Ισραηλινά ΜΜΕ και αναλύσεις ενόψει επαφών στην Ουάσιγκτον επαναφέρουν στο προσκήνιο την Τουρκία ως παράγοντα που «αναβαθμίζει» τον ρόλο του στη Μέση Ανατολή, με το βλέμμα τόσο στη Γάζα όσο και στη Συρία. Σε αυτό το πλαίσιο, τουρκικά δημοσιεύματα μεταφέρουν ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου φέρεται να προετοιμάζει ενημερωτικό «ντοσιέ» προς τον Ντόναλντ Τραμπ, με στόχο να καταδείξει στην αμερικανική πλευρά την τουρκική κινητικότητα ως «στρατηγική πρόκληση».
Η Ynet «δείχνει» Φιντάν – Ερντογάν ως δίδυμο επιρροής
Αφορμή στάθηκε ανάλυση της ισραηλινής Ynet, όπου περιγράφεται ότι ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν –επί χρόνια επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών– θεωρείται κεντρικός αρχιτέκτονας της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας και πρόσωπο «κλειδί» δίπλα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στη συλλογιστική αυτή, η Τουρκία εμφανίζεται να επιδιώκει ευρύτερο ρόλο, αξιοποιώντας δίκτυα επαφών σε αραβικές πρωτεύουσες και περιθώρια διαμεσολάβησης.
«Η Τουρκία ως ανερχόμενη απειλή» – το αφήγημα της ισραηλινής ανησυχίας
Η ίδια αρθρογραφική γραμμή της Ynet έχει ήδη καταγράψει την Τουρκία ως πιθανό «νέο πονοκέφαλο» για το Ισραήλ, ειδικά στο συριακό θέατρο, όπου –σύμφωνα με το σκεπτικό που αναπτύσσεται– η Άγκυρα θα μπορούσε να καλύψει κενά ισχύος και να αυξήσει τη στρατιωτικο-πολιτική επιρροή της.
Μετανάστευση, Ιράν και περιφερειακές ισορροπίες
Σύμφωνα με όσα αναπαράγονται, ένας από τους βασικούς φόβους της Άγκυρας σε σενάριο κλιμάκωσης ΗΠΑ–Ιράν είναι ένα νέο μεταναστευτικό κύμα προς Τουρκία και Ευρώπη, κάτι που ωθεί την τουρκική διπλωματία σε πυκνότερες επαφές με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, το Κατάρ και η Ιορδανία. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ιδέα ότι η Τουρκία θέλει να «παίζει» σε περισσότερα από ένα ταμπλό ταυτόχρονα: συνομιλητής της Ουάσιγκτον, δίαυλος προς περιφερειακούς παίκτες, αλλά και δύναμη με αυτοτελή ατζέντα.
Τι σημαίνει πρακτικά ο «φάκελος»
Ακόμη κι αν ο όρος «φάκελος» λειτουργεί περισσότερο ως δημοσιογραφικός τίτλος παρά ως επιβεβαιωμένη διπλωματική πράξη, το μήνυμα είναι σαφές: κύκλοι στο Ισραήλ επιδιώκουν να «κλειδώσουν» την αμερικανική οπτική, παρουσιάζοντας την Τουρκία όχι ως απλό ΝΑΤΟϊκό εταίρο, αλλά ως ανταγωνιστή που διεκδικεί χώρο σε Γάζα–Συρία και επηρεάζει το γεωπολιτικό περιβάλλον του Ισραήλ. Αντίστοιχες αναγνώσεις έχουν καταγραφεί και σε τουρκικές αναλύσεις για τον τρόπο που ο Νετανιάχου χειρίζεται το ζήτημα «χωρίς να κατονομάζει» πάντα την Τουρκία, γνωρίζοντας τη σχέση Τραμπ–Ερντογάν.