Καθώς η πιθανότητα ενός αμερικανικού χτυπήματος στο Ιράν αυξάνεται, οι Ισραηλινοί πολιτικοί ηγέτες στρέφουν όλο και περισσότερο την προσοχή τους σε μια άλλη περιφερειακή δύναμη: την Τουρκία, σηματοδοτώντας μια πιθανή αναζήτηση ενός νέου στρατηγικού αντιπάλου, ακόμη και καθώς οι εντάσεις με την Τεχεράνη παραμένουν υψηλές.
Ο πρώην Ισραηλινός πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, ο οποίος αναμένεται ευρέως να συμμετάσχει στις φετινές εκλογές, την περασμένη εβδομάδα χαρακτήρισε δημόσια την Τουρκία απειλή για το Ισραήλ, κατηγορώντας την Άγκυρα ότι ευθυγραμμίζεται με ένα εχθρικό περιφερειακό μπλοκ.
Μιλώντας σε συνέδριο, ο Μπένετ προειδοποίησε ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να «κλείνει τα μάτια» στην Τουρκία και την περιέγραψε ως μέρος ενός περιφερειακού άξονα «παρόμοιου με τον ιρανικό», προσθέτοντας ότι το Ισραήλ πρέπει να ενεργεί ταυτόχρονα ενάντια στις απειλές τόσο από την Τεχεράνη όσο και από την Άγκυρα.
Τα σχόλια του Μπένετ αντικατοπτρίζουν μια ευρύτερη μετατόπιση στον τόνο μεταξύ των Ισραηλινών πολιτικών τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Al Jazeera με έδρα τη Ντόχα.
Ενώ το Ιράν αποτελεί εδώ και καιρό τον κύριο αντίπαλο του Ισραήλ, η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε συχνό στόχο κριτικής, καθώς η Άγκυρα καταδικάζει έντονα τις ενέργειες του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων και τον γενοκτονικό πόλεμό του στη Γάζα, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς του με περιφερειακές δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ενίσχυσε αυτή την αφήγηση την Κυριακή, ανακοινώνοντας σχέδια για την οικοδόμηση ενός νέου «εξαγώνου» συμμαχιών που στοχεύουν στην αντιμετώπιση αυτού που ονόμασε «αναδυόμενο… σουνιτικό άξονα».
Μιλώντας επιβεβαίωσης της επερχόμενης επίσκεψης του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι το προτεινόμενο μπλοκ θα περιλαμβάνει χώρες όπως η Ελλάδα και η ελληνοκυπριακή διοίκηση, οι οποίες έχουν τεταμένες σχέσεις με την Τουρκία.
Αναλυτές που μίλησαν στο Al Jazeera δήλωσαν ότι η χρονική στιγμή της ρητορικής προς την Τουρκία, ακόμη και καθώς το Ισραήλ πιέζει για αντιπαράθεση με το Ιράν, δεν είναι τυχαία.
Ο πρώην Ισραηλινός πρέσβης Άλον Πίνκας δήλωσε ότι οι Ισραηλινοί ηγέτες συχνά βασίζονται σε μια συνεχή αίσθηση εξωτερικής απειλής για να κινητοποιήσουν την υποστήριξη του κοινού, υποστηρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος αντίπαλος έχει μικρότερη σημασία από την αντίληψη του κινδύνου.
Το Ισραήλ βρίσκεται σε σχεδόν συνεχή κατάσταση σύγκρουσης από την εισβολή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, ακολουθούμενη από τον γενοκτονικό πόλεμο στη Γάζα, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, την Υεμένη και τη Συρία, και τις ανανεωμένες κινήσεις προς την προσάρτηση στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Σε αυτό το πλαίσιο, λένε οι αναλυτές, η συζήτηση για νέες απειλές και συμμαχίες ταιριάζει σε μια ευρύτερη προσπάθεια για ισραηλινή περιφερειακή κυριαρχία.
Παρά την κοινή ρητορική, οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας διαφέρουν έντονα από την εχθρότητα του Ισραήλ προς το Ιράν. Οι δύο χώρες έχουν δεκαετίες ρεαλιστικών δεσμών και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Οι σχέσεις επιδεινώθηκαν σημαντικά μετά την επιδρομή του Ισραήλ το 2010 σε έναν στολίσκο με προορισμό τη Γάζα, η οποία σκότωσε 10 Τούρκους ακτιβιστές και έχουν επιδεινωθεί περαιτέρω υπό τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έναν σφοδρό επικριτή του Ισραήλ.
