Η Κίνα εκτοξεύει την Ταϊβάν από ξηρά και θάλασσα για να ακρωτηριάσει την οικονομία της και απειλεί την ηγεσία της πραγματοποιώντας τακτικές στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στα σύνορά της. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας υπό την ηγεσία του προέδρου Xi Jinping καταφεύγει αδίστακτα στον εκφοβισμό πιστεύοντας ότι το Πεκίνο μπορεί να καταφέρει να καταλάβει την Ταϊβάν χωρίς να χρειαστεί να ρίξει ούτε μια σφαίρα.
Η Κίνα έχει επίσης πλησιάσει τη Ρωσία χωρίς να έχει καταδικάσει την εισβολή της στην Ουκρανία, κάτι που είναι πιθανώς ένα σενάριο όπου η Κίνα αναζητά εταίρους έγκρισης σε περίπτωση που προχωρήσει σε πλήρη εισβολή στην Ταϊβάν ή θέλει να δημιουργήσει αποκλεισμό γύρω από τη μέση γραμμή της Ταϊβάν Στενά, η ανεπίσημη ουδέτερη ζώνη των 100 μιλίων που διχάζει την Ταϊβάν από την Κίνα.
Σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS) που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, ένα κινεζικό πολεμικό σκάφος εθεάθη να πλέει σε αμφιλεγόμενα ύδατα κοντά στο νησί Pengjia στη βόρεια Ταϊβάν, κάτι που είναι μια τρομερή τακτική από την Κίνα – ενέργειες που πλησιάζουν σε πολεμικές ενέργειες – Η ακτοφυλακή της Κίνας, η λεγόμενη θαλάσσια πολιτοφυλακή της και διάφορες αστυνομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασφάλειας στη θάλασσα προσπαθούν να ξεκινήσουν την πλήρη απομόνωση της Ταϊβάν, κόβοντας την πρόσβασή της στα λιμάνια και εμποδίζοντας τις ζωτικές προμήθειες όπως η ενέργεια να φτάσουν στους 23 εκατομμύρια κατοίκους του νησιού. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) με τα ναυτικά, αεροπορικά και επίγεια στοιχεία του μπορεί να παίξει βοηθητικούς και υποστηρικτικούς ρόλους.
«Η Κίνα έχει αυξήσει σημαντικά την πίεση στην Ταϊβάν τα τελευταία χρόνια, ενισχύοντας τους φόβους ότι οι εντάσεις θα μπορούσαν να εκραγούν σε απόλυτη σύγκρουση. Έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στην απειλή μιας εισβολής, αλλά το Πεκίνο έχει επιλογές εκτός από την εισβολή για να εξαναγκάσει, να τιμωρήσει ή να προσαρτήσει την Ταϊβάν», αναφέρει η έκθεση.
Ιστορικά, η Κίνα πάντα διεκδικούσε την Ταϊβάν ένα μέρος της επικράτειάς της. Το μήλο της έριδος μεταξύ των δύο εθνών είναι μια συναίνεση του 1992 μεταξύ του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) και του Κουομιντάνγκ (KMT), σύμφωνα με την οποία η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν ως μια «αχώριστη» επαρχία που πρόκειται να ενωθεί τελικά με την κινεζική ηπειρωτική χώρα. Αλλά η Ταϊβάν ήταν πάντα αποτρεπτική προς την ιδέα και αρνείται ότι ενέκρινε την κατανόηση στη Συναίνεση του 1992.
Οι ειδικοί του πολέμου πιστεύουν ότι εάν ένας πόλεμος πρέπει να λάβει χώρα στο τρέχον σενάριο, οι άμεσοι παίκτες – οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ταϊβάν και η Ιαπωνία – θα επηρεαστούν περισσότερο. Το μεγαλύτερο θύμα θα ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, με κινεζικούς πυραύλους που μπορούν να σαμποτάρουν αμερικανικές αεροπορικές βάσεις στην Ιαπωνία με ικανότητα να φτάσουν μέχρι το Γκουάμ, επιπλέον, μπορούν να βυθίσουν αμερικανικά αεροπλανοφόρα στη θάλασσα παίρνοντας μαζί πολλά αντιτορπιλικά και καταδρομικά των ΗΠΑ που βρίσκονται γύρω από την Ταϊβάν.
Μια έκθεση για το wargaming από το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών εξέτασε πάνω από 24 σενάρια που αντικατοπτρίζουν μια πιθανή κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν το 2026 και διαπίστωσε ότι εάν η Αμερική αποσυρθεί από τον πόλεμο, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός θα κατακτήσει την Ταϊβάν σε τρεις μήνες ή λιγότερο.
