Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την έναρξη της φιλόδοξης Πρωτοβουλίας Belt & Road (BRI) της Κίνας, η ΜΚΟ The Democracy Forum με έδρα το Λονδίνο κάλεσε μια ομάδα ειδικών σε ένα εικονικό σεμινάριο στις 25 Αυγούστου για να συζητήσουν τα κέρδη και το κόστος αυτού του παγκόσμιου έργου.
Ενώ βελτίωσε τη συνδεσιμότητα, διεύρυνε το εμπόριο και άνοιξε τη διεθνή συνεργασία σε τομείς όπως η επιστήμη και η τεχνολογία, υπάρχουν επίσης ανησυχίες για «παγίδες χρέους» και περιβαλλοντική καταστροφή, οδηγώντας τους συμμετέχοντες στο πάνελ να αντιμετωπίσουν το κεντρικό ερώτημα: «Έχει χάσει το BRI τη λάμψη του; ‘
Ο συντονιστής της εκδήλωσης Humphrey Hawksley, συγγραφέας και πρώην συντάκτης του BBC Asia, είπε ότι το Belt & Road Initiative είχε αποτυπώσει το όραμα της Κίνας να παρέμβει εκεί που δεν είχαν κάνει οι δυτικές δημοκρατίες και να δημιουργήσει υποδομές που χρειάζονταν τόσες πολλές χώρες για να αναπτυχθούν. Αν και αυτό το όνειρο φαινόταν να αγκαλιάζει μια χρυσή εποχή με την Κίνα, αυτό που εκτυλίχθηκε σε έθνη όπως η Σρι Λάνκα, η Νικαράγουα και τα νησιά του Σολομώντα αποδείχτηκε, αναμφισβήτητα, πιο περίπλοκο, σκληρό και πολιτικό και πνιγμένο στο χρέος και την κοινωνική αναταραχή.
Αν και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, κατά τη διάρκεια της ζωής του, το BRI έχει γίνει το μεγαλύτερο διακρατικό πρόγραμμα υποδομής που έχει αναληφθεί ποτέ από μία χώρα, είπε ο Πρόεδρος του Φόρουμ Λόρδος Μπρους, τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν τα στοιχεία που δείχνουν ότι η Κίνα αντιμετωπίζει πραγματικά το πρώτο της στο εξωτερικό. κρίση χρέους ως συνέπεια των έργων που έχει χρηματοδοτήσει, με τα δάνεια που εκδόθηκαν τα τελευταία χρόνια να επιδεινώνονται με πρωτοφανή ρυθμό.
Επισήμανε άφθονα στοιχεία που δείχνουν ότι πολλά από τα προγράμματα που υποστηρίζονται επί του παρόντος από το BRI αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα εφαρμογής και παρέθεσε τον πρόσφατο ισχυρισμό του Γερμανού Καγκελαρίου Όλαφ Σολτς ότι «η επόμενη μεγάλη κρίση χρέους στον παγκόσμιο νότο θα προέλθει από δάνεια που έχει χορηγήσει η Κίνα παγκοσμίως. ‘.
Αυτή η άνευ προηγουμένου και εκτεταμένη πίεση χρέους που αντιμετωπίζει η Κίνα, πρόσθεσε ο Λόρδος Μπρους, μετατρέπεται γρήγορα στη μεγαλύτερη πρόκληση της χώρας για την οικονομική πολιτεία, και μένει να φανεί εάν το Πεκίνο μπορεί να συνεργαστεί με τις αναπτυσσόμενες χώρες πέρα από τις σχέσεις που βασίζονται σε οικονομικούς πόρους και διπλωματικό κεφάλαιο.
Με βάση την πρόσφατη έρευνά της σχετικά με την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ασφάλειας (GSI) και την Πρωτοβουλία Παγκόσμιας Ανάπτυξης (GDI), η Claire Chu, ανώτερη αναλυτής της Κίνας στον όμιλο Janes, εξέτασε πώς η Πρωτοβουλία Belt and Road, πίστευε, έχει εξυπηρετήσει τον επιδιωκόμενο σκοπό και συνεχίζει να εξελίσσεται τόσο λειτουργικά όσο και ρητορικά, παρά τα αναμφισβήτητα συστημικά του ελαττώματα, συμπεριλαμβανομένων των καθυστερήσεων υλοποίησης, της οικονομικής κακοδιαχείρισης και της διαφθοράς.
