Τι αναφέρει ισραηλινό ΜΜΕ:
Η σχέση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας διέρχεται μια περίοδο έντονης έντασης. Για τον ισραηλινό αναλυτή Meir Masri, ειδικό σε θέματα Μέσης Ανατολής, αυτή η αμφιθυμία εξηγείται από μια πολυεπίπεδη τουρκική στρατηγική, που συνδυάζει τον εσωτερικό πολιτικό υπολογισμό με την περιφερειακή γεωπολιτική φιλοδοξία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί το παλαιστινιακό ζήτημα ως ισχυρό πολιτικό εργαλείο. Του επιτρέπει να κινητοποιήσει μια συντηρητική και ισλαμιστική εκλογική βάση, ιδιαίτερα σε ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από οικονομικές δυσκολίες και πολιτικές οπισθοδρομήσεις. Αλλά πέρα από αυτή την εγχώρια χρήση, η Άγκυρα επιδιώκει επίσης να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της στη διεθνή σκηνή, επιβεβαιώνοντας τον εαυτό της ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη ικανή να απελευθερωθεί από το παραδοσιακό της καθεστώς ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ.
Σε διμερές επίπεδο, ο Meir Masri παρατηρεί μια βαθιά επιδείνωση στις σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας, ιδίως λόγω της ανοιχτής υποστήριξης της Τουρκίας στη Χαμάς. Αυτή η στάση οδηγεί το Ισραήλ να αποκλείσει οποιαδήποτε τουρκική εμπλοκή στη διαχείριση της Γάζας, φοβούμενο ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως έμμεσος αγωγός για το ισλαμιστικό κίνημα.
Εν τω μεταξύ, η Ανατολική Μεσόγειος αναδύεται ως νέο πεδίο αντιπαράθεσης. Η Τουρκία αντιτίθεται ανοιχτά σε ενεργειακά έργα που αφορούν το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο, αμφισβητώντας οικονομικές ζώνες και εμποδίζοντας το έργο του αγωγού φυσικού αερίου EastMed. Αυτή η πλέον άμεση αντιπαλότητα αντανακλά την επιθυμία της Άγκυρας να επιβάλει το γεωπολιτικό της όραμα, αγνοώντας τις περιφερειακές ισορροπίες.
Τέλος, στο ιρανικό ζήτημα, η Τουρκία υιοθετεί μια επιφυλακτική στάση. Ενώ υπάρχουν δεσμοί με την Τεχεράνη, ιδίως οικονομικοί και κοινωνικοί, η Άγκυρα παραμένει περιορισμένη από την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και τις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον. Για τον Meir Masri, αυτή η θέση καταδεικνύει μια σταθερά: μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας, η Τουρκία δίνει προτεραιότητα στα δικά της συμφέροντα πάνω απ’ όλα.