Η επόμενη ημέρα βρίσκει τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης με κατακερματισμένο κοινοβούλιο και βαθιά διχασμένη.
Εντατικές διαβουλεύσεις έχουν ξεκινήσει στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο, τον αριστερό συνασπισμό που ήταν ο μεγάλος νικητής των γαλλικών εκλογών. Τα τέσσερα κόμματα που τον απαρτίζουν αναμένεται να καταλήξουν σε έναν κοινό υποψήφιο για την πρωθυπουργία έως το τέλος της εβδομάδας.
Οι αρχηγοί των αριστερών κομμάτων έχουν καλέσει τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν να αναθέσει την εξουσία στο Λαϊκό Μέτωπο, αν και αυτό δεν είναι υποχρεωτικό με βάση το γαλλικό νόμο. Έχουμε την ευθύνη να συνεργαστούμε μαζί με τους συναδέλφους μου για να κυβερνήσουμε, να δώσουμε μια κυβέρνηση στη Γαλλία, αφού σήμερα το Νέο Λαϊκό Μέτωπο είναι η κορυφαία πολιτική δύναμη, λένε.
- Όμως πολλές φορές τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς φαίνονται.
Καθώς κανένα από τα μεγάλα πολιτικά μπλοκ που προέκυψαν από τις βουλευτικές εκλογές δεν έχει πλειοψηφία, θα μπορούσαν να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για το σχηματισμό ενός συνασπισμού ικανού να συγκεντρώσει περισσότερο από το 50% των βουλευτών πίσω από το όνομα ενος πρωθυπουργού, προϊόν κυβερνητικής συναίνεσης. Ο συνασπισμός υπό τον Μακρόν, που αναδείχθηκε δεύτερη πολιτική δύναμη, αναμένεται να αναζητήσει συμμαχίες με Ρεπουμπλικάνους και ίσως και τους Σοσιαλιστές, σε μία προσπάθεια να σχηματιστεί μία μετριοπαθής κυβέρνηση συνασπισμού.
Αυτό συμβαίνει στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες ορισμένων χωρών, όπως η Γερμανία ή η Ιταλία. Αλλά αυτή είναι και η υπόθεση που έθεσαν ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες πριν από τον δεύτερο γύρο, μιλώντας για «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» ή «προσωρινή κυβέρνηση».
Η Γαλλία μπορεί να μείνει χωρίς νέα κυβέρνηση για αρκετές εβδομάδες.
Μετά την πρώτη ανακούφιση για την ήττα της ακροδεξιάς, πολλοί Γάλλοι πολίτες αισθάνονται τώρα ανασφάλεια για το αποτέλεσμα των εκλογών: το κοινοβούλιο που προέκυψε κατακερματισμένο και ακόμα και αν σχηματιστεί κυβέρνηση θα απαιτούνται συνεχείς διαβουλεύσεις και συμβιβασμοί για περνάνε τα νομοσχέδια.
Ωστόσο, αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο ξεκίνησε άσχημα. Οι κύριοι εκπρόσωποι της αριστεράς έχουν ήδη αποκλείσει κάθε προοπτική συμμαχίας με το στρατόπεδο των Μακρονιστών ή/και τη δεξιά, αρνούμενοι οποιαδήποτε «συμμαχία αντιθέτων» ή οποιοδήποτε «διακανονισμό».
Εάν ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έχει μιλήσει ακόμη, το αφεντικό του κόμματός του, ο Στεφάν Σεζουρνέ, έχει ήδη προειδοποιήσει ότι το προεδρικό στρατόπεδο θα παρουσιάσει «προϋποθέσεις για οποιαδήποτε συζήτηση» με σκοπό την πλειοψηφία – οι Μακρονιστές έχουν ήδη αποκλείσει οποιαδήποτε συμμαχία με τη La France insoumise. (LFI), που παραμένει η κύρια συνιστώσα της αριστεράς με 74 βουλευτές.
