Ο βετεράνος Ιρανός πολιτικός Αλί Λαριτζανί, ο οποίος ανακοίνωσε την Κυριακή ότι θα συγκροτηθεί προσωρινό συμβούλιο ηγεσίας μετά την αεροπορική επιδρομή που στοίχισε τη ζωή στον Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έχει επανεμφανιστεί τον τελευταίο χρόνο ως μία από τις ισχυρότερες μορφές στην ιεραρχία ασφαλείας της Τεχεράνης.
Ο Αλί Λαριτζανί διαχειρίζεται ένα ευρύ χαρτοφυλάκιο που εκτείνεται από τις διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα έως τις περιφερειακές σχέσεις της Τεχεράνης και την καταστολή εσωτερικών αναταραχών. Θεωρείται άνθρωπος του κατεστημένου, προερχόμενος από μία από τις σημαντικότερες κληρικές οικογένειες της χώρας, και είχε αναλάβει την εποπτεία των προσπαθειών του Ιράν για την επίτευξη συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πυρηνικό πρόγραμμα – μόλις έναν μήνα αφότου η Ουάσινγκτον του επέβαλε κυρώσεις τον Ιανουάριο, κατηγορώντας τον ότι διηύθυνε αιματηρή καταστολή αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.
Ο ίδιος κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ότι επιχειρούν να λεηλατήσουν και να διαμελίσουν το Ιράν και προειδοποίησε «αποσχιστικές ομάδες» για σκληρή απάντηση σε περίπτωση που επιχειρήσουν οποιαδήποτε ενέργεια, όπως μετέδωσε την Κυριακή η κρατική τηλεόραση, σχεδόν 24 ώρες μετά την έναρξη κύματος επιθέσεων κατά του Ιράν. Στις επιδρομές σκοτώθηκε επίσης ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, Αμπντολραχίμ Μουσαβί, σύμφωνα με το κρατικό δίκτυο Iran TV.
Ο αξιωματούχος εξέδωσε προειδοποίηση κατά των ΗΠΑ και του Ισραήλ. «Χθες το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, και προκάλεσαν ζημιές», δήλωσε ο Λαριτζάνι στο X. «Σήμερα θα τους χτυπήσουμε με μια δύναμη που δεν έχουν ξαναζήσει ποτέ».
Πραγματιστής και με εμπειρία
Διορισμένος τον Αύγουστο ως γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SNSC), ο Λαριτζανί έχει υπηρετήσει σε ανώτατες θέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της πολιτικής του διαδρομής, η οποία χαρακτηρίζεται από πίστη στον Χαμενεΐ και φήμη πραγματιστή στις σχέσεις με τις συχνά ανταγωνιστικές τάσεις του συστήματος. Η ιδιότητά του ως έμπιστου στρατηγικού συνεργάτη του Χαμενεΐ υπογραμμίστηκε τον προηγούμενο μήνα με ταξίδι στο Ομάν, που λειτουργεί ως διαμεσολαβητής, για την προετοιμασία έμμεσων συνομιλιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσινγκτον ενίσχυε τη στρατιωτική της παρουσία στη Μέση Ανατολή επιχειρώντας να αποσπάσει παραχωρήσεις από την Τεχεράνη πριν από τις επιδρομές.
Παράλληλα, πραγματοποίησε επανειλημμένες επισκέψεις στη Μόσχα τους τελευταίους μήνες για συζητήσεις σχετικά με ζητήματα ασφάλειας, ένδειξη της επιστροφής του στη διπλωματία υψηλού επιπέδου.
Κλείσιμο
Το πυρηνικό ζήτημα «μπορεί να επιλυθεί»
Ο Λαριτζανί, ο οποίος είχε διατελέσει επικεφαλής του SNSC και πριν από είκοσι χρόνια, ανέλαβε εκ νέου την ηγεσία του μετά τον περσινό 12ήμερο αεροπορικό πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, στον οποίο ενεπλάκησαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες, επιστρέφοντας επισήμως στον πυρήνα του ιρανικού μηχανισμού ασφαλείας.
