Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η παγκόσμια οικονομική επιρροή της Κίνας όχι μόνο αύξησε τη συνεισφορά της στην παγκόσμια οικονομία, αλλά προκάλεσε επίσης σημαντική αύξηση του παγκόσμιου χρέους, ειδικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ο διεθνής δανεισμός του Πεκίνου που είναι γνωστός για το υψηλό του επιτόκιο μαζί με την ευκολότερη πρόσβαση στις ταμειακές ροές, θεωρείται ότι είναι ένας από τους κύριους λόγους για την άνοδο του χρέους που διατηρούν οι αναπτυσσόμενες χώρες που μετά βίας καταφέρνουν να παραμείνουν στη ζωή οικονομικά.
Η αυξανόμενη παρουσία του Πεκίνου στη διεθνή χρηματοπιστωτική αγορά είναι επίσης ορατή μέσω του γεγονότος ότι έχει εκκρεμή αξίωση άνω του 5% του παγκόσμιου ΑΕΠ με σχεδόν όλες τις εκταμιεύσεις να προέρχονται απευθείας από την κινεζική κυβέρνηση και τις κρατικά ελεγχόμενες οντότητες της. Αυτό την προώθησε επίσης να γίνει ο μεγαλύτερος διμερής πιστωτής στον κόσμο με δανεισμό που ανέρχεται σε περίπου 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσω άμεσων δανείων και πιστωτικών γραμμών σε περισσότερες από 150 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Μια πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύθηκε από την Aid Data αξιολόγησε την έκταση της οικονομικής επιρροής της Κίνας υπό το φως της σημαντικής συμβολής της στις παγκόσμιες πρακτικές δανεισμού. Ανέφερε ότι από το έτος 2008 έως το 2021, η Κίνα συνέχισε να παρέχει δάνεια διάσωσης σε χώρες που ήδη αντιμετώπιζαν χρέη από την Πρωτοβουλία Belt and Road. Σημείωσε επίσης πώς η Κίνα έχει παράσχει εκπληκτικά δάνεια 240 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους με συγκεκριμένο άλμα στον δανεισμό από το 2010. Η έκθεση θέτει υπό αμφισβήτηση τις πραγματικές προθέσεις του Πεκίνου να επιβαρύνει υπερβολικά τις ασθενέστερες οικονομίες με σταθερό χρέος προκειμένου να ασκήσει την επιρροή του την περιοχή στο σύνολό της. Ωστόσο, αυτοί οι παράγοντες αποτελούν μέρος μόνο ενός μεγαλύτερου ποσού στα διεθνή οικονομικά μέσα καταναγκασμού της Κίνας. Αν γίνει κατανοητό με τις μεγαλύτερες επενδύσεις του σε χρέη χαρτοφυλακίου που ανέρχονται σε 1 τρισεκατομμύριο δολάρια από αγορές χρέους των ΗΠΑ μαζί με εμπορικές πιστώσεις, η αξίωση του Πεκίνου για την παγκόσμια οικονομία εκτινάσσεται στα εκπληκτικά 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι η παγκόσμια οικονομία σήμερα οφείλει πάνω από το 6% του συνολικού ΑΕΠ της στην Κίνα.
Η έκθεση προσδιόρισε επίσης την έκταση των χωρών-στόχων της Κίνας. Οι χώρες μεσαίου εισοδήματος ήταν από τους πιο σημαντικούς δανειολήπτες από κινεζικές τράπεζες, οι οποίες περιλάμβαναν χώρες όπως η Αργεντινή, το Πακιστάν, η Αίγυπτος μεταξύ άλλων. Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος ήταν επίσης από τους μεγαλύτερους δανειολήπτες με χώρες ειδικά από την Αφρική να εξαρτώνται από κινεζικά δάνεια. Η περίπτωση της Ζάμπια, της Γκάνας και της Κένυας είχαν στο παρελθόν επίσης αναζητήσει τέτοια δάνεια ανακούφισης για να διατηρήσουν τις οικονομίες. Ωστόσο, η αφρικανική ήπειρος στο σύνολό της έχει λάβει υπερβολικό χρέος προκειμένου να αποκτήσει επιρροή στους φυσικούς της πόρους. Η Κίνα έχει γίνει με τα χρόνια ο μεγαλύτερος διμερής πιστωτής των αφρικανικών χωρών και περισσότερο φαίνεται να δοκιμάζει τη στρατηγική της παρέχοντας περαιτέρω δάνεια στο όνομα πακέτων ελάφρυνσης για την αποπληρωμή του χρέους τους που ανέλαβε η αποδέκτρια χώρα. Το Πεκίνο έχει χορηγήσει οικονομικά δάνεια για έργα υποδομής σε περισσότερα από 32 αφρικανικά έθνη, όπως η Αγκόλα, η Αιθιοπία, η Δημοκρατία του Κονγκό, το Τζιμπουτί και το Καμερούν τα τελευταία χρόνια.
Συνδυαστικά, η ήπειρος ως έχει χρωστούσε στην Κίνα έλλειμμα 93 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2021 και προβλέπεται να φτάσει τα 153 δισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, ένα ακόμη πιο ανησυχητικό γεγονός είναι η κατανόηση ότι πολλές χώρες μεταξύ των αποδεκτών του οφείλουν χρέος τουλάχιστον 20% του ΑΕΠ τους στο Πεκίνο, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, χωρών όπως η Τόνγκα, οι Μαλδίβες, το Κιργιστάν, η Καμπότζη, ο Νίγηρας, το Λάος, η Σαμόα, το Βανουάτου. και τη Μογγολία για να αναφέρουμε μερικά. Η παγκόσμια επιρροή του Πεκίνου στον παγκόσμιο τομέα δανεισμού έφερε επίσης στο φως τα σημαντικά δάνειά του που παρείχε στη Ρωσία όλα αυτά τα χρόνια. Σύμφωνα με αναφορές, ο σωρευτικός κινεζικός δανεισμός στη Ρωσία από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεπέρασε κατά πολύ τα 125 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτά τα δάνεια είχαν ως επί το πλείστον στόχο να χρηματοδοτήσουν ρωσικές κρατικές επιχειρήσεις στον ενεργειακό τομέα που αναζητούν εύκολη πρόσβαση σε κεφάλαια δεδομένων των τεράστιων κυρώσεων που υφίστανται ειδικά μετά την εισβολή στην Ουκρανία.
Επιπλέον, για να διαφυλάξουν τον δανεισμό τους, οι κινέζοι δανειστές έχουν συσπειρωθεί γύρω από αυστηρές συμβατικές συμφωνίες που ενσωματώνουν μηχανισμούς κρυφών χρεών και αυστηρότερες αποπληρωμές με υψηλότερα επιτόκια από την παγκόσμια αγορά. Με την υπόσχεση ταχύτερης πρόσβασης στο κεφάλαιο, η Κίνα εξαπατά τις ασθενέστερες οικονομίες με δελεαστικά κίνητρα για ανάπτυξη υποδομών αντί για εγγυήσεις ότι η επιχείρησή της θα επιτραπεί να λειτουργήσει σύμφωνα με τις βολές της. Αυτές οι μέθοδοι οδήγησαν επίσης στις Κινεζικές MNC κατά καιρούς να παρακάμπτουν τους τοπικούς νόμους σύμφωνα με τις ανάγκες τους.