Τον περασμένο Σεπτέμβριο από το ναυπηγείο του Λοριάν ακούστηκε για πρώτη φορά δια στόματος Δένδια, ότι οι φρεγάτες Belh@rra θα διαθέτουν στο μέλλον υπό-στρατηγικούς πυραύλους κρούσης, ικανούς να πλήξουν στόχους βαθειά στην εχθρική ενδοχώρα.
Εννέα μήνες μετά, εκείνη η «επιταγή» δεν έχει κλείσει, τόσο για το υπουργείο Εθνικής Άμυνας όσο και για το ναυτικό επιτελείο, το οποίο άλλωστε έχει εισηγηθεί τέτοια όπλα να διαθέτουν και τα επόμενα υποβρύχια του στόλου.
Όλους αυτούς τους μήνες έχουν εξεταστεί λύσεις επί λύσεων, που θα μπορούσαν να φέρουν τους πυραύλους MdCN στα κάνιστρα των ελληνικών Belh@rra, μετατρέποντάς τες σε μια πλατφόρμα ιδιαίτερης επιχειρησιακής αξίας.
Τις τελευταίες ημέρες η Hellasjournal είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με Ανώτατες και Ανώτερες στρατιωτικές πηγές, στο πλαίσιο της εκδήλωσης για την καθέλκυση της τρίτης φρεγάτας FDI «ΦΟΡΜΙΩΝ».
Και μέσω αυτών των πηγών αναλύθηκαν τα γεγονότα αναφορικά με τους πυραύλους των 1000 και πλέον χιλιομέτρων εμβέλειας, MdCN.
Η μια περίπτωση που ήταν αντικείμενο πολύμηνων διαπραγματεύσεων αφορούσε την κλειστή γραμμή παραγωγής των πυραύλων Scalp.
Αν μάλιστα η χώρα μας θελήσει να ενεργοποιήσει αυτή την κλειστή γραμμή παραγωγής, τότε θα πρέπει να πληρώσει αδρά το ανάλογο τίμημα.
Από την πλευρά της κατασκευάστριας εταιρείας, θεωρείται βέβαιο ότι για να ανοίξει την γραμμή παραγωγής εκ νέου, θα διαπραγματευτεί μεγαλύτερο αριθμό παραχθέντων πυραύλων, με ότι αυτό ενδεχομένως να συνεπάγεται για την χρηματοδότηση από την ελληνική πλευρά.
Ευρωπαϊκός «Tomahawk» εν όψει…
Την ίδια στιγμή πάντως δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τα ελληνικά επιτελεία και το υπουργείο Εθνικής άμυνας, το πρόγραμμα «ELSA» (European Long-Range Strike Approach) για το οποίο λέγεται πως έχει θέσει ως στόχο να δημιουργήσει τον ευρωπαϊκό «Tomahawk».
«Είναι άλλο πράγμα να πας να διαπραγματευτείς μόνος σου κι άλλο να γίνεις μέλος μιας κοινοπραξίας, διεκδικώντας παράλληλα και μερίδιο για την αμυντική βιομηχανία», είπαν στρατιωτικές πηγές στην Hellasjournal, οι οποίες μάλιστα τόνισαν ότι το ευρωπαϊκό μακρύ δόρυ θα είναι κάτι καλύτερο και πολύ πιο εξελιγμένο από τον σημερινό MdCN.
Το πρόγραμμα ELSA ξεκίνησε αρχικά από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Πολωνία.
Επεκτάθηκε όμως για να συμπεριλάβει το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και την Ολλανδία.
Η Αθήνα έχει εμφανίσει την πρόθεση της να μετέχει κι αυτή ως κράτος της σημαντικής κοινοπραξίας, ιδίως από την στιγμή που έχει τεθεί το χρονοδιάγραμμα απόδοσης των όπλων στους χρήστες, στα τέλη της δεκαετίας.
Το ELSA στοχεύει στην ανάπτυξη ενός νέου πυραυλικού συστήματος που ξεπερνά τις υπάρχουσες δυνατότητες, όπως των Storm Shadow/SCALP και του Taurus KEPD-350.
Αν και δεν δηλώνεται οριστικά, το πρόγραμμα είναι πιθανό να επικεντρωθεί σε συστήματα εκτόξευσης από έδαφος, με δυνατότητα ωστόσο ναυτικών ή εναέριων εφαρμογών, ανάλογα με τις εθνικές προτεραιότητες.
Και σε ό,τι αφορά την εμβέλεια του ευρωπαϊκού «Tomahawk» θα ξεκινά από τα 1.000 και θα μπορεί να φτάσει τα 2.000 χιλιόμετρα για την κρούση εναντίον στρατηγικών στόχων.
Το τελευταίο upgrade…
Οι Ευρωπαίοι έχουν αντιληφθεί, έστω και πολύ αργά, τις τραγικές ελλείψεις που υπάρχουν στην πυριτιδαποθήκη της Γηραιάς Ηπείρου.
Ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανική γη, γίνεται ακόμη περισσότερο αντιληπτό ότι υπάρχει η άμεση ανάγκη τόσο για την αποτροπή, όσο όμως και για στρατηγικά πλήγματα.
Πάντως για του λόγου το αληθές, ακόμη κι αυτό να έρθει ως εξέλιξη ενίσχυσης μέσα στην επόμενη πενταετία, τα κάνιστρα των τεσσάρων ελληνικών Belh@rra θα χρειαστούν νέες παρεμβάσεις- αναβαθμίσεις.
Ορισμένα από τα Α50 με τα οποία θα φτάσουν στην Ελλάδα οι FDI, θα πρέπει να αναβαθμιστούν σε Α70 και μάλιστα σε αυτά που θα μπορούν να εκτοξεύσουν τόσο το νέο υπό-στρατηγικό πύραυλο, όσο και τους Aster 30.
Στρατιωτικές πηγές έλεγαν ότι η τροποποίηση αυτή θα έρθει ως τελευταία, σε μια σειρά αναβαθμίσεων που πρόκειται να γίνουν στις ψηφιακές φρεγάτες τα επόμενα χρόνια.
Πάντως τονίστηκε ότι οι αλλαγές αυτές βρίσκονται ήδη στις ελληνογαλλικές συνομιλίες- διαπραγματεύσεις, οι οποίες συνεχίζονται για μια σειρά θεμάτων που αφορούν το μέλλον του στόλου…