”Το Ισραήλ βομβάρδισε πολλές περιοχές της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης της Δαμασκού, χθες το βράδυ. Μη ικανοποιημένη με τους βομβαρδισμούς, επέκτεινε τον κατοχικό της χάρτη προς τη Δαμασκό. Έκανε ένα ακόμη βήμα προς την εγκατάσταση σε περιοχές που θεωρεί ζώνες ασφαλείας, στο συριακό έδαφος. Εμποδίζει τον συριακό στρατό, την κυβέρνηση και τον λαό να εισέλθουν σε αυτές τις περιοχές.
Ενώ δεν υπάρχει πραγματική ανησυχία για την ασφάλεια, καμία νομική ή ασφάλεια δικαιολογία, καταλαμβάνει τη γη μιας χώρας βήμα προς βήμα. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν μόνο είκοσι χιλιόμετρα μεταξύ του ισραηλινού στρατού και της Δαμασκού. Είναι σαφές ότι η κατοχή και οι επιθέσεις βασίζονται στην “προσάρτηση γης”.
Αλλά ένα πράγμα είναι σαφές: τα βήματα του Ισραήλ ακολουθούν έναν σαφή, προσχεδιασμένο χάρτη, ο οποίος μας δίνει σαφείς πληροφορίες για το τι θα μπορούσε να συμβεί λίγα βήματα αργότερα.
Οι επιθέσεις ξεκίνησαν μετά τη δήλωση του Νετανιάχου, «Δεν θα επιτρέψουμε στις νέες δυνάμεις της συριακής διοίκησης να εισέλθουν στις νότιες περιοχές». Οι περιοχές για τις οποίες μιλάει δεν είναι εδάφη άλλης χώρας, αλλά της Συρίας! Με άλλα λόγια, απαγορεύει τη Συρία από το δικό της έδαφος, καθιστώντας την ανίκανη να δραστηριοποιηθεί στη χώρα της.
Τώρα λένε? «Η νέα πολιτική που έχουμε καθορίσει για την ειρήνευση της Νότιας Συρίας». Λένε δηλαδή «το έχουμε καταλάβει, θα συνεχίσουμε να το καταλαμβάνουμε». Δεν είναι ακόμη γνωστό πόσο συριακό έδαφος περιλαμβάνει αυτή η νέα «πολιτική», αν περιλαμβάνει την κατάληψη της Δαμασκού, αν θα φτάσει στα σύνορα του Χατάι.
Το σχέδιο του Ισραήλ να αρχίσει να κατέχει το συριακό έδαφος, ξεκινώντας από το Γκολάν, μόλις άλλαξε η διοίκηση της Δαμασκού, κυκλοφόρησε ως προσωρινή πρωτοβουλία.
Στην πραγματικότητα, τότε ξέραμε ότι αυτό δεν ήταν προσωρινό, αλλά τα πρώτα βήματα μιας «μόνιμης κατοχής» όπως τα παλαιστινιακά εδάφη, η Γάζα, η Δυτική Όχθη και ο Νότιος Λίβανος. Ωστόσο, όλοι επέλεξαν να αντιλαμβάνονται και να βλέπουν τα πράγματα έτσι.
Όσοι τα βρίσκουν αυτά παράλογα σήμερα θα αντιμετωπίσουν αυτήν την πραγματικότητα αύριο. Φτάσαμε μέχρι σήμερα με αυτές τις «παράλογες» απάτες.
Η σημερινή κατάσταση είναι η εξής: το Ισραήλ καταλαμβάνει και αρπάζει τη γη μιας χώρας με την πιο βασική έννοια. Λέει στη Συρία: «Αν αντιταχθείς, θα καταστρέψω τους στρατιώτες σου, θα χτυπήσω την πρωτεύουσά σου, θα την καταλάβω ακόμη, θα καταλάβω τη Συρία ακόμη περισσότερο».
Η συριακή κυβέρνηση είναι αδύναμη. Ο στρατός της είναι αδύναμος. Οι άνθρωποί της είναι πληγωμένοι και αδύναμοι. Το κράτος, το σύστημα και οι θεσμοί δεν έχουν εδραιωθεί πλήρως. Η χώρα δεν έχει καμία δύναμη να αμυνθεί. Το ξέρουν αυτό και τώρα κάνουν την κλοπή σε συριακό έδαφος.
Νομίζουν ότι ό,τι κι αν κάνουν θα είναι κερδοφόρο και ότι όπου κι αν απλώσουν το χέρι, αυτό θα είναι δικό τους. Και αυτή η σκέψη είναι σημάδι ότι η επέκταση, η κατοχή και η κλοπή του Ισραήλ θα συνεχιστούν.