Η έκθεση αποκαλύπτει περαιτέρω ένα μπαράζ επιθέσεων και βομβαρδισμών από την Κίνα που απομακρύνει το μεγαλύτερο μέρος του ναυτικού και της αεροπορίας της Ταϊβάν μέσα σε λίγες ώρες καθώς το PLAN θα παγίδευε την Ταϊβάν και θα έστελνε τους στρατιώτες του PLA σε κάθε γωνιά του στενού της Ταϊβάν. Αλλά είναι πολύ πιθανό ο στρατός της Ταϊβάν να συντρίψει τους εισβολείς στην ακτή.
«Εν τω μεταξύ αμερικανικά υποβρύχια, βομβαρδιστικά και μαχητικά/επιθετικά αεροσκάφη, που συχνά ενισχύονται από τις Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας, ακρωτηριάζουν γρήγορα τον κινεζικό αμφίβιο στόλο. Τα χτυπήματα της Κίνας σε ιαπωνικές βάσεις και αμερικανικά πλοία επιφανείας δεν μπορούν να αλλάξουν το αποτέλεσμα: η Ταϊβάν παραμένει αυτόνομη», ανέφερε η έκθεση.
Σύμφωνα με ένα αμερικανικό thinktank, παρά τις απώλειες που θα υπέφεραν οι ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου, πιθανότατα θα ήταν σε θέση να αποτύχει την κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν ή τουλάχιστον θα έπαιρνε τον ατμό από την όλη επίθεση. Όπως θα συνέβαινε, οι αντεπιθέσεις της Ταϊβάν θα ήταν επίσης στην ακμή της, αποσταθεροποιώντας τελικά την εξουσία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Η έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών έχει επίσης αξιολογήσει το μοιραίο στον πόλεμο Κίνας-Ταϊβάν, υποτίθεται ότι ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται σε 10.000 σε δύο ημέρες. Από πιθανή πυρηνική επίθεση από τις ΗΠΑ που στοχεύουν την Κίνα μέχρι τους πολίτες των ΗΠΑ και της Ιάπωνας που αναλύουν την κατάσταση αποδεχόμενοι τις απώλειες που μπορεί να προκύψουν, η έκθεση έχει μερικά ενδιαφέροντα σημεία να αποκαλύψει, όπως τη ζημιά που θα έκανε ο πόλεμος στην ικανότητα της Ουάσιγκτον να προβάλλεται ως μια υπερδύναμη.
Η έκθεση ανέφερε ότι τόσο η Ταϊβάν όσο και ο αμερικανικός στρατός πρέπει να εκσυγχρονίσουν τα όπλα τους, να δημιουργήσουν εργατικό δυναμικό, προκειμένου να προβάλουν αποτελεσματική αντίσταση σε μια κινεζική εισβολή. «Παρά τη ρητορική για την υιοθέτηση μιας «στρατηγικής χοιροειδών», η Ταϊβάν εξακολουθεί να ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού της προϋπολογισμού σε ακριβά πλοία και αεροσκάφη που η Κίνα θα καταστρέψει γρήγορα.
Η Κίνα ήταν πολύ φωνητική για τις προθέσεις της στην αμυντική σύνοδο του Διαλόγου Shangri-La στη Σιγκαπούρη, όπου ο Κινέζος υπουργός Άμυνας ναύαρχος Dong Jun προειδοποίησε όσους υποστηρίζουν οποιεσδήποτε κινήσεις για την ανεξαρτησία της Ταϊβάν θα «καταλήξουν σε αυτοκαταστροφή». «Θα λάβουμε αποφασιστικά μέτρα για να περιορίσουμε την ανεξαρτησία της Ταϊβάν και να διασφαλίσουμε ότι μια τέτοια συνωμοσία δεν θα πετύχει ποτέ», είπε ο Ντονγκ, ενώ επικρίνει τις εξωτερικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν για πώληση όπλων και παράνομη σύνδεση με την Ταϊβάν.
Οι αυξανόμενες τακτικές απειλής της Κίνας κατά των μικρότερων εθνών εμφανίστηκαν πρόσφατα όταν σκάφη της ακτοφυλακής της Κίνας συγκρούστηκαν με σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού των Φιλιππίνων στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας κοντά στο Second Thomas Shoal, όπου οι Φιλιππίνες διατηρούν ένα φυλάκιο σε ένα παραθαλάσσιο πολεμικό πλοίο στα ύδατα που διεκδικούν τόσο το Πεκίνο όσο και η Μανίλα .
Ομοίως, το Πεκίνο εκφοβίζει την Ταϊβάν τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά, και υπό την κυριαρχία του Xi Jinping επιδιώκει να επανενωθεί μαζί της, λυγίζοντας τους μύες της, εάν χρειαστεί.