Ο Τσου εξέτασε πώς έχει χρηματοδοτηθεί και κατασκευαστεί η υποδομή, πώς η Κίνα έχει επεκτείνει την παγκόσμια παρουσία της μέσω του BRI, πώς κινεζικό προσωπικό και περιουσιακά στοιχεία έχουν αναπτυχθεί στο εξωτερικό, οι διμερείς σχέσεις έχουν καλλιεργηθεί και ενισχυθεί και η παρουσία των κινεζικών εταιρειών στην αγορά έχει εδραιωθεί.
Έτσι, το έργο, υποστήριξε, δεν μειώνεται απαραίτητα ούτε φεύγει, και η Κίνα δεν χρειάζεται branding ή δημοσιότητα, αν και τώρα πρέπει να εξασφαλίσει τα στρατηγικά της οφέλη, καθώς η Κίνα αλλάζει τη διαφημιστική εκστρατεία της σε μια προσπάθεια να γίνει λιγότερο απειλητική και περισσότερο προσανατολισμένη στην ανάπτυξη. Σε ζητήματα όπως οι περιβαλλοντικές ανησυχίες, ωστόσο, ο Τσου ανέφερε περιπτώσεις όπου η Κίνα χρησιμοποίησε βία για να διαλύσει τους διαδηλωτές, επομένως αυτός είναι ένας τομέας όπου τα συμφέροντα των εταίρων, τα κινεζικά συμφέροντα και οι περιβαλλοντικές ανησυχίες συγκρούονται.
Οι πολιτικές και οι δραστηριότητες της Κίνας Belt & Road στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και πώς αυτές απεικονίζουν τις ευρύτερες τάσεις στη διεθνή υποδοχή του BRI, ήταν το επίκεντρο της Δρ Ingrid d’Hooghe, Ανώτερης Ερευνητικής Συνεργάτης στο Ινστιτούτο Clingendael στην Κίνα. Κέντρο.
Μίλησε για το μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα του BRI, τις ατζέντες σύνδεσής του με την επιστήμη και την τεχνολογία και για πολιτικές, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου δράσης του 2016, το οποίο περιελάμβανε τρεις γενικούς στόχους: ενίσχυση της συνεργασίας επιστήμης και τεχνολογίας, καλλιέργεια ταλέντων και οικοδόμηση της πλευράς της προσφοράς. οικονομία και πολιτιστική συνεργασία μέσω, για παράδειγμα, των Ινστιτούτων Κομφούκιου σε χώρες BRI.
Ωστόσο, ενδέχεται να υπάρξουν ευρύτερες επιπτώσεις για το μέλλον. Με μια αυξανόμενη δεξαμενή ταλέντων που εκπαιδεύονται στην Κίνα ή στις χώρες του BRI, όχι στις ΗΠΑ ή στην ΕΕ, μια επακόλουθη έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τη Δύση, ειδικά στις σκληρές επιστήμες, θα μπορούσε να είναι πρόβλημα. Ένας άλλος κίνδυνος, είπε ο Δρ d’Hooghe, είναι οι χώρες του BRI να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την Κίνα για την εκπαίδευση των νεότερων γενεών τους, γεγονός που μπορεί να μειώσει την ικανότητά τους να λαμβάνουν αποφάσεις πολιτικής που αντίκεινται στα κινεζικά συμφέροντα. Ένα επιπλέον αποτέλεσμα είναι η πολιτικοποίηση της γνώσης, της επιστήμης και της τεχνολογίας και η αυξανόμενη ανησυχία που δημιουργεί.
Η Dr Una Alexandra Berzina-Cerenkova, Διευθύντρια του Κέντρου Μελετών Κίνας στο Πανεπιστήμιο Riga Stradins, εξέτασε το ζήτημα μέσα από έναν ευρωπαϊκό φακό, εξετάζοντας πώς τα θέματα Belt & Road επηρεάζουν την ΕΕ, ιδιαίτερα τη σκανδιναβική περιοχή της Βαλτικής.