Ο Νετανιάχου έλαβε πλήρη εξουσία από τον Τραμπ. Έλαβε την άδεια να «επεκτείνει την επικράτειά σας, η επικράτειά σας είναι μικρή». Σε ένα κλίμα όπου οι ΗΠΑ θέλουν τον Καναδά, τη Γροιλανδία, τους ουκρανικούς πόρους και τη Διώρυγα του Παναμά, είναι φυσικά αδύνατο να περιμένουμε να σταματήσει ένας ρατσιστής κλόουν όπως ο Νετανιάχου. Θα χρησιμοποιήσει αυτή την κάρτα στο έπακρο.
Ας σημειώσουμε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση, με την πολιτική υποστήριξη των ΗΠΑ και τη στρατιωτική ισχύ πίσω της, θα ξεκινήσει τρελές πρωτοβουλίες στη γραμμή Συρία-Αίγυπτο-Ιορδανία. Στην πραγματικότητα, είμαι απολύτως βέβαιος ότι έχουν σχέδια για επιθέσεις σε περιοχές ασφαλείας, περάσματα των στενών και στρατηγικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας.
Είμαι βέβαιος ότι μετά από λίγο, θα στοχεύσει τουρκικές στρατιωτικές μονάδες στη Συρία, θα στοχεύσει τον Κόλπο του Iskenderun, θα στοχεύσει στρατιωτικά στοιχεία που στάλθηκαν για να υποστηρίξουν τη συριακή κυβέρνηση, θα ξεκινήσει επιχειρήσεις στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ της ΤΔΒΚ και της Συρίας και ακόμη και την ενεργειακή έρευνα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω «κυκλικών διαδρομών».
Είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα χτυπήσουν την τουρκική παρουσία στο Ιράκ μέσω του Qubat Talabani/PKK και την τουρκική παρουσία στη Συρία μέσω του PKK/YPG. Αυτή ακριβώς τη στιγμή, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στη συνάντηση που είχε η αντιπροσωπεία του DEM με τον Qubat Talabani.
Αυτή η συνάντηση ήταν φαινομενικά ειρηνευτική, συνδεδεμένη με τη δήλωση που επρόκειτο να κάνει ο Abdullah Öcalan. Αλλά στην πραγματικότητα, ήταν μια συνάντηση αλληλεγγύης για το «τι άλλο μπορούμε να κάνουμε ενάντια στην Τουρκία;» Και σίγουρα συνδέθηκε με το Ισραήλ.
Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα και τη δέσμευση του Τραμπ για τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη στο Ισραήλ, μετά την εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ στο Νότιο Λίβανο, το Ισραήλ έχει κατευθύνει όλη του τη δύναμη προς το συριακό έδαφος. Εδώ, πρέπει να σκεφτούμε τις απειλές πέρα από την κατοχή με τη στενή έννοια. Γίνεται επεξεργασία ενός «χάρτου».
Το τι θα κάνει η Τουρκία στην περιοχή, τι θα κάνει η συριακή διοίκηση, τι θα κάνει οι κουρδικές ομάδες, τι είδους εταιρικές σχέσεις ή εχθροπραξίες θα προκύψουν και ποια κατεύθυνση θα πάρει η εσωτερική δυναμική της περιοχής είναι μια μακρά διαδικασία.
Αλλά οι προτεραιότητες του Ισραήλ, ο φανταστικός χάρτης του, είναι κάπως έτσι. Για αυτόν τον «χάρτη» θα χρησιμοποιήσει όλες τις αδυναμίες, όλες τις αδυναμίες, όλες τις αμέλειες και όλες τις ελλείψεις της γεωγραφίας. Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη δύναμή της δεν είναι η στρατιωτική της παρουσία ή η υποστήριξη των ΗΠΑ, αλλά αυτές οι αδυναμίες.
Η ακεραιότητα της Τουρκίας δεν μπορεί να προστατευθεί χωρίς να διασφαλιστεί η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Το Τουρκικό Μέτωπο δεν μπορεί να κλείσει χωρίς να κλείσει το Συριακό Μέτωπο. Τα «εσωτερικά μέτωπα» της Τουρκίας δεν μπορούν να κλείσουν ή να φιμωθούν χωρίς να σταθεροποιηθεί η Συρία.
