Αν ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα κατά τον Κλαούζεβιτς, η ειρήνη στην Ουκρανία είναι η συνέχιση της αμερικανικής βοήθειας χωρίς Tomahawk.
Η χθεσινή επίσκεψη του Ουκρανού Προέδρου, Βολοντιμίρ Ζελένσκι στο Λευκό Οίκο υπήρξε αποκαλυπτική των πραγματικών προθέσεων του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, (Donald Trump) ο οποίος επιθυμεί διακαώς την κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία, αλλά με τους δικούς του όρους. Επενδύοντας στο στάτους του «ειρηνοποιού», ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ πιάνει και πάλι το νήμα των διαπραγματεύσεων με το Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, με νέα αφετηρία τη «δύναμη των όπλων» στη Γάζα, δηλαδή τα χτυπήματα που επέφερε στο Ιράν και λειτούργησαν καταλυτικά στην κατάπαυση του πυρός.
Η… εμπειρία του Ιράν συνιστά αυτήν τη στιγμή το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί για τον Τραμπ, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι ο ίδιος φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει σε πλήρη ρήξη με το Ρώσο ομόλογό του, παρά την ψυχρολουσία που του επεφύλαξε ο τελευταίος στο Άνκορατζ της Αλάσκας, όπου εμφανίστηκε κάτι περισσότερο από αδιάλλακτος, επαναλαμβάνοντας χωρίς την παραμικρή υποχώρηση το αναθεωρητικό του αφήγημα, εκείνο που επικαλέστηκε για να εκκινήσει την εισβολή στην Ουκρανία, το Φεβρουάριο του 2022.
Με αυτά τα δεδομένα, «έχω την υποχρέωση να διασφαλίσω ότι η χώρα μας είναι πλήρως εφοδιασμένη, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί σε καιρό πολέμου ή ειρήνης» δήλωσε χθες ο Τραμπ, προσθέτοντας πως «θα προτιμούσαμε να μην χρειαστούν οι Tomahawk. Θα προτιμούσαμε, ειλικρινά, να τελειώσει ο πόλεμος». Από πλευράς του, ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι πρότεινε στον Αμερικανό Πρόεδρο να ανταλλάξουν το πυραυλικό σύστημα, το οποίο ζητά επίμονα το Κίεβο, με μη επανδρωμένα αεροχήματα, στα οποία οι Ουκρανοί έχουν αναπτύξει αξιόλογη πρόοδο, σε μια προσπάθεια να κάμψει τυχόν αντιστάσεις της αμερικανικής κοινής γνώμης, καθώς όλα αυτά εξελίχθηκαν σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση.
Το… αντίδωρο Ζελένσκι δεν κατάφερε να πείσει, ωστόσο, τον Αμερικανό Πρόεδρο για 3+1 λόγους, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:
Ραγδαία Κλιμάκωση: Σε περίπτωση που οι ΗΠΑ προμηθεύσουν την Ουκρανία με Tomahawk, οι πιθανότητες να πλήξουν στόχους στο βάθος της Ρωσίας λόγω μεγάλου βεληνεκούς είναι κάτι περισσότερο από συντριπτικές. Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, θα αποτελούσε άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στην σύγκρουση, ευθεία κλιμάκωση της σύγκρουσης σε επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά και μετωπική σύγκρουση Δύσης – Ρωσίας.
Εσωτερική αποσταθεροποίηση: Αν ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε την κίνηση που θα μπορούσε να αναδείξει τους Tomahawk σε game changers της σύγκρουσης, ανεβάζοντας τα επίπεδα εμπλοκής των ΗΠΑ, η κατάσταση στο εσωτερικό της Αμερικής θα γινόταν εκρηκτική. Με δεδομένο το shutdown, αλλά και την εξαιρετικά έντονη πόλωση με τους Δημοκρατικούς, ο Τραμπ θα είχε να αντιμετωπίσει μια αιφνιδιασμένη κοινή γνώμη, αλλά και πιθανόν αντίθετες δυνάμεις και εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, παρά την «τραμποποίησή» του, με ορατό το κίνδυνο να απωλέσει κρίσιμες, πολιτικές δυνάμεις. Παράλληλα, μια τέτοια κίνηση θα απομάκρυνε ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο συναίνεσης στο Κογκρέσο, οι εκλογές για το οποίο προγραμματίζονται για τον Νοέμβριο του 2026, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να ρισκάρει να πολλαπλασιάσει τις προδιαγραφόμενες απώλειές του.
Επέκταση της σύρραξης σε παγκόσμιο επίπεδο: Αν οι ΗΠΑ ανέβαζαν τα επίπεδα της σύγκρουσης, αυτό μοιραία θα προκαλούσε την άμεση εμπλοκή και άλλων χωρών, και πιθανά αναθεωρητικών υπερδυνάμεων στο πλευρό του Βλαντιμίρ Πούτιν, με δεδομένο ότι η παρέλαση του Πεκίνου απέδειξε πολύ πρόσφατα τον υψηλό δεσμό του Ρώσου Προέδρου με άλλους αναθεωρητές ηγέτες, όπως ο Σι Τζιπίνγκ. Το γεγονός, εξάλλου, ότι χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία εισάγουν μαζικά ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο υποδηλώνει ήδη μια έμμεση υποστήριξή τους στο Ουκρανικό, αφού εξασφαλίζουν κρίσιμους οικονομικούς πόρους για λογαριασμό του Πούτιν.
Μαζικές απώλειες – πυρηνική απειλή: Τέλος, τυχόν χρήση των πυραύλων Tomahawk εντός της ρωσικής ενδοχώρας θα μπορούσε να σημάνει πολλαπλασιασμό σε ανθρώπινες απώλειες εντός της Ρωσίας και μάλιστα σε άμαχο πληθυσμό, συνθήκη που δεν έχει αντιμετωπίσει ουσιαστικά μέχρι τώρα ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν. Σε μια τέτοια κατάσταση, η εσωτερική κοινωνική και πολιτική πίεση θα αυξανόταν κατακόρυφα για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, νομιμοποιώντας εμμέσως τυχόν νέα κλιμάκωση, αυτή τη φορά από την πλευρά του, χωρίς να εξαιρείται και το ενδεχόμενο της πυρηνικής απειλής.