Το αφεντικό των Horizons, Εντουάρ Φιλίπ, είπε επίσης ότι θα ήθελε να «προωθήσει μια συμφωνίας» χωρίς το RN της Λεπέν ή το LFI, του Μελανσόν Όσο για τον Laurent Wauquiez, έναν από τους ισχυρούς άνδρες των Ρεπουμπλικανών (LR), απέκλεισε το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε «διαπραγματεύσεις, συνδυασμούς, για την κατασκευή αφύσικων πλειοψηφιών» ενώ διαθέτει την υποστήριξη περίπου εξήντα εκλεγμένων LR και διαφόρων δεξιών σχημάτων .
Κυβέρνηση μειοψηφίας
Μια κυβέρνηση μπορεί επίσης να διοριστεί και να διατηρηθεί χωρίς τη ρητή υποστήριξη της απόλυτης πλειοψηφίας στη Βουλή. Αυτή ήταν η περίπτωση των μακρονιστικών κυβερνήσεων της Ελίζαμπεθ Μπορν και του Γκαμπριέλ Ατάλ οι οποίοι, μεταξύ 2022 και 2024, είχαν μόνο σχετική πλειοψηφία 246 εδρών από τις 577 (43%) στη Εθνοσυνέλευση.
Το προεδρικό στρατόπεδο κατάφερε να διατηρήσει αυτές τις κυβερνήσεις της μειοψηφίας για δύο χρόνια, γιατί οι αντιπολιτεύσεις από δεξιά, αριστερά και ακροδεξιά δεν ένωσαν ποτέ τις δυνάμεις τους για να τις ανατρέψουν. Οι Μακρονιστές έπρεπε να αναζητήσουν πλειοψηφίες κατά περίπτωση για να ψηφίσουν κάθε νομοσχέδιο και να καταφεύγουν τακτικά στο άρθρο 49.3.
Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε θεωρητικά να επιτρέψει στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο να κυβερνήσει, αλλά προϋποθέτει ότι τουλάχιστον 94 βουλευτές που δεν εκλέχτηκαν με τα χρώματα της αριστεράς συμφωνούν να του προσφέρουν τη σιωπηρή υποστήριξή τους. Το προεδρικό στρατόπεδο θα μπορούσε επίσης να διατηρήσει την εξουσία, υπό την προϋπόθεση ότι θα πείσει 121 βουλευτές από τη δεξιά ή την κεντροαριστερά να το αφήσουν να κυβερνήσει. Δεδομένων των αποτελεσμάτων τους, οι Ρεπουμπλικάνοι και το κόμμα της Λεπέν, από την άλλη πλευρά, έχουν πολύ λίγες πιθανότητες για κάτι τέτοιο
Μια βεβαιότητα: ελλείψει μιας σαφούς και σταθερής πλειοψηφίας, μια κυβέρνηση μειοψηφίας θα ζούσε υπό την απειλή της πρότασης μομφής στην Εθνοσυνέλευση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην ταχεία διαδοχή πολλών κυβερνήσεων.
Τεχνική κυβέρνηση
Εάν η κατάσταση μπλοκαριστεί, ο διορισμός μιας «τεχνικής» κυβέρνησης θα μπορούσε να γίνει διέξοδος. Αυτό συνεπάγεται το διορισμό υπουργών χωρίς κομματικές σχέσεις για τη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων και την εφαρμογή ορισμένων συναινετικών μεταρρυθμίσεων, με την υποστήριξη κατά περίπτωση από τα διάφορα μπλοκ στην Εθνοσυνέλευση.
Ενα σχήμα που η Ιταλία έχει ήδη βιώσει αρκετές φορές σε στιγμές κρίσης, αλλά που ποτέ δεν ήταν πολύ ανθεκτικό. Είναι πράγματι δύσκολο να διατηρηθεί λόγω έλλειψης νομιμότητας στην κάλπη.
Θα μπορούσε να υπάρξει σύντομα κι άλλη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης;
Η υπόθεση νέας επιστροφής στις κάλπες για ξεκαθάρισμα της πολιτικής κατάστασης αποκλείεται καταρχήν στο άμεσο μέλλον. Σύμφωνα με το άρθρο 12 του Συντάγματος «δεν μπορεί να γίνει νέα διάλυση το έτος που ακολουθεί τις εκλογές αυτές». Ως εκ τούτου, η νέα Εθνοσυνέλευση θα πρέπει να συνεδριάσει τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι του 2025.
Με πληροφορίες και από gr.euronews.com
hellasjournal