Cihat Yaycı;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν ανοιχτά πιέσεις στην Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια.
- Εγκατάλειψη των συστημάτων S-400,
- Μη ενεργοποίηση αυτών των συστημάτων,
- Περιορισμός των μη ΝΑΤΟϊκών δυνατοτήτων αεράμυνας της Τουρκίας.
Ωστόσο, η εικόνα που προκύπτει είναι εξαιρετικά αντιφατική:
•Η Τουρκία αγόρασε S-400.
•Ωστόσο, αυτά τα συστήματα δεν χρησιμοποιούνται ενεργά.
•Η ασφάλεια του εναέριου χώρου της Τουρκίας εξαρτάται μερικές φορές από στοιχεία από άλλες χώρες.
Η ανάγκη της Τουρκίας για μια πολυεπίπεδη αεράμυνα είναι σαφής.
Για σήμερα:
- Απαιτούνται τουλάχιστον 20 ολοκληρωμένα συστήματα αεράμυνας («Steel Dome») σε όλη την Τουρκία.
•Ωστόσο, προς το παρόν έχουν δημιουργηθεί μόνο τα αρχικά πρωτότυπα αυτών των συστημάτων.
•Θα χρειαστούν χρόνια για να εδραιωθεί πλήρως αυτή η ικανότητα.
Η λύση που προσφέρουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία είναι περιορισμένη και στρατηγικά προβληματική:
- Συστήματα Patriot που αναπτύχθηκαν στο Κιουρετζίκ και σε παρόμοιες τοποθεσίες,
•Είναι ανεπαρκείς σε αριθμό. - Για την προστασία των ανατολικών και νότιων συνόρων της Τουρκίας:
Χρειάζονται τουλάχιστον 15 μπαταρίες Patriot.
Ωστόσο, αυτά τα συστήματα:
•Δεν βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο της Τουρκίας.
•Υπάγεται στην ιεραρχία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.
•Η εξουσιοδότηση χρήσης του σε κρίσιμες καταστάσεις είναι αμφισβητήσιμη.
Από την άλλη πλευρά, τα στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ κατά του Ιράν δεν είναι κάτι καινούργιο:
•Από την εποχή του Τζίμι Κάρτερ,
Ρόναλντ Ρίγκαν,
Τζο Μπάιντεν,
•Ντόναλντ Τραμπ,
Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των περιόδων, ο ίδιος στόχος έχει εκφραστεί με ποικίλη ένταση:
Σε αυτό το πλαίσιο, η θέση της Τουρκίας καθίσταται κρίσιμη.
Εάν η Τουρκία:
- Εάν δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ενεργά τα δικά της συστήματα αεράμυνας,
- Εάν δεν μπορεί να αναπτύξει τα εγχώρια συστήματά της με επαρκή ρυθμό,
•Εάν είναι καταδικασμένο σε εξωτερικά εξαρτώμενα συστήματα,
Θα αντιμετωπίσει τους ακόλουθους κινδύνους:
- Να γίνει χώρα-στόχος σε περιφερειακές συγκρούσεις,
- Γίνοντας ευάλωτοι σε προκλήσεις,
- Αποδυνάμωση της ανεξαρτησίας στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων.
Επειδή μια Τουρκία της οποίας η αεράμυνα έχει μείνει αδύναμη, όχι μόνο καθίσταται απροστάτευτη, αλλά και εύκολα χειραγωγήσιμη.