιμα για την ιστορική στιγμή της ύψωσης της ελληνικής σημαίας στην πρύμνη της φρεγάτας ΚΙΜΩΝ και την επιβίβαση των 128 στελεχών, μελών του πληρώματος, οι διερευνητικές συνομιλίες για την περαιτέρω ενίσχυση του ναυτικού δεν έχουν σταματήσει.
Ο δίαυλος Αθήνας- Παρισιού παραμένει ιδιαίτερα ενεργός και μάλιστα σε αυτές τις συζητήσεις- διαπραγματεύσεις, οι συνομιλητές τοποθετούν τη ναυπηγική ζώνη σε πρώτο πλάνο.
Η πρόταση των Γάλλων που κατατέθηκε την περασμένη άνοιξη, περί κατασκευής επιπλέον φρεγατών Belh@rra στην Ελλάδα και που είχε εκτενές ρεπορτάζ η Hellasjournal, δεν έχει αλλάξει. Εκεί που έγκειται η διαφοροποίηση είναι πως η πρόταση επεκτείνεται σε επιπλέον ναυπηγικές εργασίες οι οποίες μπορούν να φτάσουν σε άλλα, υψηλά τεχνολογικά επίπεδα.
Αρμόδιες πηγές επισημαίνουν ότι πολλά θα εξαρτηθούν από τον ιταλικό παράγοντα, την διάθεση των Ιταλών για τις Bergamini αλλά και όλα εκείνα που έχουν να κάνουν με τα δημοσιονομικά, ακόμη κι αν όλα βρίσκονται εντός του Μακροπρόθεσμου προγραμματισμού.
Από την άλλη πλευρά οι ίδιες πηγές δείχνουν ότι στην Αθήνα σκέπτονται ότι πρέπει να υπάρχει, όπως και στο παρελθόν, ένα ευρωπαϊκό δίπολο πάνω στο οποίο θα μπορεί να στηρίζεται ο ελληνικός στόλος, ενώ το επόμενο αποφασιστικό βήμα θα μπορεί να είναι αμιγώς ένα ελληνικό προϊόν, ακόμη και με σχέδιο εκ των υπαρχόντων πλοίων.