Ωστόσο, οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η εξίσωση της Άγκυρας με την Τεχεράνη υπερβάλλει. Ο Πίνκας σημείωσε ότι η Τουρκία δεν έχει αρνηθεί ποτέ το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ούτε έχει απειλήσει με την καταστροφή του, αποκαλώντας τις συγκρίσεις μεταξύ των δύο χωρών «γελοίες».
Άλλοι προειδοποιούν ότι η ρητορική αυτή ενέχει κινδύνους. Ο αναλυτής του Chatham House, Γιόσι Μέκελμπεργκ, δήλωσε στο Al Jazeera ότι ενώ μεγάλο μέρος της συζήτησης μπορεί να είναι εκτροπή από το Ιράν, η κλιμάκωση της γλώσσας προς την Τουρκία θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε πραγματική αντιπαράθεση.
Ο πρόεδρος της Σομαλιλάνδης θα πραγματοποιήσει την πρώτη επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ – αποκλειστικό
Ο πρόεδρος της Σομαλιλάνδης, Αμπντιράχμαν Μοχάμεντ Αμπντιλάχι, αναμένεται να πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ στα τέλη Μαρτίου, σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν το θέμα.
Ωστόσο, αυτή δεν θα είναι η πρώτη του επίσκεψη στη χώρα. Ο πρόεδρος είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει μια διακριτική επίσκεψη στο Ισραήλ κατά τη διάρκεια προηγούμενων διπλωματικών επαφών που οδήγησαν στην επίσημη αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ τον Δεκέμβριο του 2025. Αυτές οι ήσυχες διαπραγματεύσεις προηγήθηκαν της τρέχουσας αναθέρμανσης των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Βασιζόμενη σε αυτές τις εξελίξεις, η Σομαλιλάνδη – ένα αυτοανακηρυχθέν κράτος που αναγνωρίζεται μόνο από το Ισραήλ – επιδιώκει τώρα να εμβαθύνει τους δεσμούς της με την Ιερουσαλήμ πέρα από τη διπλωματία. Οι αξιωματούχοι ενδιαφέρονται για την επέκταση της συνεργασίας στην τεχνολογία, τη γεωργία και την καινοτομία. Το Ισραήλ θεωρείται ευρέως ως παγκόσμιος ηγέτης σε αυτούς τους τομείς.
Προετοιμασμένο να συνάψει εμπορικές και στρατιωτικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες
Σε μια σχετική διπλωματική πρωτοβουλία για την επέκταση των διεθνών σχέσεων, ένας ανώτερος υπουργός της Σομαλιλάνδης δήλωσε στο France 24 ότι η περιοχή είναι έτοιμη να προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσβαση στους φυσικούς πόρους και τις στρατιωτικές υποδομές της στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για διεθνή αναγνώριση.
Ο Khadar Hussein Abdi, υπουργός προεδρίας της Σομαλιλάνδης, δήλωσε ότι η Σομαλιλάνδη θα παραχωρήσει στην Ουάσινγκτον αποκλειστική πρόσβαση σε βασικά κοιτάσματα ορυκτών. Είπε επίσης ότι η Σομαλιλάνδη είναι ανοιχτή στη φιλοξενία αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων. Αυτές οι παρατηρήσεις αντικατοπτρίζουν μια προσπάθεια να τοποθετηθεί η Σομαλιλάνδη ως στρατηγικός εταίρος στο Κέρας της Αφρικής.
Παρουσίασε την πρόταση ως έναν ρεαλιστικό τρόπο για την ενίσχυση των δεσμών με την Ουάσινγκτον και την προώθηση της αναζήτησης της Σομαλιλάνδης για αναγνώριση ως ανεξάρτητου κράτους. Η περιοχή κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Σομαλία το 1991, αλλά παραμένει σε μεγάλο βαθμό μη αναγνωρισμένη διεθνώς. Η Σομαλιλάνδη βλέπει τη βαθύτερη συνεργασία με τις μεγάλες δυνάμεις ως δρόμο προς τη νομιμοποίηση. Ο υπουργός πρότεινε ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερες συμφωνίες και, τελικά, σε επίσημη διπλωματική αναγνώριση.