Οι θέσεις της επίθεσης από μέσα στην Τουρκία δεν θα τελειώσουν μέχρι να αποτραπούν οι καταλήψεις και οι διχασμοί στη Συρία. Έχουμε δοκιμαστεί σε αυτά τα θέματα πολλές φορές. Ζήσαμε οδυνηρά παραδείγματα και γεγονότα. Πρέπει να ξαναδοκιμαζόμαστε;
Γνωρίζουμε ότι οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ευρώπη έχουν κοινό στόχο «να σταματήσουν την Τουρκία». Δεν τα κατάφεραν μέχρι τώρα, αλλά ξέρουμε ότι ποτέ δεν εγκατέλειψαν τα όνειρά τους.
Γνωρίζουν όσο και εμείς πώς η άνοδος της Τουρκίας μετά την Οθωμανική Αυτοκρατορία θα αλλάξει τους χάρτες ισχύος ολόκληρης της περιοχής τόσο σε στενούς όσο και σε γενικούς όρους. Για αυτό παλεύουμε και παλεύουμε χρόνια. Ένα από τα πιο σημαντικά σκέλη αυτής της προσπάθειας «στάσης» είναι ο σημερινός ισραηλινός χάρτης κατοχής στη Συρία.
Αν η ανατολική πλευρά του Ευφράτη δεν ενσωματωθεί στη Συρία και δεν εξαλειφθεί η απειλή εκεί για τη Συρία και την Τουρκία, οι ισραηλινές κατοχές δεν θα σταματήσουν ποτέ. Αν δεν επιλυθεί αυτό το ζήτημα, θα είναι πάντα αδύνατο για τη Συρία να αντισταθεί στις ισραηλινές επιθέσεις. Δεν θα έχει τέτοια δύναμη και η πολιορκία της Συρίας τόσο από τα βορειοανατολικά όσο και από τα νοτιοδυτικά θα συνεχιστεί.
Στη Συρία, η ισραηλινή κατοχή και η κατοχή του PKK/YPG είναι στην πραγματικότητα ένα ενιαίο μέτωπο. Το Ισραήλ δίνει μια ανάσα στα ανατολικά του Ευφράτη με τις καταλήψεις και η παρουσία του PKK/YPG ανοίγει το δρόμο για τις ισραηλινές κατοχές. Αυτό είναι αλληλεγγύη. Με αυτόν τον τρόπο, το PKK ενισχύει το χέρι του Ισραήλ ενάντια σε ολόκληρη τη γεωγραφία, ενάντια σε όλες τις χώρες και ανοίγει τις πόρτες στον ισραηλινό επεκτατισμό.
Η πολιτική ταυτότητα του PKK και του DEM είναι μια «ξένη» ταυτότητα για την περιοχή μας. Ανοίγοντας το δρόμο για κατοχές, εισβολές και εσωτερικές συγκρούσεις, δίνει ελεύθερα χέρια σε όλες τις εξωτερικές δυνάμεις που στοχεύουν το Ισραήλ και την περιοχή. Αυτή η αποστολή είναι ακριβώς η ίδια με την αποστολή που ανέλαβε το ISIS . Στην πραγματικότητα, οι μέντορες και τα αφεντικά τους είναι το ίδιο.
Όλες αυτές οι οργανώσεις ιδρύθηκαν ειδικά, επεκτάθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από το Ισραήλ και τις δυτικές δυνάμεις για τους στόχους τους στη γεωγραφία μας. Με αυτή τη μορφή, όπως το ISIS δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ, το PKK/YPG δεν έχει καμία σχέση με την εθνική ταυτότητα.
Η σημερινή παρουσία του PKK/YPG στη Συρία και η αλληλεγγύη του με το Ισραήλ δεν έχει καμία σχέση με τους Κούρδους. Έχει γίνει μια εξωτερική απειλή, τοποθετημένη για άμεση εξωτερική επέμβαση και κατοχή. Ο κύριος στόχος αυτής της απειλής είναι η Τουρκία και όχι η Συρία.
Όταν η Δαμασκός απελευθερώθηκε και το καθεστώς ανατράπηκε, υπήρχε μια σημαντική ευκαιρία. Ακριβώς σε εκείνη την καταιγίδα, το ανατολικό τμήμα του Ευφράτη θα μπορούσε να είχε επιλυθεί. Αν είχε επιλυθεί, το Ισραήλ δεν θα μπορούσε σήμερα να πραγματοποιήσει χάρτη κατοχής στο συριακό έδαφος.
Γνώριζαν αυτοί που απέτρεψαν και ανέβαλαν αυτή την παρέμβαση ότι μακροπρόθεσμα θα άνοιγε η πόρτα στα ισραηλινά σχέδια; Τουλάχιστον, μπορούν να προβλέψουν πόσο μακριά θα φτάσει αυτό;
Στη γεωγραφία μας, τίποτα δεν λειτουργεί με «αισιοδοξία». Όλοι όσοι γνωρίζουν αυτή τη γεωγραφία γνωρίζουν καλά ότι η «ευγένεια» του θεάτρου που παίζεται θα έχει «θανατηφόρες» συνέπειες στο μέλλον.