Ορισμένες από τις δημόσιες τοποθετήσεις του για το πυρηνικό πρόγραμμα είχαν πραγματιστικό τόνο. «Κατά την άποψή μου, αυτό το ζήτημα μπορεί να επιλυθεί», δήλωσε τον προηγούμενο μήνα στην κρατική τηλεόραση του Ομάν, αναφερόμενος στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Αν η ανησυχία των Αμερικανών είναι ότι το Ιράν δεν πρέπει να κινηθεί προς την απόκτηση πυρηνικού όπλου, αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί». Ωστόσο, μετά το κύμα αντικυβερνητικής οργής του Ιανουαρίου, ο ρόλος του στο Συμβούλιο Ασφαλείας επικρίθηκε από την Ουάσινγκτον.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της αμερικανικής κυβέρνησης για τις κυρώσεις εις βάρος του και άλλων αξιωματούχων, ο Λαριτζανί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών καταστολής των διαδηλώσεων που σάρωσαν τη χώρα τον Ιανουάριο. «Ο Λαριτζανί ήταν ένας από τους πρώτους Ιρανούς ηγέτες που κάλεσαν σε βία ως απάντηση στα νόμιμα αιτήματα του ιρανικού λαού», ανέφερε στις 15 Ιανουαρίου ανακοίνωση του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, σημειώνοντας ότι ενήργησε κατ’ εντολή του Χαμενεΐ. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο για χιλιάδες νεκρούς στην καταστολή, τη σοβαρότερη εσωτερική αναταραχή από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Όπως και άλλοι Ιρανοί αξιωματούχοι, ο Λαριτζανί δήλωσε ότι κατανοεί τις διαδηλώσεις για την οικονομική δυσχέρεια, καταδίκασε όμως ένοπλες ενέργειες που, όπως υποστήριξε, υποκινούνται από το Ισραήλ. «Οι λαϊκές διαμαρτυρίες πρέπει να διαχωριστούν πλήρως από αυτές τις ομάδες που μοιάζουν με τρομοκρατικές», μετέδωσαν τα κρατικά μέσα στις 10 Ιανουαρίου. «Οι ταραχοποιοί αποτελούν μια αστική ημι-τρομοκρατική ομάδα», φέρεται να δήλωσε στις 26 Ιανουαρίου.
Πρώην μέλος των Φρουρών της Επανάστασης, διετέλεσε επικεφαλής διαπραγματευτής για το πυρηνικό πρόγραμμα την περίοδο 2005-2007, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα του Ιράν στον εμπλουτισμό ουρανίου. Είχε παρομοιάσει τα ευρωπαϊκά κίνητρα για εγκατάλειψη της παραγωγής πυρηνικού καυσίμου με «ανταλλαγή ενός μαργαριταριού με μια καραμέλα». Την περίοδο εκείνη, αναλυτές τον περιέγραφαν ως πραγματιστή που επιδίωκε να πείσει τη Δύση μέσω της διπλωματίας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εκτιμούν ότι το Ιράν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού όπλου που θα μπορούσε να απειλήσει την ύπαρξη του Ισραήλ, ενώ η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι το πρόγραμμά της έχει αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα.
Ο Λαριτζανί διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής από το 2008 έως το 2020. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, το Ιράν κατέληξε το 2015 σε συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα με έξι μεγάλες δυνάμεις, έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη συμφωνία το 2018, κατά την πρώτη του θητεία.
Έχει προειδοποιήσει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «δεν μπορεί ποτέ να καταστραφεί». «Όταν έχεις ανακαλύψει μια τεχνολογία, δεν μπορούν να σου αφαιρέσουν την ανακάλυψη», δήλωσε τον Σεπτέμβριο του 2025 στο PBS Frontline. «Είναι σαν να είσαι ο εφευρέτης μιας μηχανής και να σου την κλέβουν. Μπορείς να την κατασκευάσεις ξανά».
