Διπλωματικό πόκερ με τρεις παίκτες και με φόντους τους πυραύλους Τόμαχοκ εκτυλίσσεται τις τελευταίες ώρες. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα μεταβεί στο Λευκό Οίκο για την κρίσιμη συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ, λίγες ώρες αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι συμφώνησε για μια νέα συνάντηση κορυφής με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στη Βουδαπέστη, μετά από μια «πολύ παραγωγική» τηλεφωνική συνομιλία.
Η πιθανή προμήθεια αμερικανικών πυραύλων Τόμαχοκ στην Ουκρανία αναμένεται να βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι. Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα υπαινιχθεί τις τελευταίες εβδομάδες ότι ενδέχεται να παραδώσει βοήθεια στην Ουκρανία, ώστε ο Ζελένσκι να έχει στα χέρια του το «χαρτί» της άμεσης απειλής προς τη Ρωσία, κάτι που δεν χαροποιεί καθόλου τον Πούτιν.
Λένε ότι στη διπλωματία, το timing είναι τα πάντα και το Κρεμλίνο φαίνεται πως έχει εκμεταλλευτεί άψογα την τελευταία, τηλεφωνική του συνομιλία με τον Λευκό Οίκο: την όγδοοη μέσα στους τελευταίους οκτώ μήνες, σχολιάζει το CNN.
Την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον Ουκρανό ηγέτη Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον και εξετάζει το ενδεχόμενο να προμηθεύσει το Κίεβο με πυραύλους κρουζ μακράς εμβέλειας τύπου Τόμαχοκ, οι Ρώσοι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν το τηλεφώνημα που οι ίδιοι προκάλεσαν ως «θετικό και παραγωγικό» και «σε κλίμα εμπιστοσύνης».
Στην πραγματικότητα, ήταν μία επικοινωνία διάρκειας 2,5 ωρών του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν – μια ύστατη προσπάθεια να σταματήσει επιτόπου κάθε συζήτηση για την προμήθεια όπλων από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία, που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα στον πόλεμο.
Οι Τόμαχοκ, οι οποίοι έχουν την εμβέλεια να πλήξουν ρωσικές πόλεις όπως η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη, δεν θα άλλαζαν ουσιαστικά την κατάσταση στο πεδίο της μάχης, φέρεται να τόνισε ο Πούτιν στη συνομιλία με τον Τραμπ. Το μόνο που θα πετύχαιναν, πρόσθεσε, θα ήταν να πλήξουν τις αμερικανορωσικές σχέσεις – κάτι που γνωρίζει καλά πόσο εκτιμά ο Τραμπ.
Σύμφωνα με συνεργάτη του Κρεμλίνου, ο Πούτιν εξήρε επίσης τον Τραμπ ως ειρηνοποιό στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής.
Στο τραπέζι τέθηκαν και οικονομικές συμφωνίες, ενώ – το πιο σημαντικό – υπήρξε συμφωνία για μια δεύτερη κατ’ ιδίαν προεδρική συνάντηση, αυτή τη φορά στη Βουδαπέστη, όπου το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία θα μπορούσε να συζητηθεί, αν όχι να συμφωνηθεί.
Η είδηση αυτή αναπόφευκτα προκαλεί συγκρίσεις με φιάσκο της συνόδου στην Αλάσκα πριν από λίγους μήνες, όταν ο Τραμπ επιφύλαξε στον Πούτιν υποδοχή με κόκκινο χαλί, αλλά δεν κατάφερε να αποσπάσει απτά αποτελέσματα στην προσπάθειά του για ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία.
Τώρα όμως, χαρούμενος με την επιτυχία του να μεσολαβήσει για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και για την απελευθέρωση ισραηλινών ομήρων απο τη Χαμάς, ο Τραμπ δηλώνει ότι η επιτυχία του στη Μέση Ανατολή – κόντρα σε όλες τις προβλέψεις – μπορεί να συμβάλει και στο τέλος του πολέμου ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία.
Το πώς ακριβώς, παραμένει ασαφές. Το Κρεμλίνο δεν έχει δείξει καμία διάθεση για συμβιβασμό. Παρά τις αυξανόμενες απώλειες στο πεδίο και τις εντεινόμενες ουκρανικές επιθέσεις με drones στις ενεργειακές υποδομές της Ρωσίας, που προκαλούν ελλείψεις καυσίμων σε όλη τη χώρα, η Μόσχα επιμένει ότι δεν θα τερματίσει τον πόλεμο μέχρι να πετύχει τους μέγιστους στόχους της.
Αυτοί περιλαμβάνουν τον έλεγχο τεράστιων τμημάτων ουκρανικού εδάφους που έχουν προσαρτηθεί αλλά δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί, καθώς και την επιβολή αυστηρών περιορισμών στην άμυνα και την εξωτερική πολιτική μιας μεταπολεμικής Ουκρανίας – ουσιαστικά, την υποταγή του Κιέβου στη βούληση της Μόσχας.
Τίποτα στη νέα τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν – Τραμπ δεν έδειξε πως κάτι από αυτά έχει αλλάξει.
Ωστόσο, τους τελευταίους εννέα μήνες αυτής της δεύτερης προεδρικής θητείας του Τραμπ, το Κρεμλίνο έχει μάθει πως η προσωπική προσέγγιση και η υπόσχεση μιας βραχυπρόθεσμης νίκης μπορούν να αποδειχθούν εξίσου αποτελεσματικές όσο και ένας επώδυνος συμβιβασμός.
Αξιωματούχοι του Κιέβου, που βρίσκονται στην Ουάσιγκτον, εκτιμούν ότι η συζήτηση για τους πυραύλους Τόμαχοκ ήταν αυτή που ανάγκασε τον Πούτιν να επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου.
Ίσως να έχουν δίκιο.
Αλλά το σκεπτικό στη Μόσχα είναι ότι η απλή προοπτική προόδου στις ειρηνευτικές συνομιλίες μπορεί να είναι αρκετή για να δελεάσει τον Τραμπ, που είναι διψασμένος για συμφωνία, να εγκαταλείψει τις στρατιωτικές απειλές του.