Το 2026, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες φαίνεται ότι θα αρχίσουν να συνεισφέρουν πιο αποφασιστικά στην παγκόσμια ανάπτυξη.
Η Ινδία εμφανίζεται με ελπιδοφόρες προοπτικές, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμένεται να παρουσιάσουν σημαντική ανάπτυξη γύρω στο 2%.
Ωστόσο, η οικονομική δυναμική στην Ευρώπη παραμένει αδύναμη.
«Οι Αμερικανοί διατηρούν ισχυρή θέση στην παγκόσμια οικονομία», επισημαίνει ο Adam Abdulatipov, ανώτερος αναλυτής στην εταιρεία BCS World of Investments.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το γεγονός ότι το δολάριο παραμένει βασικό αποθεματικό νόμισμα και μέσο διεθνών συναλλαγών παρέχει στις ΗΠΑ σημαντικά δομικά πλεονεκτήματα, επιτρέποντάς τους να διατηρούν ευέλικτες νομισματικές συνθήκες και σταθερότητα στις αγορές, ακόμη και μπροστά σε εξωτερικούς κραδασμούς. Ο Kirill Lysenko, αναλυτής για κρατικές και περιφερειακές αξιολογήσεις στην Expert RA, τονίζει ότι η εμπορική πολιτική των ΗΠΑ θα συνεχίσει να δημιουργεί αβεβαιότητα στο παγκόσμιο εμπόριο, χωρίς όμως να υπερεκτιμάται η επίδρασή της.
Μένει πίσω η Ευρώπη
Στην Ευρώπη, η σύνθετη πολιτική κατάσταση σε βασικές χώρες της ΕΕ και οι διαφωνίες σε πολλά ζητήματα επιβραδύνουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και την οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα με τον Valery Vaisberg, διευθυντή του αναλυτικού τμήματος της Region Investment Company.
Παρά ταύτα, ο ίδιος πιστεύει ότι η Ευρώπη έχει προοπτικές επιτάχυνσης της ανάπτυξης μέσω στενότερων σχέσεων με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Εντυπωσιάζει η Ινδία
Η Ινδία ενδέχεται να αντικαταστήσει την Κίνα ως βασικός μοχλός παγκόσμιας ανάπτυξης, όπως σημειώνει η Ksenya Bondarenko, επίκουρη καθηγήτρια στο Russian National Research University Higher School of Economics. Η χώρα εφαρμόζει με σιγουριά ένα μακροπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα με στόχο την επίτευξη ανάπτυξης ισχυρής οικονομίας έως την 100ή επέτειο της ανεξαρτησίας της το 2047.
Ο Abdulatipov υπογραμμίζει ότι η μεταφορά παραγωγικών αλυσίδων από την Κίνα συνεχίζει να δημιουργεί ευκαιρίες για γειτονικές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Το Βιετνάμ και η Μαλαισία ενισχύουν τις θέσεις τους ως κόμβοι παραγωγής, ιδιαίτερα στον τομέα της ηλεκτρονικής και της βιομηχανίας.
Η Ινδονησία, με τη μεγάλη εσωτερική αγορά και την διαφοροποιημένη οικονομική δομή της, εμφανίζει χαμηλότερη εξάρτηση από εξωτερικούς κραδασμούς. Οι πιο αναπτυγμένες οικονομίες της περιοχής, όπως η Σιγκαπούρη και η Ταϊβάν, μπορεί να αντιμετωπίσουν βραδύτερη ανάπτυξη, αλλά παραμένουν θεμελιωδώς ισχυρές λόγω του ρόλου τους στις χρηματοοικονομικές και τεχνολογικές αλυσίδες.
Λατινική Αμερική
Στη Λατινική Αμερική, οι εξαγωγικές οικονομίες έχουν επίσης δυναμική. Χιλή και Περού αποτελούν σημαντικούς προμηθευτές χαλκού και βιομηχανικών μετάλλων, ενώ το Μεξικό ωφελείται από τη διαδικασία περιφερειακοποίησης του εμπορίου και τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ.
Παράλληλα, ο Vaisberg βλέπει προοπτικές και στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ως θετικούς παράγοντες το πιθανό τέλος των στρατιωτικών συγκρούσεων του Ισραήλ και τη σταδιακή ομαλοποίηση των λειτουργιών στη Διώρυγα του Σουέζ.