”Το «μπλοκάρισμα των όπλων» της Τουρκίας στην Ινδία: Τα έγγραφα δείχνουν ότι η Άγκυρα δεν είναι πρόθυμη να κάνει οποιαδήποτε αμυντική επιχείρηση με την Ινδία
Η είδηση για την απροθυμία της Τουρκίας να εξάγει αμυντικό εξοπλισμό στην Ινδία προκάλεσε διπλωματική οργή καθώς και οι δύο χώρες αρνήθηκαν μια τέτοια πολιτική. Ωστόσο, οι EurAsian Times είχαν πρόσβαση στα πρακτικά της συνάντησης όπου ο Mustafa Murat Şeker μιλά για το πώς ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δεν εγκρίνει την εξαγωγή αμυντικών προϊόντων στην Ινδία.
Είναι ένα άλλο γεγονός ότι η Ινδία δεν υπέβαλε ποτέ κανένα αίτημα για στρατιωτικό εξοπλισμό από την Τουρκία.
Η πώληση τουρκικών αμυντικών αντικειμένων στο εξωτερικό απαιτεί προηγούμενη έγκριση από τον τουρκικό στρατό, την SSB και το Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Şeker είναι ο αντιπρόεδρος της Προεδρίας της Αμυντικής Βιομηχανίας (SSB) και μίλησε κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων στις 10 Ιουλίου 2024.
«Η Ινδία, για παράδειγμα, είναι ένας από τους πέντε κορυφαίους εισαγωγείς όπλων στον κόσμο, μια τεράστια αγορά, που εισάγει σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, λόγω των πολιτικών μας συνθηκών και της φιλίας μας με το Πακιστάν, το Υπουργείο Εξωτερικών μας δεν μας δίνει θετικά σχόλια σχετικά με την εξαγωγή προϊόντων στην Ινδία, και κατά συνέπεια, δεν χορηγούμε άδειες στις εταιρείες μας σχετικά», είπε. σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης που έχει στην κατοχή τους οι EurAsian Times.
Τα ινδικά μέσα ενημέρωσης «Times Now» ισχυρίστηκαν ότι έκαναν έλεγχο στοιχείων και ανέφεραν τον Τούρκο πρεσβευτή Firat Sunel ο οποίος απασχόλησε τις πληροφορίες. Ωστόσο, φαίνεται ότι το «Times Now» απέτυχε να κάνει μια εις βάθος έρευνα για να αποκαλύψει την αλήθεια. Το έγγραφο δείχνει ξεκάθαρα μια ανεπίσημη πολιτική που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της τουρκικής απαλλαγής κατά των αμυντικών εξαγωγών στην Ινδία.
Απαντώντας στους ισχυρισμούς, ο Randhir Jaiswal, ο επίσημος εκπρόσωπος του MEA, είπε: «Όσον αφορά τις γνώσεις μου και τις πληροφορίες, αυτές οι πληροφορίες δεν είναι καλές. Οπότε θα σας παραπέμψω να στείλετε αυτήν την ερώτηση στην Τουρκική Πρεσβεία, η οποία μπορεί εν συντομία να σας απαντήσει, επειδή είναι μια ανάρτηση που δημιουργήθηκε στην Τουρκία. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, από όσο γνωρίζω, στην καλύτερη περίπτωση είναι παραπληροφόρηση».
Η αμυντική σχέση της Τουρκίας με το Πακιστάν έχει δει μια απότομη ανοδική τροχιά μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.
Ο πακιστανός αντιστρατάρχης της αεροπορίας Ghulam Abbas Ghumman επιβεβαίωσε πώς η Πακιστανική Αεροπορία παρείχε πιλότους μαχητικών στην Τουρκία μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Η Τουρκία αρνήθηκε επίσημα ότι Πακιστανοί πιλότοι επάνδρωσαν τα μαχητικά αεροσκάφη τους μετά την εκκαθάριση των Τούρκων ομολόγων τους μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, την οποία ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγορεί ότι ενορχηστρώθηκε από την τουρκική Πολεμική Αεροπορία.
Μετά τις εκκαθαρίσεις, η τουρκική αεροπορία διέλυσε αρκετές μονάδες και φυλάκισε έναν αριθμό προσωπικού, με αποτέλεσμα σοβαρές ελλείψεις πιλότων. Αυτή η εγγύτητα είχε ως αποτέλεσμα το Πακιστάν να εισάγει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο απόθεμά του για να συμπληρώσει τα κινεζικά UAV του. Στις αρχές του 2022, η PAF έλαβε τα πρώτα του UAV Bayraktar TB-2 και από τον Απρίλιο του 2022, η PAF τα είχε αναπτύξει στην αεροπορική βάση Murid.
Η PAF λέγεται ότι έχει λάβει τουλάχιστον 20 Bayraktar TB-2, με μεγαλύτερο αριθμό ακόμη υπό παραγγελία.
Στις 21 Αυγούστου, η Τουρκική Αεροδιαστημική Βιομηχανία και η Εθνική Επιτροπή Μηχανικής και Επιστήμης του Πακιστάν υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεννόησης για την από κοινού παραγωγή στρατιωτικών drones Anka και των εξαρτημάτων τους.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Τουρκία δεν ήταν ποτέ επιλογή για την Ινδία να εισάγει αμυντικό εξοπλισμό.
Παρά την άγραφη πολιτική της Τουρκίας να μην εξάγει αμυντικό εξοπλισμό στην Ινδία, το Νέο Δελχί δεν επηρεάζεται. Τον Απρίλιο, η ινδική Hindustan Shipyard Limited (HSL) τερμάτισε όλες τις συμφωνίες με τουρκικές εταιρείες για την κατασκευή του στόλου των πέντε πλοίων υποστήριξης για το ινδικό Ναυτικό και αποφάσισε να προχωρήσει στην κατασκευή από μόνη της.
Το έργο, το οποίο εκτιμάται ότι κοστίζει μεταξύ 1,5 και 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, αρχικά προέβλεπε τη μεταφορά τεχνολογίας από το Anadolu Shipyard, μέρος της τουρκικής κοινοπραξίας TAIS, με την οποία η HSL υπέγραψε συμφωνία για τεχνική συνεργασία το 2020.