Η ομάδα κρούσης (στολίσκος) του αεροπλανοφόρου USS Dwight D. Eisenhower διέσχισε τα στενά του Γιβραλτάρ και πλέει για να ενωθεί με το USS Gerald R. Ford CSG στην ανατολική Μεσόγειο.
Όταν φτάσει, οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ θα έχουν συγκεντρώσει έναν στόλο τουλάχιστον 73 πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των 30+ πλοίων του ΝΑΤΟ που θα συμμετέχουν στη ναυτική άσκηση «Dynamic Mariner» στα ανοικτά των ακτών της Ιταλίας.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη συγκέντρωση πολεμικών πλοίων ΗΠΑ/ΝΑΤΟ τον τελευταίο τουλάχιστον μισό αιώνα.
Εκτός από τα πολλά πλοία υποστήριξης, υπάρχουν τα ακόλουθα μεγάλα πολεμικά πλοία:
— 2 αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ (Ford και Eisenhower).
— 2 αεροπλανοφόρα [ελικοπτεροφόρα] VTOL (vertical take-off and landing – κάθετης απογείωσης και προσγείωσης) το USS Bataan και το ιταλικό ITS Cavour.
— 2 καταδρομικά κατευθυνόμενων βλημάτων.
— 11 αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων.
— Αρκετές φρεγάτες.
Υπάρχει επίσης αναμφίβολα ένας μεγάλος αριθμός υποβρυχίων, καθένα από τα οποία διαθέτει σημαντική δύναμη πυρός.
Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτός ο στόλος δεν συγκεντρώνεται μόνο για να βοηθήσει τους Ισραηλινούς να καταστρέψουν τη Χαμάς.
Αυτός ο ισχυρός στόλος, λένε, μπορεί να έχει μόνο μία πιθανή αποστολή: να εξαλείψει όλη τη ρωσική, ιρανική και συνδεδεμένη με το Ιράν στρατιωτική δύναμη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Συρία, τον Λίβανο και το Ιράκ.
Ωστόσο, ένας πόλεμος εναντίον του Ιράν είναι συνταγή για απρόβλεπτη καταστροφή.
Το Ιράν διαθέτει πολύ περισσότερη στρατιωτική ικανότητα από ό,τι είναι γενικά κατανοητό και εκτιμάται τόσο από τους δυτικούς στρατιωτικούς αναλυτές όσο και από τον δυτικό πληθυσμό.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/Ισραήλ, σε συνδυασμό, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές σε ιρανικούς στόχους. Αλλά δεν μπορούν να το κάνουν χωρίς να υποστούν και οι ίδιοι σοβαρή ζημιά.