Αντί για ένα ειδικό βομβαρδιστικό, η Ινδική Οργάνωση Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης (DRDO) σχεδιάζει μια υπερηχητική εκδοχή του Agni-5, εξοπλισμένη με συμβατική κεφαλή 7.500 κιλών, ικανή να διεισδύσει έως και 100 μέτρα ενισχυμένου σκυροδέματος.
Αυτός ο σχεδιασμός βασίζεται σε δύο αρχές:
• Εξάλειψη της εξάρτησης από επανδρωμένα βομβαρδιστικά.
• Παροχή επιθετικής ισχύος από μεγάλες αποστάσεις (2.500 χλμ), με ταχύτητες Mach 8–20.
Το αποτέλεσμα είναι ένα οπλικό σύστημα ικανό να παρακάμψει συστήματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας, προσφέροντας στρατηγικό πλήγμα χωρίς την ανάγκη πυρηνικής προσφυγής.
Στρατηγικές επιπτώσεις: Από τον πυρηνικό στον συμβατικό εκβιασμό
Η χρήση των MOP κατά του Ιράν και η ινδική απάντηση με ένα μη πυρηνικό, αλλά στρατηγικού βεληνεκούς όπλο, δημιουργεί έναν νέο ενδιάμεσο κρίκο στην κλίμακα κλιμάκωσης.
Αυτά τα όπλα:
• Παρέχουν καταστροφικότητα αντίστοιχη με τακτικά πυρηνικά, χωρίς το πολιτικό και ηθικό κόστος.
• Ενισχύουν τη συμβατική αποτροπή.
• Αλλάζουν τη δυναμική στρατηγικών αποφάσεων: χώρες μπορούν να προχωρούν σε επιθετικές ενέργειες υψηλής έντασης χωρίς να ξεπερνούν τον πυρηνικό «Ρουβίκωνα».
