Ιστορικά, η θέση «οι Ιρανοί παίζουν σκάκι διαπραγμάτευσης» πρέπει να καταρριφθεί.
Ο Τραμπ τώρα, όπως πάντα, στη γλώσσα του, «ας μιλήσουμε» σημαίνει «θα χαστουκίσω κάποιον». Αν στην κατώτερη γλώσσα της Μέσης Ανατολής αυτό ερμηνεύεται ως αδυναμία, στη γλώσσα του ιδιωτικού τομέα είναι μια απειλή.
Ο Τραμπ είναι επιχειρηματίας. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να κακομεταχειρίζεται τους Ιρανούς με παραπληροφόρηση.
Η ιρανική έννοια της «απλώς επιβίωσης» τους μετέτρεψε από μια αυτοκρατορία σε ένα κράτος-μαριονέτα για εκατοντάδες χρόνια.
Δεν είναι μόνο ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ήθελαν μια ατομική βόμβα και η ιρανική αντιπολίτευση φοβάται την αλλαγή. Το Ιράν είναι μια χώρα που έχει κακοποιηθεί και έχει υποστεί κακοποίηση, και όλοι οι περσόφωνοι λαοί στην περιοχή είναι μάρτυρες μιας αυτοκρατορίας που της έχει αποσπάσει εδάφη.
Ποια είναι η νίκη:
Το Ιράν που γνωρίζουμε θα πάψει να υπάρχει. Ίσως διαλυθεί όπως η Γιουγκοσλαβία ή η Συρία, ή απλώς θα χάσει μεγάλες περιοχές. Ίσως γίνει ένα «κράτος της Επαναστατικής Φρουράς», από εδώ και πέρα είναι μια ζαριά.
Συμπέρασμα, το Ιράν θα είναι μια πιο αδύναμη χώρα σε κάθε τομέα.
Αυτό συνέβη στο Ιράν με όλη την ηλίθια ιδέα του «απλώς επιβιώστε».
Αν κοιτάξουμε το Ιράν υπό τους Επαναστατικούς Φρουρούς:
«Επέζησε» έναν πόλεμο με τον Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά ο Χουσεΐν σφαγίασε Ιρανούς και ένα σημαντικό μέρος της τρέχουσας δημογραφικής κρίσης του Ιράν είναι μια ολόκληρη γενιά που εξοντώθηκε.
«Επέζησε» από τις κυρώσεις, αλλά η οικονομία του διαλύθηκε. Η έννοια των «Ιρανών μηχανικών, πρωταθλητών στα μαθηματικά» είναι κατάλληλη για τους καθυστερημένους στρατούς της δεκαετίας του 1990. Δεν έχει ιδιωτικό τομέα, επιχειρηματικότητα, πλούτο και υπεργολάβους του ιδιωτικού τομέα.
Το Ιράν δεν είναι Βόρεια Κορέα, υποστηριζόμενη από την Κίνα και τη Ρωσία και ομοιογενής, το Ιράν δεν είναι Γάζα και χρειάζεται logistics για να διαχειριστεί 90-100 εκατομμύρια ανθρώπους. Το Ιράν δεν είναι ένας «παλαιστινιακός» δήμος στην Περιοχή Α, χρειάζεται logistics.
Το Ιράν «έστησε πληρεξούσια» και αυτοί υπέκυψαν χρήματα από τη μητέρα χώρα και απέτυχαν όπως οι κάτοικοι της Γάζας και η Χεζμπολάχ. «Επέζησε» από τον «λαό των απατεώνων», αλλά το νόμισμά του κατέρρευσε, πέθανε από δίψα το καλοκαίρι, η Τεχεράνη βυθίζεται και σφάζει δεκάδες χιλιάδες από τον ίδιο της τον λαό και πραγματοποιεί δημογραφική εκκαθάριση για τον εαυτό της.
Το Ιράν δεν ήταν απλώς ένας αποικιοκράτης στη Μέση Ανατολή. Οι πληρεξούσιοι ήταν μια τρομερή γραμμή άμυνας. Αλλά το Ισραήλ απέκοψε τους πληρεξούσιους από το Ιράν. Και όταν ο πόλεμος είναι στα σύνορα του Ιράν, είναι αβοήθητο.
Το Ιράν είναι μια οντότητα με πολύ αδύναμα θεμέλια, και αν δεν είναι σε επίθεση όπως ήταν με τον ασφυκτικό κλοιό στο Ισραήλ – όταν είναι σε αμυντική επίθεση, χάνει γρήγορα την κυριαρχία και την logistics.
Και αυτή είναι η ιρανική κατάρα: Το Ιράν ιστορικά χάνει εδάφη επειδή η κεντρική του κυβέρνηση χάνει μέσω της εφοδιαστικής και του ελέγχου.
Πώς θα μοιάζει λοιπόν η νίκη; Ιστορικά, έχουν εξισλαμίσει το Ιράν, ιστορικά, έχουν αποσπάσει εδάφη από το Ιράν, ιστορικά, έχουν πραγματοποιήσει πραξικοπήματα στο Ιράν. Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε.
Με την κουλτούρα των δολοφονιών και τον συντριπτικό ισραηλινό αεροπορικό έλεγχο, επίσης δεν είναι τόσο κυρίαρχο όσο πριν. Το νόμισμά του θα είναι πιο συντριμμένο, οι υποδομές πιο ολοκληρωμένες, διψασμένο το καλοκαίρι, παγωμένο τον χειμώνα. Λυπάμαι την ίδια την περσική κουλτούρα, υπάρχουν πολλοί καλοί άνθρωποι στο Ιράν.
Πώς χτίζεις μια νίκη; Δημιουργείς μια τάση. Και η τάση: Το Ιράν κατέρρευσε πολιτιστικά, πολιτικά και οικονομικά.