Ένα καυστικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα «Turkey Today» επιτίθεται στη συμπεριφορά και τις δηλώσεις του Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, και τον κατηγορεί ότι μετατρέπει την αμερικανική εξωτερική πολιτική και διπλωματία σε πολιτική που καθοδηγείται από θεολογικές-θρησκευτικές σκέψεις αντί για πολιτικό ρεαλισμό.
Το κύριο υπόβαθρο της κριτικής είναι μια πρόσφατη δημόσια συνέντευξη που έδωσε ο Χάκαμπι στο δημοφιλές σόου του Τάκερ Κάρλσον. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο πρέσβης αναφέρθηκε στο ζήτημα του ισραηλινού ελέγχου στη Μέση Ανατολή και στην πιθανότητα εδαφικής επέκτασης. Σύμφωνα με τα αποσπάσματα που παρέχονται στο τουρκικό δημοσίευμα, όταν συζητήθηκε το ζήτημα των συνόρων του Ισραήλ, ο Χάκαμπι δήλωσε: «Θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα».
Το άρθρο, το οποίο χαρακτηρίζεται από σαρκαστικό τόνο, περιγράφει τον Χάκαμπι ως διπλωμάτη που επιδιώκει να επιλύσει περίπλοκες και αιματηρές γεωπολιτικές συγκρούσεις μέσω αποσπασμάτων από τη Βίβλο. Ο συγγραφέας του άρθρου κατηγορεί τον πρέσβη ότι δεν αρκείται σε μια παραδοσιακή αναφορά στις Αγίες Γραφές, αλλά τις χρησιμοποιεί ως «χάρτη πολεοδομικού σχεδίου». Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Huckabee αντιμετωπίζει την βιβλική υπόσχεση ως ένα ταμπού έγγραφο ακινήτων που παραχωρεί στο Ισραήλ δικαιώματα οικοδόμησης, προσάρτησης και επέκτασης, αγνοώντας πλήρως το διεθνές δίκαιο, τη δημογραφική ισορροπία και την πολυπλοκότητα της σύγκρουσης στην περιοχή.
Το άρθρο στο “Turkey Today” συγκρίνει τον Αμερικανό πρέσβη με αφελείς χαρακτήρες από τα βιβλία του συγγραφέα Mark Twain – προσωπικότητες που μπαίνουν σε μια σύνθετη πραγματικότητα με τυφλή αυτοπεποίθηση και αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος αρνείται να ευθυγραμμιστεί με το όραμά τους. Η στήλη προειδοποιεί ότι η σύγχρονη Μέση Ανατολή δεν είναι ένα μάθημα της Κυριακάτικης Βίβλου, αλλά ένας εκρηκτικός λαβύρινθος αντικρουόμενων εθνικών διεκδικήσεων, ιστορικών τραυμάτων και σοβαρών ανησυχιών για την ασφάλεια.
Συμπερασματικά, η τουρκική εφημερίδα προειδοποιεί για τον σοβαρό κίνδυνο που ενυπάρχει σε μια εξωτερική πολιτική που βασίζεται αποκλειστικά στη θρησκευτική πίστη. “Όταν το έδαφος ορίζεται ως θεϊκό δικαίωμα, η διαφωνία γίνεται βλασφημία”, αναφέρει το άρθρο. Σύμφωνα με την εφημερίδα, αυτή η διπλωματική προσέγγιση αποκλείει κάθε πιθανότητα διαπραγμάτευσης εξαρχής, καθώς μετατρέπει τους πολιτικούς συμβιβασμούς, που αποτελούν την κινητήρια δύναμη της διπλωματίας, σε πράξη απόλυτης αίρεσης.