Ο Αλιρεζά Αραφί ανέλαβε προσωρινός ανώτατος ηγέτης μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ
Ο Αλιρεζά Αραφί διορίστηκε σήμερα νομικό μέλος του Συμβουλίου Ηγεσίας του Ιράν, αποστολή του οποίου είναι να εκπληρώσει τον ρόλο του ανώτατου ηγέτη έως ότου η Συνέλευση των Ειδικών εκλέξει νέο ηγέτη, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων ISNA.
Κληρικός, μέλος του Συμβουλίου των Φρουρών, ο Αραφί θα είναι μέλος του προσωρινού Συμβουλίου Ηγεσίας δίπλα στον πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζεΐ.
Ποιος είναι ο Αγιατολάχ Αλιρεζά Αραφί
Ο Αγιατολάχ Αλιρεζά Αραφί ξεχωρίζει ως κεντρική προσωπικότητα στη μεταβατική φάση που βιώνει το Ιράν, μετά τις πρόσφατες δραματικές ανατροπές στην ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Γεννημένος το 1959, ο 67χρονος κληρικός θεωρείται κορυφαίο στέλεχος του θρησκευτικού κατεστημένου της χώρας, με βαθιές ρίζες στην ιεραρχία της πόλης Κομ.
Πριν αναλάβει πρόσφατα ηγετικό ρόλο έκτακτης ανάγκης, ο Αραφί κατείχε ταυτόχρονα τρεις από τις πιο ισχυρές θέσεις στο ιρανικό σύστημα: ηγούνταν του εθνικού δικτύου Ισλαμικών Σεμιναρίων, ήταν μέλος του πανίσχυρου Συμβουλίου των Φρουρών και συμμετείχε στη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων, το σώμα που εκλέγει και εποπτεύει τον Ανώτατο Ηγέτη.
Ένας «σύγχρονος» σκληροπυρηνικός
Παρά τη στενή σχέση του με την παραδοσιακή κληρική δομή της Κομ, ο Αραφί ανήκει σε μια γενιά στελεχών που διαφοροποιείται ελαφρώς από τους παλαιότερους σκληροπυρηνικούς. Θεωρείται ιδιαίτερα μορφωμένος, μιλάει άπταιστα αραβικά και αγγλικά και έχει μεγάλη εξοικείωση με την τεχνολογία.
Έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη το ιρανικό καθεστώς να αξιοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη και τα ψηφιακά εργαλεία για να προωθήσει την ιδεολογία της Ισλαμικής Δημοκρατίας διεθνώς. Η προσέγγισή του συνδυάζει τη θεολογική αυστηρότητα με μια περισσότερο τεχνοκρατική στρατηγική, διαφοροποιώντας τον από τους πιο παραδοσιακούς κληρικούς.
Η ανάδειξη του Αραφί σε κεντρικό ρόλο ερμηνεύεται ως μήνυμα συνέχειας της ιδεολογικής γραμμής του καθεστώτος σε μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας. Στο παρελθόν, έχει ηγηθεί του διεθνούς πανεπιστημιακού δικτύου Al-Mustafa, που προωθεί την εξαγωγή της ιρανικής θρησκευτικής και πολιτικής ιδεολογίας εκτός συνόρων.
Για τους Φρουρούς της Επανάστασης και την πολιτική ελίτ, θεωρείται απόλυτα αξιόπιστος και «ασφαλής» παράγοντας, χωρίς πρόθεση να αλλάξει τη στρατηγική πορεία του καθεστώτος, ακόμα και εν μέσω έντασης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ο Αραφί και όλοι έχουν αναλάβει στη μετά Χαμενεΐ εποχή έχουν καθαρά μεταβατική αποστολή: Διασφαλίζουν τη λειτουργία του κράτους και συντονίζουν την πολεμική προσπάθεια, έως ότου το 88μελές Συμβούλιο των Ειδικών – του οποίου είναι μέλος – ολοκληρώσει τη διαδικασία επιλογής του μόνιμου διαδόχου του Ανώτατου Ηγέτη.