Ό,τι αναβάλλεται ή παραμελείται, κάθε πρόταση ή πρόταση που πλασάρεται με διαφορετικά προσχήματα, γίνεται ένα όπλο που θα καταστρέψει το μέλλον μας.
Η ιστορία χτίζεται με έγκαιρα μέτρα και παρεμβάσεις που δεν αναβάλλονται. Αυτό συνέβαινε πάντα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου μικρές αμέλειες έχουν κάνει μεγάλα κράτη να μετατραπούν σε ερείπια. Ειδικά στη γεωγραφία μας.
Δεν είναι πολύ αργά. Το Ισραήλ πρέπει πρώτα να σταματήσει στα τουρκικά σύνορα. Η Συρία πρέπει πρώτα να υπερασπιστεί στα τουρκικά σύνορα. Η Τουρκία πρέπει επίσης να αμυνθεί στο Γκολάν και στο Νότιο Λίβανο. Εάν δεν γίνουν αυτά, εάν δεν ενισχυθεί η συριακή άμυνα, η αμφίπλευρη πολιορκία θα μπορούσε να παρασύρει αυτή τη χώρα ξανά σε πολέμους. Ο πόλεμος στη Συρία μπορεί να ξαναρχίσει.
Δεν υπάρχει άλλη δύναμη εκτός από την Τουρκία για να υπερασπιστεί την κυβέρνηση της Δαμασκού. Πρέπει να γίνει γνωστό ότι η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας δεν μπορεί να διασφαλιστεί και οι ισραηλινές κατοχές δεν μπορούν να σταματήσουν βασιζόμενοι στις ΗΠΑ, την Αγγλία και τη Γαλλία και με τη δημιουργία ήπιων σχέσεων με το PKK. Αν δεν είναι γνωστό σήμερα, θα μαθευτεί με τον δύσκολο τρόπο αργότερα.
Υπάρχει μια ομάδα στην Τουρκία και τη Συρία που ενεργεί ” διφορούμενα ” σε αυτά τα θέματα . Φαίνεται να εμπορεύονται μια πιο σοφή, πιο περίπλοκη «μυστική ατζέντα». Αλλά ας μην ξεχάσουν. μπορεί να μην είναι σε θέση να επιτύχουν αυτόν τον στόχο. Ωστόσο, μια ομάδα που καταστρέφει την Τουρκία και ολόκληρη την περιοχή θα καταδικαστεί σε λάθος σελίδες της ιστορίας όσον αφορά την κατανόηση.
Η κατοχή των συριακών εδαφών από το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει πάση θυσία. Οτιδήποτε θα περιορίσει την κίνησή του στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τη Συρία και τον Λίβανο είναι νόμιμο και ευθύνη. Αν δεν γίνει αυτό, θα δούμε παρόμοιους χάρτες επέκτασης στο Σινά, την Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Δεν υπάρχει πλέον «διεθνής κοινότητα». Τίποτα δεν θα σταματήσει το Ισραήλ εκτός από τη δύναμη, εκτός από το χτύπημα στο σπίτι, εκτός από την ανοιχτή εχθρότητα. Ας μην βασιζόμαστε πάρα πολύ στη διπλωματία, στους κυκλικούς τρόπους ή στα φανταχτερά λόγια. Αυτά δεν θα έχουν καμία αξία. Βρισκόμαστε τώρα σε μια εποχή που τίποτα άλλο εκτός από τη δύναμη δεν μπορεί να παράγει αποτελέσματα.
Αν χτυπήσεις τους εταίρους της, χτυπάς το Ισραήλ. Εάν εγκατασταθείτε στα σύνορά του, χτυπάτε το Ισραήλ. Αν ενεργήσετε μαζί, χτυπάτε το Ισραήλ. Εάν ασκήσετε πίεση στους Ισραηλινούς και τους εταίρους τους στις χώρες σας, θα σταματήσετε το Ισραήλ.
Εάν η τρέχουσα κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει γρήγορα, το Ισραήλ θα έρθει στη Δαμασκό αργά ή γρήγορα. Ακόμα κι αν δεν καταλάβει, θα μετατρέψει τη Δαμασκό σε Γάζα, τη Δυτική Όχθη. Τα βήματα για μερικά χρόνια μετά πρέπει να γίνουν σήμερα. Σε αυτήν την καταιγίδα, όσοι το αργήσουν θα χάσουν τα πάντα.”