Η επόμενη μέρα στο Ιράν: Ο γιος του Χαμενεΐ ισχυρό φαβορί για τη διαδοχή του και ο Τραμπ που ξέρει αλλά δεν λέει
«Ξέρω ποιος θα τον διαδεχθεί, αλλά δεν το λέω», αναφέρει μεταξύ αστείου και σοβαρού ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ για τον διάδοχο του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Από τις ΗΠΑ, ο γιος του Σάχη, Ρεζά Παχλαβί, δηλώνει έτοιμος να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ανέβει στον Θρόνο του Παγονιού.
Βέβαια, εκτός του ότι ο Τραμπ δεν δείχνει να ενθουσιάζεται ακριβώς με την ιδέα της ενθρόνισης ενός μονάρχη, στο Ιράν ήταν έτοιμοι για τη διαδοχή. Και επειδή η πιθανότητα να δολοφονηθεί από ΗΠΑ-Ισραήλ ήταν πάντα ισχυρή, αλλά και επειδή ο Χαμενεΐ δεν ήταν και στην… πρώτη νιότη του (86-87 ετών).
Ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, υπάρχει άλλωστε η συνταγματική πρόβλεψη για αυτή την περίπτωση. Βάσει αυτού έχει αναλάβει την εξουσία ήδη ο πρόεδρος, Πεζεσκιάν. η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας και ένας από τους νομικούς του Συμβουλίου των Φρουρών της Επανάστασης – ενός ισχυρού οργάνου – θα επιβλέπουν τη μεταβατική περίοδο μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεϊ.
Η επιλογή του διαδόχου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ προβλέπεται ρητά από το Σύνταγμα του Ιράν και αποτελεί αρμοδιότητα της Συνέλευσης των Ειδικών, του ίδιου οργάνου που είχε αναδείξει τον ίδιο στην ηγεσία το 1989. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο διάδοχος του ανώτατου ηγέτη πρέπει να επιλεγεί από τη Συνέλευση των Ειδικών (Assembly of Leadership Experts). Πρόκειται για σώμα 88 κληρικών, οι οποίοι – τυπικά – εκλέγονται από τον λαό κάθε οκτώ χρόνια. Στην πράξη, ωστόσο, δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν μόνο κληρικοί που θεωρούνται απολύτως πιστοί στην Ισλαμική Δημοκρατία. Για τον λόγο αυτό, η πλειονότητα των σημερινών μελών της Συνέλευσης χαρακτηρίζεται από σκληροπυρηνικές θέσεις, αντίστοιχες με εκείνες του Χαμενεΐ.
Το Σύνταγμα ορίζει ότι οι κληρικοί αυτοί οφείλουν να επιλέξουν νέο Ανώτατο Ηγέτη το συντομότερο δυνατό. Ωστόσο, η άμεση σύγκληση και συγκέντρωση όλων των μελών της Συνέλευσης ενδέχεται να αποδειχθεί δύσκολη, καθώς η χώρα τελεί υπό στρατιωτική επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Ζητήματα ασφάλειας και επιχειρησιακών περιορισμών μπορεί να καθυστερήσουν τη διαδικασία, σε μια περίοδο αυξημένης έντασης και αβεβαιότητας.
Στο μεταξύ, το Σύνταγμα προβλέπει ότι τα καθήκοντα του ανώτατου ηγέτη αναλαμβάνει προσωρινά τριμελές όργανο, αποτελούμενο από τον πρόεδρο της χώρας, τον επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας και έναν κληρικό μέλος του ισχυρού Συμβουλίου των Φρουρών.
Η ενεργοποίηση της συγκεκριμένης διαδικασίας θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της θεσμικής συνέχειας του κράτους, έως ότου επιλεγεί ο νέος ανώτατος ηγέτης.
Τα φαβορί
Στα δημοσιογραφικά και όχι μόνο γραφεία, τις τελευταίες ώρες διακινείται η πληροφορία ότι το πιθανότερο είναι να διαδεχθεί τον Χαμενεΐ ο γιος του, Μοζντάμπα. Ο Μοζντάμπα χτίζει, εδώ και χρόνια, την επιρροή του και τους δεσμούς του στους Φρουρούς της Επανάστασης, όπως και στην πολύ σκληρή παραστρατιωτική οργάνωση Basij. Ο 66χρονος δεύτερος γιος του Χαμενεΐ δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να διαδεχθεί τον πατέρα του στη θέση του ανώτατου ηγέτη και θεωρείται πως για να το καταφέρει αυτό, θα πρέπει να καταφέρει να αναρριχηθεί στη θέση του προέδρου.
Ο Μοζντάμπα, σιίτης κληρικός, δεν είναι άγνωστος στη χώρα και διαθέτει ήδη μεγάλη επιρροή, ως επικεφαλής του εθελοντικού παραστρατιωτικού τμήματος Μπασίτζ των Φρουρών της Επανάστασης. Είχε μεγάλη επιρροή στον πατέρα του και ήταν το πρόσωπο- κλειδί που βοήθησε τον προηγούμενο πρόεδρο, Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ (ο οποίος τον κατηγόρησε αργότερα για υπεξαίρεση από το κρατικό ταμείο) να εκλεγεί το 2005 και το 2009. Κατηγορήθηκε μάλιστα από μεταρρυθμιστές υποψηφίους ως επικεφαλής μιας ομάδας συνομοτών που διέπραξαν νοθεία στις εκλογές.
Ο Μοζντάμπα ωστόσο έχει τα ντεζαβαντάζ του: δεν έχει μετρήσει ποτέ τη δημοφιλία του, δεν κατέχει ακόμα το θεολογικό στάτους που απαιτείται για να διαδεχθεί τον πατέρα του αλλά και… είναι γιος του Χαμενεΐ. Η οικογενειοκρατία είναι κάτι που οι Φρουροί της Επανάστασης στηλίτευσαν και δεν συμπαθούν ιδιαίτερα.
Αν και λιγότερο γνωστός, ο 67χρονος Αλιρεζά Αράφι, υπήρξε έμπιστος του Χαμενεΐ. Είναι ένας καταξιωμένος κληρικός με μακρά θητεία σε κυβερνητικούς θεσμούς, της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων, της οποίας είναι αντιπρόεδρος και μέλος του ισχυρού Συμβουλίου των Φυλάκων, το οποίο ελέγχει τους υποψηφίους στις εκλογές και τους νόμους που ψηφίζει το κοινοβούλιο. Είναι επίσης επικεφαλής του ιρανικού συστήματος σεμιναρίων. Λέγεται ότι είναι τεχνολογικά καταρτισμένος και μιλάει άπταιστα αραβικά και αγγλικά, ενώ έχει δημοσιεύσει 24 βιβλία και άρθρα. Το ντεζαβαντάζ του είναι το γεγονός ότι δεν έχει πολιτικό βάρος, δεν έχει «άκρες» στο κατεστημένο του Ιράν, αν και ο Χαμενεΐ είχε δείξει «όρεξη» να διορίσει τον Αράφι σε ανώτερες και στρατηγικά ευαίσθητες θέσεις.
Αν ο Μοζντάμα έχει το όνομα, το… ίδιο έχει και ο Χασάν Χομεϊνί. Στα 50 του, ο εγγονός του ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο Ιράν, Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, δεν είναι ακριβώς αουτσάιντερ.
Είναι ο φύλακας του μαυσωλείου του Χομεϊνί, αλλά δεν έχει ασκήσει δημόσιο αξίωμα και φαίνεται να έχει μικρή επιρροή στον μηχανισμό ασφαλείας της χώρας ή στην κυβερνώσα ελίτ. Είναι γνωστός για τις λιγότερο σκληροπυρηνικές του απόψεις σε σύγκριση με πολλούς από τους ομολόγους του και του απαγορεύτηκε να υποβάλει υποψηφιότητα για τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων το 2016.
Στα 60 του, ο Μοχάμαντ Μεντί Μιρμπαγκερί, μέλος του Συμβουλίου των Ειδικών, θεωρείται ο «εκπρόσωπος» της σκληροπυρηνικής πτέρυγας των κληρικών. Αντιδυτικός και υπέρ των συγκρούσεων «μεταξύ απίστων και λαών της Μ. Ανατολής».
Ο Χασάν Χοσεϊνί Μπουσεχρί είναι ένας ανώτερος κληρικός που έχει στενούς δεσμούς με τους θεσμούς που διαχειρίζονται τη διαδοχή, ιδίως με τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων, όπου υπηρετεί ως πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος. Λέγεται ότι ήταν στενός συνεργάτης του Khamenei, αλλά έχει χαμηλό προφίλ στο εσωτερικό της χώρας και δεν είναι γνωστό να έχει ισχυρούς δεσμούς με το IRGC.
Τζαβάντ Ζαρίφ: Ο διπλωμάτης… για όλες τις δουλειές, ήταν υπουργός Εξωτερικών (2013-2021), πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ιράν στον ΟΗΕ, ακαδημαϊκός, εκδότης εφημερίδων και διπλωμάτης καριέρας, Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ, προβάλει ως μια από τις ιδανικότερες επιλογές για τη θέση του προέδρου του Ιράν. Ο Ζαρίφ θεωρείται «ειδικός» στην επίλυση κρίσεων, τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών και μάλλον όχι τυχαία.
Στην πολυετή του καριέρα, είναι ο μόνος που εγκαινίασε απευθείας διαπραγματεύσεις με δυτικούς ομολόγους του, όπως τον Αμερικανό Τζον Κέρι, αλλά και τους ΥΠΕΞ της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Μ. Βρετανίας, αλλά και της Ρωσίας και της Κίνας. Έχει επιλύσει αρκετές κρίσεις και έχει δεκάδες διπλωματικές επιτυχίες στο βιογραφικό του, με σημαντικότερη τη διαπραγμάτευση των Ρ5+1 που οδήγησαν στην άρση των διεθνών οικονομικών κυρώσεων εις βάρος του Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Αυτά, χωρίς να εκθέσει ποτέ τον Χαμενέι και τη σκληρή ισλαμική διοίκησή του, αφού τον υπερασπίστηκε δημοσίως ουκ ολίγες φορές, ακόμα και αν ήρθε σε δύσκολη θέση: όπως το 2019, όταν στη διάρκεια της κοινής συνέντευξής του με τον Γερμανό τότε ομόλογό του, Χαϊκο Μάας, ρωτήθηκε γιατί στο Ιράν εκτελούνται οι ομοφυλόφιλοι λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Απάντησε: «Η κοινωνία μας έχει ηθικές αρχές. Και ζούμε σύμφωνα με αυτές τις αρχές. Αυτό σημαίνει ότι ο νόμος γίνεται σεβαστός και ο νόμος τηρείται».
Το μεγάλο του πλεονέκτημα δεν είναι μόνο ότι προβάλλει ως ιδανική επιλογή για την επίλυση πάσας κρίσης, ως μια φιγούρα διεθνώς αναγνωρισμένη, αλλά και ότι στα μάτια του Χαμενέι, είναι λιγότερο πιθανό να παρέμβει στο ζήτημα της διαδοχής της ηγεσίας. Ωστόσο, η υποψηφιότητά του ως ανώτατου ηγέτη θα απαιτούσε σημαντική αλλαγή στην ατμόσφαιρα και τις προοπτικές της κυβέρνησης.